Μία εβδομάδα ΣΥΡΙΖΑ και ένα ανοιχτό γράμμα

Φεβρουάριος 2nd, 2015 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μία εβδομάδα ΣΥΡΙΖΑ και ένα ανοιχτό γράμμα § permalink

Άντε και καλή χρονιά.

Ευχή είναι, όχι πρόβλεψη.

Ναι, έχουμε πρωθυπουργό που το όνομά του δεν βγήκε από κάποιο πολιτικό τζάκι. Και δεν έχουμε κανέναν (read: 0) Παπανδρέου στη βουλή, ανεξαρτήτως φύλου. Και δεν έχουμε μειώσεις μισθών και συντάξεων την τελευταία εβδομάδα. Α, και έχει και κωλόχαρτο στα ράφια. Και έχουμε και θετικότατες κινήσεις-αστραπή. Σε επικοινωνιακό επίπεδο τα πάνε άριστα. Στα υπόλοιπα … έχουμε καιρό ακόμα να δούμε.

Για πρώτη φορά λοιπόν νοιώθω την ανάγκη να γράφω ένα γράμμα σε έλληνα πρωθυπουργό. Γιατί αυτός ίσως ξέρει να ανοίξει και ένα PC και να το διαβάσει, όχι σαν κάτι άλλους αγράμματους. Πάμε λοιπόν:

Αγαπητέ Αλέξη,

δεν με ξέρεις και δεν χρειάζεται να με μάθεις γιατί το γράμμα αυτό δεν είναι προσωπικό. Το «Αλέξη» και όχι το «κ. Τσίπρα» μάλλον παει γιατί είμαστε κοντά στην ηλικία και τελοσπάντων αφού αφήσαμε τις γραβάτες ας αφήσουμε και τους γαλλόφερτους πληθυντικούς. Δεν σε ψήφισα, γιατί δεν με άφησαν αλλά πιθανότατα και αν με άφηναν να μην σε ψήφιζα. Δεν είναι εκεί το θέμα, μιας και η ηγεσία δεν ανήκει σε αυτούς που την ψήφισαν.

Ας πάμε στο ζουμί.

Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά έχεις στα χέρια σου μία καυτή πατάτα. Παραδοσιακά η καυτή πατάτα είναι το «χάος παραλάβαμε» ή η «καμμένη γη που άφησαν οι προηγούμενοι» αλλά η δικιά σου καυτή πατάτα είναι εντελώς διαφορετική. Είναι η πατάτα της κοινής αποδοχής και της ελπίδας που ευαγγελίστηκες. Η καυτή πατάτα του μεγάλου ποσοστού στήριξης της ελληνικής κοινωνίας, σαφώς μεγαλύτερου από το εκλογικό ποσοστό που πήρε η παράταξή σου τον προηγούμενο μήνα. Η καυτή πατάτα της τελευταίας ευκαιρίας αυτής της χώρας. Στο γυαλί καλά τα πάτε ως τώρα, και για αυτό προς το παρόν δεν κινδυνεύετε από τις υστερίες του Άδωνι και του Σαμαρά. Αν σας έριχναν αύριο το πρωί, με 60% θα ξαναβγαίνατε. Είναι προφανές. Οι ανέξοδες (οικονομικά) κινήσεις της πρώτης εβδομάδας προφανώς έχουν κοινή αποδοχή. Και σωστές κρίνονται οι κινήσεις αυτές και απο εμένα φυσικά. Όχι κάγκελα, όχι πανάκριβες BMW, όχι παράνομα απολυμένες καθαρίστριες. Το καταλάβαμε.

Αλέξη, υποσχέθηκες ότι θα αλλάξουμε την Ε.Ε. από μέσα. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Ξέρεις και ξέρω ότι η Ε.Ε., όχι ως ιδέα αλλά ως πραγματικότητα που φαίνεται από τις συνθήκες της, δεν είναι η ενωμένη ευρώπη των λαών που θέλουμε. Ξέρεις, υπέγραψες και στηρίζεις την Ε.Ε. των εχόντων και των οικονομικών μονοπολίων. Και αυτό δεν αλλάζει. Το παιχνιδάκι των δημοσιονομικών χρεών, των οικονομικών νταραβεριών και των λυκοφιλιών μεταξύ των πλουτοκρατών είναι ταυτόσημο με την Ε.Ε. Αν δεν με πιστεύεις, μπορείς να διαβάσεις τις συνήθηκες του Μάαστριχτ και της Λισαβώνας. Άρα δυστυχώς, από την πρώτη ημέρα περιμένω πολύ λίγα από εσένα σε θέματα οικονομίας και διαφορετικής πολιτικής μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. Πηγαίνουμε σας πρόβατα για δείπνο παρέα με τους λύκους. Σε καλώ να με διαψεύσεις σε αυτό.

Αλέξη, μέσα στη χώρα έχω ελαφρώς αυξημένες απαιτήσεις από εσένα. Υπάρχουν πράγματα που μπορούν και πρέπει να γίνουν, πράγματα που δεν περίμενα φυσικά ποτέ από το ΝΔΣΟΚ και τα γιουσουφάκια τους. Έχω διάφορες προτάσεις μικρές και μία τεράστια. Την τεράστια θα την αφήσω τελευταία, και είναι μία πρόταση που αν τολμούσες να εφαρμόσεις θα γραφόταν το όνομά σου στην ιστορία όσο κανένα άλλο στην ιστορία της μικρής αυτής χώρας.

Πάμε στα μικρά πρώτα. Πάρε σημειωματάριο και σημείωνε:

Θέλω ελευθερία σε όλους τους Έλληνες. Θέλω επιτέλους να σταματήσουν κάποιοι να έχουν «παραδοσιακά» προνόμια. Ναι, μιλάω για τα θρησκευτικά προνόμια με τα οποία αρκετά χαριεντίστηκες προεκλογικά. Μιλάω για την επιβλαβέστατη επιβολή της Μιας Θρησκείας σε ανήλικους, για την επιβολή της Μιας Θρησκείας σε σχολεία, δικαστήρια και δημόσιες υπηρεσίες. Έκανες μία καλή αρχή με την ελευθερία επιλογής μορφής όρκου. Προχώρησε ταχύτατα στην ελευθέρωση του κράτους από τις δαγκάνες των παπάδων. Σε αντίθεση με αυτούς, δεν ζητάω ποινικοποίηση της πίστης τους. Ας πιστεύει επιτέλους ο καθένας ότι θέλει σε αυτή τη χώρα, χωρίς να ποινικοποιείται η αντίθετη άποψη. Χωρίς να νοιώθει δεύτερης κατηγορίας ο πιστός ή άπιστος. Στο τέλος τέλος, δεν με νοιάζει πραγματικά τι προσωπικές φιλοσοφικές μεταφυσικές ανησυχίες έχει ο καθένας μας. Αρκεί να μην τις χώνει πάνω από τα κεφάλια των δικαστών, πάνω από τους μαυροπίνακες των παιδιών και ΦΥΣΙΚΑ μέσα στους πίνακες φορολοαπαλαγών και δομόσιων μισθοδοσιών. Έλεος πια. Εννοείται ότι σε πάμπολες χώρες της Ε.Ε. ο πιστός επιλέγει να χρηματοδοτεί τους παπάδες της θρησκείας του. Δεν είναι πρωτοτυπία. Εννοείται ότι δεν νοείται ένα προηγμένο κράτος να δείνει προνόμια σε μία θρησκεία. Το κράτος επιβάλεται να είναι αγνώμον σε προσωπικά θέματα, είτε αυτά είναι θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού, είτε θέματα μεταφυσικής αναζήτησης, είτε θέματα ποσότητας ζάχαρης στον καφέ. Χωρίς εξαιρέσεις, γιατί αν αρχίσουμε τις εξαιρέσεις (για «παραδοσιακούς λόγους») ανοίγουμε τον ασκό του Αιόλου και επαφίεται μετά στον κάθε έχοντα την εξουσία για το τι θα μπει και τι θα βγει από τις εξαιρέσεις. Ταυτόσημο φυσικά με όλο αυτό, και μιας και μιλάμε για ελευθερία, είναι και το θέμα της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης. Ο ελεύθερος πολίτης έχει δικαίωμα να εκφράζει απόψεις για ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Προσέχεις τα κεφαλαία; Λέω τα πάντα, βάζοντας μέσα (κυρίως) αυτά που δεν μου αρέσουν. Ναι, ο ελεύθερος πολίτης μπορεί να κρίνει απόψεις και θεωρίες χωρίς όρια. Για να προλάβω τους κακεντρεχείς, όχι αυτό δεν σημαίνει ότι βρίζουμε μανάδες (για κάποιο λόγο όλοι αυτό μου φέρνουν ως αντεπιχείρημα) γιατι η μάνα δεν είναι ιερή αλλά δεν αποτελεί άποψη ή θεωρία αλλά πρόσωπο με τιμή και υπόληψη. Η παναγίτσα πάλι, όπως και τα παραμύθια του Παΐσιου με τα οποία θυσαυρίζουν διάφοροι , δεν έχουν τιμή και υπόληψη. Οπότε βαράμε ελεύθερα.

Θέλω δικαιοσύνη. Ανοίξτε τα συρτάρια με τις συρταρωμένες δικογραφίες. Καταδικάστε τη γενοκτονία που αφήσανε στη μέση η προηγούμενοι. Δεν μιλάω για πολιτικές διώξεις, μιλάω για ποινικές διώξεις. Τυφλώστε επιτέλους τη δικαιοσύνη που έκανε laser και έβλεπε με αετίσιο μάτι εδώ και χρόνια. Τα ονόματα των κατηγορουμένων έπρεπε να είναι καλυμένα όπως τα δικά μας στις πανελλήνιες. Θέλω δίκαιη φορολογία χωρίς εξαιρέσεις. Θέλω κτίσιμο εμπορικών κέντρων μόνο με άδεια. Θέλω φορολογία στο κεφάλαιο και στους εφοπλιστές. Όχι εξοντωτική, αλλά κάτι παραπάνω από το μηδέν. Θέλω απλούς κανόνες που να ισχύουν για όλους.

Τέλος, θέλω δημοκρατία. Ναι Αλέξη, θέλω τη δημοκρατία που δεν έχουμε στην Ελλάδα. Θέλω τη δημοκρατία της προσωπικής ευθύνης του κάθε πολίτη. Η αντιπροσωπευτική προεδρευομένη δημοκρατία δεν με καλύπτει. Μεταφέρει υπερβολικά μεγάλο κομμάτι εξουσίας από το λαό σε λίγους. Απομονώνει τους πολίτες από τις αποφάσεις μέχρι τις επόμενες εκλογές. Θέλω άμεση δημοκρατία. Θέλω το Ελβετικό σύστημα άμεσης δημοκρατίας στην Ελλάδα. Κάθε νόμος που θα ψηφίζεται θα πρέπει ουσιαστικά να εγκρίνεται από το σύνολο του ελληνικού λαού. Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι ο πολίτης που του δίνεται η ευθύνη, γίνεται υπεύθυνος. Όπως ξαφνικά ο Έλληνας οδηγάει πολιτισμένα όταν οδηγάει εκτός Ελλάδας, κάτι τέτοιο ένα πράμα. Τόλμησε να αλλάξεις το Σύνταγμα και το πολίτευμα. Θα εκπλαγείς από την στήριξη που θα βρεις, παρόλο τον πόλεμο που θα δεχτείς. Εξήγησε στον κόσμο απλά τι θα σήμαινε αυτή η αλλαγή. Δώσε τη δύναμη στον ελληνικό λαό για πρώτη φορά στην ιστορία του. Θωράκισε την Ελλάδα από το κάθε λαμόγιο, τωρινό ή μελοντικό, που δεν θα μπορεί πλέον να βάζει τον αντιπρόσωπό του να υπογράφει φωτογραφικούς νόμους για την πάρτι του. Τουλάχιστον όχι χωρίς να υπάρχει ένα σύστημα που να μπορεί ο ελληνικός λαός να τους ακυρώνει την επόμενη μέρα. Είναι απλό τεχνικά, μην ανησυχείς. Αλλά θα αποτελέσει τον μεγαλύτερο πολιτικό σεισμό που θα έχει δει ποτέ αυτή η ρημάδα η Ευρώπη. Βάλε το όνομά σου από κάτω από ένα τέτοιο σεισμό.

Δεν ξέρω αν ζητάω παράλογα πράγματα για την Ελλάδα του 2015. Ζητάω ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία. Ελπίζω να μην βρεις τις απαιτήσεις μου υπερβολικές. Αν ναι, μην κάνεις τίποτα από όλα αυτά. Ούτως ή άλλως, η εξουσία κρίνεται τόσο από τα πεπραγμένα της όσο και από τα μή πεπραγμένα της.

Ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Μάριος

Θρησκευτική παράνοια

Νοέμβριος 5th, 2014 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θρησκευτική παράνοια § permalink

Σοκ και δέος στο μέσο χριστιανο νοικοκυρέο με τους μουσουλμάνους που αυτομαστιγώθηκαν στον Πειραιά. Δεκάδες φωτογραφίες με αίματα στους δρόμους και η τρίχα κάγκελο για το πως τολμάνε αυτοί οι αλλόθρησκοι να αυτοτιμωρούνται μέσα στη μέση του δρόμου για να υπηρετήσουν την θεότητά τους, ή να ικανοποιήσουν το θρησκευτικό τους συναίσθημα ή κάποια άλλη αηδία μουσουλμανική. Αγαπητοί χριστιανοταλιμπάν, καλωσήλθατε στον κόσμο μας!

Γιατί όπως καταλαβαίνετε, για ένα μουσουλμάνο, είστε άθεοι, αφού δεν πιστεύετε στον Αλλάχ (ασχέτως αν πρόκειται για αδερφή Αβρααμική θρησκεία του χριστιανισμού). Και για εσάς, αυτός είναι άθεος αφού δεν πιστεύει στον χριστούλη και την παναγίτσα σας. Και φυσικά, οι παράλογες αηδίες που κάνει αυτός της άλλης θρησκείας είναι καταδικαστέες και σας κάνουν να φρικάρετε. Ενώ αν τις αντίστοιχες ηλιθιότητες της κάνει κάποιος της δικιάς μας θρησκείας, ε τότε πρόκειται μάλλον για κάποιον με πολύ βαθύ θρησκευτικό συνάισθημα και κατάνυξη (η αγαπημένη λέξη του Πάσχα). Αν δηλαδή σας πω ότι υπάρχουν θρησκόληπτοι που όχι μόνο αυτοτιμωρούνται και γεμίζουν αίματα μέσα στη μέση του δρόμου όπου βλέπουν και μικρά παιδιά, αλλά βάζουν και τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο για να ικανοποιήσουν τη θεότητά τους, μπορεί και να φρικάρετε. Αν όμως στο καπάκι σας δείξω αυτό:

στην αρχή θα βραχυκυκλώσετε πιθανότατα λίγο, γιατί ταιριάζει απόλυτα με την περιγραφή που πριν λίγο σας έκανε να φρικάρετε, αλλά στο καπάκι η βαθειά πλύση εγκεφάλου που φάγατε από παιδιά θα πάρει μπρος, και θα αρχίσετε τις απίθανες δικαιολογίες για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα (ότι εκεί γίνονται πραγματικά θαύματα, ότι εδώ είναι Ελλάδα ρε και αν δεν θες να φυγεις, να πας αλλού και άλλα τέτοια φαιδρά).

Μονά ζυγά δικά μας δηλαδή.

Σε μία ελεύθερη κοινωνία αγαπητοί ελληνάρες, το κράτος είναι ουδέτερο στις προτιμήσεις και τα βίτσια (θρησκευτικά ή μη) των πολιτών του. Θέτει ένα πλαίσιο κανόνων που ακολουθούνται από όλους, παρέχει δυνατότητα και ελευθερία σε όλες τις ομάδες, μικρές και μεγάλες – και αυτό έχει σημασία, και ελέγχει την τήρηση των κανόνων. Εκεί τελειώνει ο ρόλος του στο θέμα. Για να το κάνω πιο λιανά, σε μία ελεύθερη κοινωνία, είτε επιτρέπονται οι θρησκευτικές εκφράσεις δημοσίως ή όχι. Είτε επιτρέπεται να κρίνεις τα πιστεύω του άλλου ή όχι. Επίσης το κράτος δεν παίρνει θέση ούτε έχει «αγαπημένη» ή «επίσημη» θρησκεία, γιατί τότε τα παραπάνω παύουν να ισχύουν εκ των πραγμάτων και η ελευθερία πάει περίπατο. Όπως εσύ μπορείς να λες για τον Αλλάχ και το Βούδα (και καλώς λέγε ότι θέλεις), έτσι και ο άλλος μπορεί να λέει για το Χριστούλη και την Παναγίτσα σου (και τον Παΐσιο ε, μην ξεχνιόμαστε). Δεν μπορείς να μου έχεις μεσαιωνικούς νόμους για τη βλασφημεία που να εφαρμόζεις για να προστατεύεις φανταστικές θεότητες επειδή είναι «δικές μας», καταπατώντας κάθε αρχή ελευθερίας. Τα έχουμε ξαναπεί, ο Χριστούλης δεν έχει τιμή και υπόληψη, ούτε έχει ανάγκη από δικηγόρους και δικαστήρια γιατί απλώς αποτελεί μυθολογικό πρόσωπο (φυσικά αν ΔΕΝ ήταν, εκεί και αν δεν είχε ανάγκη από εσένα, το τελευταίο ασήμαντο πλάσμα του σύμπαντος να υπερασπιστείς έναν παντοδύναμο θεό από το να μην θιχτεί από ένα άρθρο ή ένα σκίτσο). Το ίδιο και οι απόψεις σου για αυτόν, αλλά και γενικά. Οι απόψεις δεν θίγονται φιλαράκο. Επαναλαμβάνομαι, το ξέρω, αλλά αν εσύ θίγεσαι επειδή εγώ θίγω την άποψή σου (αλλά όχι εσένα), ξυδάκι. Μοναδική εξαίρεση, νομικά φυσικά, αποτελεί η εξύβριση της τιμής προσώπου που έχει πεθάνει, αλλά μονο για τους συγγενείς πρώτου προσώπου. Επειδή όλα αυτά τα ξέρουν και οι παπάδες, και οι υπόλοιποι εξυπνάκηδες ελληνάρες, και επειδή δεν αποτελούν συγγενείς πρώτου προσώπου ούτε του Χριστούλη, ούτε του Παΐσιου, πιάνουμε τη «βλασφημία» και επειδικνύουμε μια και καλή την εξουσία που έχουμε στο Ελαντισταν (και αμα δεν σ’αρέσει να φύγεις, να πας αλλού όπως λέγαμε και προηγουμένως).

Οπότε για να μην το τραβάμε και πολύ, αποφασίστε: επιτρέπονται οι δημόσιες εκφράσεις θρησκευτικής πίστης ή όχι; ερώτηση παγίδα ε! ο κανόνας θα ισχύει για όλους, οπότε τέρμα μετά τα κεριά και οι τάφοι να κόβουν βόλτα στους δρόμους το Πάσχα. Γιατί όσο γελοίο βρίσκεις εσύ αυτό:

Τόσο γελοία βρίσκω και εγώ αυτά:

Και το αστείο είναι ότι έχουμε και οι δύο δίκιο.

Ένα χρόνο μετά…

Ιούνιος 19th, 2013 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ένα χρόνο μετά… § permalink

…και κάτι μήνες βασικά μιας και το τελευταίο ποστ ήταν τον Απρίλη του 2012. Βρε πώς περνάει ο καιρός!

Τελευταία φορά τα είχαμε πει λοιπόν πέρσι, πριν από εκείνες τις ανεκδιήγητες εκλογές, στις οποίες ο Σαμαράς, αφού έπαιξε μπαλάρα στο Ελλάδα-Ρωσσία στο Euro 2012, έγινε πρωθυπουργός, πράγμα το οποίο όλοι πιστέψαμε ότι θα έδινε την τελευταία βολή στο μπαμπά της Ντόρας – πράγμα φυσικά που ο ίδιος διέψευσε – όπως άλλωστε και τους νόμους της φύσης χρόνια τώρα. Μαζί του, ο «διαφορετικός» Βαγγέλας και ο «υπεύθυνος αριστερός» Φώτης πήγαν κολαούζο μήπως και φάνε και αυτοί λίγα από τα ψίχουλα της Ρηγίλλης που έγινε Συγγρού κάπου στην πορεία. Εκτός από τους παραπάνω ανεκδιήγητους, μία συμμορία νεοναζί φασιστών βρήκε φως και μπήκε και αυτή, μιας και ως γνωστό όλοι οι καλοί χωράνε.  Για την εν λόγω συμμορία δεσμεύομαι να γράψω αναλυτικά περισσότερα κάποια στιγμή.

Μετά από ένα χρόνο συνέχισης του σωσίματος της χώρας και στιβαρότητα στο τιμόνι του καραβιού που λέγεται Ελλάδα με σταθερή (και αδιαπραγμάτευτη) πορεία προς τα βράχια, η χώρα μετράει εκατομμύρια ανέργους (με πάνω από 50% των νέων χωρίς δουλειά), εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο να είναι ήδη εκτός Ελλάδας σε αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο, φτώχεια και δυστυχία. Όλα αυτά και πολλά άλλα συνθέτουν φυσικά το περίφημο success story του Σαμαρά και μας δίνουν καθαρούς λόγους για να ζητοκραυγάζουμε μέρα-νύχτα γιατί δεν χρεοκοπήσαμε χρεοκοπώντας. Η οικονομική χρεοκοπία φαίνεται μάλιστα να είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της συνολικής χρεοκοπίας μιας και στην πορεία προς το φως του τούνελ (που από ότι φαίνεται είναι φορτηγό τρένο που έρχεται από την άλλη) χάσαμε την αξιοπρέπεια, την αξιοπιστία και τέλος την ίδια την δημοκρατία μας, αν είχαμε ποτέ τέτοιο πράγμα.

Τα τελευταία γεγονότα που με κάναν να ξαναπιάσω το πληκτρολόγιο και αν το κοπανήσω αδυσώπητα μέχρι να βγει αυτό που διαβάζετε, αποδεικνύουν μέχρι αυτή την ώρα την τραγικότητα της κατάστασης. Εν ολίγοις, μιας και μάλλον ξέρετε ήδη τι έχει γίνει μέσες άκρες, ο «βαρύς» Κεδίκογλου
(παρένθεση)
http://www.youtube.com/watch?v=FMJoEj2YxIM
(κλείνει η παρένθεση)
αποφάσισε με περίσσιο πολιτικό θάρρος να κλείσει την ΕΡΤ μέσα σε 6 ώρες (με υπουργική απόφαση – πράξη νομοθετικού περιεχομένου – άλλο σκάνδαλο αυτό, μιας και υποτίθεται ότι αυτές βγαίνουν για θέματα ύψιστης σημασίας που δεν προλαβαίνουν να περάσουν από τη βουλή γιατί είναι απόλυτα time sensitive), ακολουθώντας την τακτική «όλοι μέσα στο τσουβάλι και το τσουβάλι στο ποτάμι». Σε αντίθετη περίπτωση φυσικά θα έπρεπε πρώτα να απαντήσει τι σημαίνουν τα παρακάτω, ξεχωρίζοντας τα χλωρά από τα ξερά και βάζοντας τα χεράκια του και βγάζοντας τα ματάκια του (δείτε και φωτογραφίες εδώ):

Ανθή Σαλαγκούδη.
(κουκλάρα, δεν θέλω αντιρρήσεις)

Κόρη του Γιώργου Σαλαγκούδη, πρώην βουλευτή και υφυπουργού ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας.
Η εκπομπή της με τίτλο “136” κοστίζει περίπου ένα εκατομμύριο τον χρόνο.
Εκτός από την εκπομπή, τον Σεπτέμβριο του 2012 προσελήφθη ως “προσωπικό ειδικών θέσεων”.
Μισθός 3.500 χιλιάδες ευρώ.

Μανούσος Καμπανέλης.
Διευθυντής γραφείου του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ.
Επάγγελμα γυμναστής, από Εύβοια…
Διευθυντής Γραφείου του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ Νίκου Σίμου(φωτο).
Μέτοχος κατά 99% της εταιρείας Μ.Ι.Καμπανέλλης και ΣΙΑ ΟΕ με διακριτικό τίτλο OKEANIS και web site www.okeanis.gr.
Στους server της εταιρείας φιλοξενούνται οι προσωπικές σελίδες του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό Σίμου Κεδίκογλου…
Για το συγκεκριμένο φυντάνι έχουμε πολλά για την γούνα του, αλλά δεν είναι του παρόντος.

Μισθός 3.500 χιλιάδες ευρώ

Σταύρος Οικονομόπουλος
Εκ Μεσσηνίας, ειδικός σύμβουλος σε θέματα ραδιοφωνίας.
Μισθός 3.500 χιλιάδες ευρώ

Ματίνα Ρίτσα.
Ειδική σύμβουλος για θέματα… επικοινωνίας…
Υποψήφια με την Νέα Δημοκρατία στην Εύβοια, λαμπρό μέλος της γαλάζιας “στρατιάς συμβούλων” στην ΕΡΤ.
Δεν έχει περάσει ούτε από έξω από το κτήριο της ΕΡΤ.
Μισθός 3.500 χιλιάδες ευρώ.

Μενέλαος Σεβαστιάδης.
Συντονιστής αθλητικού ραδιοφωνικού προγράμματος.
Κουμπάρος του διευθυντή Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, κ. Γιώργου Μουρούτη.
Μισθός 3.500 χιλιάδες ευρώ

Γεώργιος Αντωνίου, συντονιστής Α προγράμματος της ΝΕΤ.
Κουμπάρος Αντώνη Σαμαρά.
Μισθός 3.500 χιλιάδες ευρώ.

Ο κ. Κεδίκογλου φυσικά δεν είναι άγνωστος στην ΕΡΤ και ο ίδιος μιας και το παρακάτω quiz απαντιέται πολύ εύκολα:
Ποιος είναι αυτός, που, ενώ διορίστηκε συμβασιούχος στην ΕΡΤ, μέσα σε μια νύχτα (είδες άμα έχεις μπάρμπα, ή για την ακρίβεια: μπαμπά από τη Κορώνη), η σύμβασή του μετατράπηκε σε αόριστου χρόνου;
Ποιος είναι αυτός, που, αφού «τακτοποιήθηκε» η προϋπόθεση να είναι εργαζόμενος αορίστου χρόνου στην ΕΡΤ, κατόπιν επιλέχτηκε εντελώς αξιοκρατικά (είδες άμα έχεις μπάρμπα, ή για την ακρίβεια: μπαμπά από τη Κορώνη), να είναι αυτός που πήγε για «μετεκπαίδευση» στην Αμερική;
Ποιος είναι αυτός, που, ενώ βρισκόταν στην Αμερική για 4 ολόκληρα χρόνια και «μετεκπαιδευόταν», η ΕΡΤ του πλήρωνε κανονικότατα, επί τετραετία, το μισθό του;
Και ποιος είναι αυτός, που, ενώ η ΕΡΤ του πλήρωνε επί 4 χρόνια το μισθό του για να «μετεκπαιδεύεται» στην Αμερική, όταν επέστρεψε – «μετεκπαιδευμένος», πια, με τα λεφτά της ΕΡΤ – μετακόμισε σε ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό;
Ε; Ποιος;…

Αφού λοιπόν έδειξε, και αυτός και ο Σαμαράς, «πολιτική βούληση» να πετάξει στο δρόμο εργαζομένους που και μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους (όχι όλοι, αλλά είπαμε δεν μας νοιάζει το ξεσκαρτάρισμα αυτή τη στιγμή σύμφωνα με την κυβέρνηση – εξάλλου η γενίκευση είναι αρχή φασισμού), μετρήστε γεγονότα που συνέβησαν μετά, τα οποία αμφιβάλω αν ποτέ θα βρεθούν υπόλογοι:

1) Ο «νεός» φορέας που θα αντικαταστήσει την ΕΡΤ σύμφωνα με το γαλάζιο κεφάλι είναι η ΝΕΡΙΤ (νέα ελληνική ραδιοφωνική ιντερνετική τηλεόραση; γιατί το Ι είναι με τον αγγλικό όρο και όχι με τον ελληνικό; ψιλά πράγματα). Οι μέγιστοι εγκέφαλοι φυσικά δεν έκλεισαν ποτέ το www.nerit.gr πριν βγάλουν τις ανακοινώσεις, με αποτέλεσμα να γίνουν ρεζίλι των σκυλιών στα πέρατα της οικουμένης (π.χ. Bloomberg) όταν ιδιώτης το έκανε πριν από αυτούς. Και ως εδώ καλά. Μία βδομάδα μετά λοιπόν, τα σαΐνια της ΝΔ (προφανώς) ανάγκασαν τον εθνικό διαχειριστή domain .gr (https://grweb.ics.forth.gr/) να ΣΒΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ εντελώς παράνομα με συνέπεια αυτή τη στιγμή να μην λειτουργεί το εν λόγω νόμιμα αγορασμένα site – απλά γιατί δεν τους άρεσε.

2) Το συμβούλιο της επικρατείας με προσωρινή διαταγή αποφάσισε την επαναλειτουργία της ΕΡΤ άμεσα με αναστολή της υπουργικής απόφασης (η απόφαση εδώ) για τις παραγράφους που διέκοπταν τη μετάδοση των εκπομπών και τη λειτουργία των sites καθώς και τις συχνότητες της ΕΡΤ. Στο καπάκι, από το Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων εμφανίστηκε ένα κείμενο «διευκρινήσεων» το οποίο υποτίθεται ότι ερχόταν από το νομικό συμβούλιο της κυβέρνησης αλλά πλασαρίστηκε παντού σαν διευκρινήσεις από το ίδιο το ΣτΕ και έλεγε τα ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ από την προσωρινή διαταγή. Πρακτικά δηλαδή, είτε το νομικό συμβούλιο προέτρεπε την κυβέρνηση να αγνοήσει την διαταγή του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας ή το ΣτΕ τρελάθηκε και αποφάσισε να αναιρέσει τον εαυτό του. Το αποτέλεσμα; Την Τετάρτη ο πρόεδρος του ΣτΕ, Κωνσταντίνος Μενουδάκος, εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για τις δήθεν διευκρινίσεις για την προσωρινή διαταγή που «διέρρεαν» από κέντρα που δεν έχουν καμία σχέση με το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ κατέθεσαν μήνυση στον Στουρνάρα και στον Κεδίκογλου στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τη μη συμμόρφωση στη διαταγή.

3) Ο τηλεοπτικός σταθμός 902 δάνεισε την συχνότητά του στους εργαζόμενους της ΕΡΤ ώστε να μπορούν να κάνουν τηλεοπτική εκπομπή (η οποία ήδη άρχισε να εμφανίζεται σε εκατοντάδες sites με streaming – κυρίως με την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοσταθμών -EBU η οποία μάλιστα εδρεύει και στην πόλη που μένω). Εδώ άρχισαν τα ωραία. Η φοβερή και τρομερή πλατφόρμα DIGEA (που κάποιοι αναρωτιόντουσαν όταν φτιάχτηκε πως και αποφάσισε η κυβέρνηση να τρέξει την «ευρωπαϊκή οδηγία» για την μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση και τελικά όλοι καταλάβαμε ότι απλά επρόκειτο για ένα μονοπώλιο των καναλαρχών (η πλατφόρμα ανήκει στους σταθμούς ALPHA, ALTER, ANT1, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV, MEGA, ΣΚΑΪ και STAR). Και με τον χειρότερο τρόπο μάθαμε ότι η εν λόγω πλατφόρμα, μόνο ανεξάρτητη δεν είναι, μιας και η κυβέρνηση έδινε διαταγή να κόβεται το σήμα του 902 κάθε λίγο επειδή βοηθούσε τους εργαζομένους της ΕΡΤ. Και δεν μιλάμε για απλό κόψιμο, μιλάμε για έναν τουλάχιστον άνθρωπο επάνω από ένα διακόπτη 24/24 και 7/7 μιας και το σήμα έπεφτε κυριολεκτικά δευτερόλεπτα μόλις ο 902 έδειχνε κάτι από ΕΡΤ, ακόμα και στα πλαίσια των ενημερωτικών εκπομπών του! Δείτε οπωσδήποτε την τρολλιά που έκαναν οι εργαζόμενοι στον 902 δείχνοντας το πρόβλημα με τον πιο αστείο τρόπο. Φυσικά η πράξη αυτή ήταν καθόλα παράνομη, μιας και αν ένα κανάλι παρανομεί με τον οποιοδήποτε τρόπο (όπως ισχυρίζονταν η κυβέρνηση με την απειλή που έστειλε προς πάντες και καταδικάστηκε επίσης διεθνώς – ελληνικά) υπάρχουν διαδικασίες όπως καταγγελία στο ΕΣΡ κτλ. Το διακοπτάκι που κλείνανε δεν είναι μέσα σε αυτές πάντως.

In other news, η μέγιστη διανοούμενη και φιλόσοφος κ. Βούλτεψη (φυσικά από τη ΝΔ) μας αποκάλυψε ότι οποιοσδήποτε διαφωνεί ανά τον κόσμο με το κλείσιμο της ΕΡΤ με τον τρόπο με τον οποίο έγινε, είναι «τσιράκια του Ροθτσιλντ και έμποροι όπλων». Μην γελάτε, αλήθεια το είπε. Σε ευχαριστούμε αγαπητή Σοφία για την αποκαλυπτική ενημέρωση.

Ο Βαγγέλας και ο Φώτης από τη μεριά τους, έσκισαν τα ρούχα τους υπέρ της ΕΡΤ (τώρα την θυμήθηκες Βαγγελάκη;) και φώναζαν εχτές από εδώ και από εκεί ότι θα ψηφίσουν την τροπολογία του ΚΚΕ για την κατάργηση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, προφανώς γνωρίζοντας ότι αυτή δεν θα πάει ποτέ προς ψήφιση, μιας και ο υπουργός μπορούσε (όπως και έκανε) να μην την δεχτεί. Τζάμπα μάγκες δηλαδή. Περιμένουμε το απόγευμα τη «μητέρα των μαχών» μεταξύ των 3 καβαλέρος, αλλά προβλέπω από τώρα δηλώσεις του στυλ: για την σταθερότητα της πολιτικής ζωής της χώρας (και γιατί οι δανειστές ΠΑΛΙ μας έχουν πιάσει από τα αρ#$%#δια) αποφασίζουμε να κερδίσουμε χάνοντας και να μην ρίξουμε την κυβέρνηση. (γιατί αν την ρίξουμε και πάμε σε εκλογές θα πάμε στα αζήτητα – αυτό δεν το λένε φυσικά αλλά φαντάζομαι ότι έτσι τους εκβιάζει ο Σαμαράς).

Εν κατακλείδι, παρόλο που κανείς δεν είπε ότι όλα ήταν ρόδινα στην ΕΡΤ, η λύση πονάει κεφάλι-κόβει κεφάλι είναι για ηλίθιους. Η εταιρία αν μη τι άλλο ήταν κερδοφόρα, αναμετέδιδε το ΡΙΚ, την Deutsche Well και άλλους σταθμούς στην Ελλάδα, είχε δορυφορικό κανάλι για την ομογένεια, και φυσικά είχε χιλιάδες συμβόλαια που τρέχουν (όπως η αναμετάδοση του κυπέλλου συνομοσπονδιών στην Βραζιλία ή τους τελικούς της Α1 στο μπάσκετ τα οποία «τσίμπησαν» κανονικότατα οι ιδιώτες, εν μέρει εντελώς παράνομα σε χρόνο dt).

Άρχισαν τα όργανα

Ιανουάριος 14th, 2012 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρχισαν τα όργανα § permalink

Τα λέγαμε εδώ και καιρό, και να που το μεγάλο μπαμ αρχίζει να γίνεται.

Είναι πια κοινό μυστικό ότι η Ελλάδα αποτέλεσε εδώ και 2 χρόνια περίπου ένα δοκιμαστικό σωλήνα, μία μικρογραφία της διαδικασίας καταστροφής μίας οικονομίας. Η Ελλάδα αποτέλεσε το τέλειο πειραματόζωο – ένας οικονομικά και κοινωνικά αδύναμος κρίκος με ένα, κατά κοινή ομολογία, αντιδραστικό λαό. Αν το κόλπο έπιανε εκεί, τότε θα έπιανε πολύ εύκολα και αλλού και σε μεγαλύτερη κλίμακα. Το κόλπο είναι απλό και τα όπλα συγκεκριμένα. Το βασικό αυτών; Η δυσφήμηση σε πολλαπλά επίπεδα. Τόσο σε επίπεδο οικονομίας (με την συνεργασία των ιδιωτικών «οίκων αξιολόγησης») ώστε οι «αγορές» να τρομάξουν και να αρχίσει το φαγοπότι, όσο και σε επίπεδο επικοινωνίας, από τα παγκόσμια ΜΜΕ που τεμπέληδες ανέβαζαν τους Έλληνες, ανίκανους τους κατέβαζαν. Φυσικά στο κόλπο, είτε με δόλο είτε χωρίς, μπήκαν και εγχώριοι, δημοσιοκάφροι (ονόματα δεν λέμε), πολιτικάντηδες της κακιάς ώρας (μαζί τα φάγαμε) και το γραφικό νεοφιλελεύθερο βόδι που έχαψε την μπανάνα αμάσητη και άρχισε να παπαγαλίζει.

Ο ελληνικός λαός, άλλο που δεν ήθελε φυσικά να διχαστεί για ακόμα μία φορά, οι βολεμένοι να βρίζουν τους αβόλευτους, οι τελειωμένοι τους αριστερούς, οι αγανακτισμένοι να μουτζώνουν δεξιά και αριστερά, μέσα στην αναμπουμπούλα οι ακροδεξιοί να πιάνουν θεσούλες έτοιμοι φυσικά να επιτελέσουν το ιερό έργο της «σωτηρίας της χώρας» από τους ανθέλληνες και το γαϊτανάκι συνεχίζεται. Ταυτόχρονα φυσικά με τον αποπροσανατολισμό του ελληνικού αλλά και των άλλων λαών για το θέμα της Ελλάδας, μπήκαν σε εφαρμογή όλες οι δοκιμές που έπρεπε να γίνουν, με ταυτόχρονη καθημερινή σφηγμομέτρηση της κοινής γνώμης. Ο κόσμος, μετά το πρώτο χαστούκι στην Ελλάδα άρχισε να φωνάζει κάτι άναρθρες κραυγές χωρίς συγκεκριμένο στόχο, μία του φταίγαν οι 300, μία του έφταιγε η Μέρκελ, μία του έφταιγε ο ΓΑΠ, μία ο Ερμής που ήταν ανάδρομος και μία ο Ερμής του Πραξιτέλους. Με την σοφή σκέψη και την δεινή πολιτική ανάλυση του μέσου Έλληνα να οργιάζει, ξεχάσαμε να αντιδράσουμε και το νερό μπήκε στο αυλάκι.

Μίλησαν για την τεμπελιά του Έλληνα. Κάθε έρευνα έδειχνε το αντίθετο (παράδειγμα) αλλά ποιος ψάχνει τις έρευνες όταν έχουμε CNN και Πρετεντέρη;

Μίλησαν για την έλλειψη ανταγωνιστικότητας στην Ελλάδα. Τα στοιχεία κραυγάζουν ότι λένε ψέμματα ξετσίπωτα.

  • Το 1990 το ΑΕΠ της χώρας ήταν 38 δισ. ευρώ. Το 2007 ανήλθε στα 208 δισ. Δηλαδή, αυξήθηκε κατά 5,5 φορές.
  • Το 1990 – σύμφωνα με τα στοιχεία του «ICAP» – τα κέρδη των επιχειρήσεων (ΑΕ και ΕΠΕ) ήταν 575 εκατομμύρια ευρώ. Το 2007 τα κέρδη των επιχειρήσεων είχαν εκτιναχθεί στα 16 δισ. ευρώ. Δηλαδή, αυξήθηκαν κατά 28 φορές.
  • Το 1990 το ποσοστό των κερδών των επιχειρήσεων σε σχέση με το ΑΕΠ ήταν 1,5%. Το 2007 το ποσοστό των κερδών των επιχειρήσεων ανήλθε στο 7,7% του ΑΕΠ. Που σημαίνει ότι αυξήθηκε πάνω από 5 φορές, ισόποσα δηλαδή προς την αύξηση του ΑΕΠ.
  • Το 1990, το βασικό ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη ήταν 15 ευρώ. Το 2007 το βασικό μεροκάματο μόλις και μετά βίας είχε φτάσει στα 30 ευρώ.

Με άλλα λόγια:

Σε μια περίοδο, που καλύπτει σχεδόν δύο δεκαετίες κατά τη διάρκεια των οποίων ο ελληνικός λαός πολλαπλασίασε με τη δουλειά του την περίφημη «πίτα», το αποτέλεσμα ήταν

από την κατά 5,5 φορές αύξηση του ΑΕΠ της χώρας, τα κέρδη των επιχειρήσεων να αυξηθούν κατά 28 φορές (!) ενώ ο κατώτατος μισθός του εργάτη να «αυξηθεί» κατά μόλις 1 φορά!

Αλλά ποιος νοιάζεται για τα στοιχεία όταν έχεις BBC και Πορτοσάλτε;

Το πείραμα τελείωσε. Το πείραμα ήταν επιτυχημένο. Μέσα σε 2 χρόνια, έφτασαν τη χώρα με τους πιο αντιδραστικούς πολίτες με 20% ανεργία (50% στους νέους), να ζει μέσα στο φόβο έχοντας χάσει ότι δεκαετίες είχε κερδίσει με αγώνες, με ανθρώπους έτοιμους να κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν – τους τέλειους εργαζόμενους a la carte.

Ήταν καιρός να περάσουνε στο επόμενο στάδιο του σχεδίου. Κλιμάκωση. Και ποια είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να γίνει αυτό; Μα φυσικά στο τέλος της εβδομάδας, βράδι Παρασκευής, μετά το κλείσμο του πιο μεγάλου και σημαντικού χρηματιστηρίου του κόσμου – της Wall Street στη Νέα Υόρκη.

Συμβολικά λοιπόν, σήμερα Παρασκευή και 13, το σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή. Πριν λίγο οι οίκοι αξιολόγησης άναψαν τα πρώτα φυτίλια. Υποβάθμιση σε 9 χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβάνομένης και της Γαλλίας που θεωρούνταν κομμάτι του «σκληρού πυρήνα» της Ε.Ε. Έτσι για να δούμε ποιος έχει τη δύναμη. Οι ίδιοι οίκοι αξιολόγησης που στο παρελθόν έχουν παραδεχτεί ότι έδωσαν ψευδείς αξιολογήσης εν γνώση τους (για να μην ξεχνιόμαστε), υποβάθμισαν την Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Κύπρο, την Αυστρία, τη Μάλτα, τη Σλοβενία και Σλοβακία. Α, επίσης μείωσε τις προοπτικές των υπολοίπων σε αρνητικές. Όλα αυτά μία φυσικά ιδιωτική εταιρία, που όπως έχει πει στο παρελθόν, «απλά λέει τη γνώμη της γιατί έχουν την ελευθερία του λόγου«, ενώ στο ηλίθιο σύστημα των αγορών ουσιαστικά έχει τη δύναμη να κινεί ολόκληρες αγορές προς την μία κατεύθυνση ή την άλλη, για όποιονδήποτε ιδιοτελή σκοπό.

Το επόμενο βήμα; Δεν χρειάζεται καν να μαντέψουμε, μπορούμε να δούμε τι έγινε επάνω στο πειραματόζωο που λέγαμε προηγομένως. Εν αρχή είναι ο φόβος. Μετά θα έρθει η προσφορά «σωτηρίας» και εκεί θα αρχίσει το πανηγύρι. Και εκεί που την Ελλάδα θα την «έσωζαν» οι Ευρωπαίοι με τον περήφημο «μηχανισμό στήριξης» που τόσο κοκορευόταν ο ΓΑΠ ότι τους «ανάγκασε» να δημιουργήσουν, τώρα αυτός πάει περίπατο. Ταυτόχρονα με όλα τα παραπάνω, οι συνομιλίες για το «κούρεμα» του 50% (ένω όλοι – ναι, ακόμα και οι αγορές – γκάριζαν ότι κοστολογούν τη χασούρα τους στο 80% ήδη – και ενώ το ΔΝΤ έλεγε ότι το 50% δεν θα αλλάξει τίποτα στην πορεία της χώρας προς το βούρκο) πάγωσαν ξαφνικά.

Άρα ποιους θα σώσει τώρα τους διασώστες; Ποιος θα εμφανιστεί ως απο μηχανής θεός για να πετάξει το σωσίβιο στους νέους «προβληματικούς» που χρειάζονται άμεσα διάσωση για να μην «πτωχέυσουν»; Μα ποιος άλλος, οι διεθνείς τραπεζίτες. Αυτοί δεν έχουν πατρίδα, είναι εκτός και άνω των ποταπών εθνών, και θα κάνουν το «χρέους» τους για να «βοηθήσουν» τους κακόμοιρους λαούς που τους τράβηξαν στην άβυσσο οι τεμπέληδες Έλληνες που μαζί τα φάγανε. Αφού λοιπόν δημιουργούμε την ανάγκη, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς των αξιολογήσεων, των χρηματιστηρίων και των «ελεύθερων» αγορών, ερχόμαστε να τις ικανοποιήσουμε. Με το αζημίωτο φυσικά. Ο τζάμπας πέθανε, είπαμε. Σε αντάλλαγμα θα ζητήσουν την οπισθοδρόμηση σε άλλες εποχές. Θα ζητήσουν στρατιές ανέργων που θα δουλέυουν οπουδήποτε τους χρειάζονται με  «κινέζικους» μισθούς. Θα ζητήσουν σκυμμένα κεφάλια που θα φοβούνται, δεν θα μιλούν αλλά θα δουλεύουν όπου τους πούνε. Θα ζητήσουν τους νέους σκλάβους, μακριά από κράτη και έθνη. Θα ζητήσουν μία παγκόσμια αγορά, με φτηνούς και αναλώσιμους εργάτες, με τεράστια κέρδη.

Θα ζητήσουν τη νέα παγκόσμια δουλοκρατία.

Και θα την πάρουν. Αν δεν αντιδράσουμε ακόμα και τώρα.

Μία μικρή ανάλυση της «κρίσης»

Οκτώβριος 16th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μία μικρή ανάλυση της «κρίσης» § permalink

Ακούσαμε πολλά τα τελευταία χρόνια για το ποιος και τι φταίει για την κατάντια του οικονομικού συστήματος. Ακούσαμε ότι φταίνε οι τεμπέληδες, τα κοπρόσκυλα και τα golden boys που υπήρξαν άπληστα. Μερικοί είδαν ακόμα και φταίξιμο στον υπαρκτό σοσιαλισμό της Ελλάδας (!) μπερδεύοντας την ύπαρξη δημοσίου με την επικράτηση του κομμουνισμού (δεν κάνω πλάκα, ο καρατζαφύρερ και ο μπουμπούκος μιλάνε ακόμα και σήμερα για την ανάγκη «αποκκομουνιστικοποίησης» της Ελλάδας – τέρατα ανάλυσης του πολιτικοοικονομικού γίγνεσθαι της χώρας). Για μένα, για να πιστεύει κάποιος ότι η «κρίση» της Ελλάδας περιορίζεται σε «κοπρόσκυλα» – «μαζί τα φάγαμε» δημόσιους υπάλληλους και άλλα τέτοια φαιδρά, δεν βλέπει πέρα από τη μύτη του. Δεν βλέπει ότι τα τελευταία χρόνια σε δεκάδες χώρες τα ποσοστά ανέργων πολλαπλασιάστηκαν με ταχύτατους ρυθμούς (ενδεικτικά αναφέρω ότι από την αρχή της κρίσης οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 170 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο – περίπου η μισή Ε.Ε. σε πληθυσμό – ενώ 68 εκατομμύρια άνθρωποι επιπλέον έφτασαν σε επίπεδα απόλυτης φτώχιας, σύμφωνα με στοιχεία της παγκόσμιας τράπεζας). Άραγε για όλα αυτά φταίει η κακή διαχείριση του οικονομικού συστήματος, ή οι ίδιες οι αρχές του;

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στην αρχή της κρίσης, η απάντηση ήταν να κλείσουν τα μάτια και τα αυτιά και να κάνουν «λα λα λα» σαν να μην τρέχει τίποτα, με την ελπίδα να φύγει μόνο του. Μετά μίλησαν για πρόσκαιρη ύφεση αλλά αυτή συνέχιζε να μεγαλώνει. Μετά μας είπαν ότι πρόκειται για μία αποκλειστικά χρηματοπιστωτική κρίση και μάλιστα μόνο στην Αμερική (ενώ οι δικοί μας θριαμβολογούσαν για το πόσο ανώδυνα την περνάει η Ελλάδα). Όταν αυτή συνέχιζε να γιγαντώνεται, άρχισε ο αποπροσανατολισμός. Κάποιοι άρχισαν να μιλάνε για αδιαφάνεια στις κεφαλαιακές μετακινήσεις. Κάποιοι άλλοι για απληστία στα τραπεζικά στελέχη. Κάποιοι τέλος μίλησαν για κρίση χρέους και πως ένοχος της διαύρωσης του κατά τα άλλα αγνού συστήματος, ήταν ο τυχοδιωκτισμός και η απληστία – «αρετές» που σε άλλους καιρούς θεωρούνταν ότι καλύτερο για τον κεφαλαιοκράτη.

Πως δουλεύει όμως εξ’ορισμού αυτό το φοβερό και αγνό σύστημα, όταν είναι σε καιρούς ανάπτυξης και ευημερίας; Η φόρμουλα είναι απλή. Έχουμε ένα κεφάλαιο. Το τοποθετούμε σε ένα μέσο παραγωγής πλούτου. Εκμεταλλευόμαστε την εργατική δύναμη κάποιων εργαζομένων που παράγουν τον πλούτο. Επανατοποθετούμε τον πλούτο σε ένα ακόμα μεγαλύτερο κεφάλαιο και πάμε από την αρχή. Απλό έτσι; Ο τελικός σκοπός σε κάθε κύκλο είναι να μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε το παραγόμενο κέρδος με οποιοδήποτε τρόπο. Η μεγιστοποίηση αυτή χαροποιεί εμάς, τους δείκτες καθώς και τους μετόχους μας. Με οποιοδήποτε τρόπο; Φυσικά! Ακόμα και αν αυτός σημαίνει μείωση των εσόδων μας με απολύσεις ή εξευτελιστικούς μισθούς στους εργαζόμενους οι οποίοι παράγουν αυτόν τον πλούτο για εμάς ή μετακίνηση της παραγωγής στην Κίνα οπότε είμαστε καλυμμένοι από όλες τις πλευρές.

Στις προηγούμενες προτάσεις υπάρχουν τα πρώτα παράδοξα του ίδιου του ορισμού.

Για αρχή σε μία ακραία ανταγωνιστική οικονομία, όλοι οι κεφαλαιοκράτες πρέπει να ακολουθήσουν την παραπάνω συνταγή αν θέλουν να επιβιώσουν. Άρα η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θα δουλεύει για αυτούς και θα έχει τα παραπάνω προβλήματα, ήτοι χαμηλούς μισθούς και ανεργία και κατά συνέπεια μειωμένη αγοραστική δύναμη. Αν η συντριπτική πλειοψηφία έχει χαμηλή αγοραστική δύναμη όμως, οι υπηρεσίες ή τα προϊόντα που παράγονται στην όλο και αυξανόμενη διαδικασία που περιέγραψαν, δεν μπορούν να διατεθούν για να υπάρξει κέρδος, μιας και η αγορά είναι ενιαία. Ο δικός σου εργαζόμενος μπορεί να είναι πελάτης του διπλανού ή ακόμα και δικός σου, και με λιγότερα λεφτά, έχει απλά λιγότερα λεφτά να ξοδέψει στα προϊόντα σου. Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, έχουμε μία αναπόφευκτη συστημική κρίση.

Η κρίση αυτή μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να αναβληθεί για λίγο, αλλά ποτέ να αποφευχθεί. Για παράδειγμα, μπορεί να πάρει μία μικρή παράταση με μία πρόσκαιρη αύξηση της αγοραστικής δύναμης μέσω δανεισμού από τον τραπεζικό τομέα. Σε αυτή την περίπτωση, και για λίγο, ο κόσμος μπορεί να ξοδέψει λίγα χρήματα παραπάνω, αλλά μέχρι το σημείο που οι τράπεζες θα πνίξουν πάλι την αγορά, απαιτώντας τα χρήματα και τους τόκους πίσω.

Το σύστημα όταν φτάνει σε αυτά τα αδιέξοδα, χρησιμοποιεί κάποιους τρόπους για να προσπαθήσει να επαναφέρει τον κύκλο στην αρχή του. Για να γίνει κάτι τέτοιο μπορεί να κάνει δύο πράγματα: είτε να καταστρέψει όλα αυτά που έχτιζε ώστε να μπορέσει να τα ξαναχτίσει (να χαρώ εγώ πρόοδο δηλαδή) είτε να διευρύνει τον κύκλο εργασιών δημιουργώντας όλο και μεγαλύτερες αγορές.

Την πρώτη περίπτωση την έχετε δει αρκετές φορές, είτε με την δημιουργία πολέμων – μικρών και μεγάλων – γιατί μία ισοπεδωμένη χώρα έχει ανάγκη χτισίματος από την αρχή, είτε με πρόσκαιρη καταστροφή κεφαλαίου, συνήθως με το να οδηγούν την μεσαία τάξη, μικρά και μεσαία μαγαζιά, σε καταστροφή, περίπτωση που βλέπετε γύρω σας κάθε μέρα. Και στις δύο περιπτώσεις, το παιχνίδι μπορεί να συνεχιστεί σαν να έγινε ένα save πριν 30 χρόνια, με ανάπτυξη που έχει ήδη ξαναγίνει, αλλά δεν βαριέσαι αδερφέ, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Άσε που με την τεχνολογική πρόοδο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η «ανάπτυξη» αυτή θα φέρει μία νέα αναπόφευκτη κρίση πολύ πιο σύντομα από την προηγούμενη φορά.

Την δεύτερη περίπτωση την βλέπετε περίτρανα με την «εξαγωγή δημοκρατίας» και κατά συνέπεια δημιουργίας ευκαιριών πρόσβασης στις αντίστοιχες αγορές καθώς και με την παγκοσμιοποίηση των αγορών. Οι τοπικές αγορές πλέον δεν θεωρούνται απομονωμένες, με συνέπεια το εργατικό δυναμικό π.χ. της Ελλάδας να πρέπει να «ανταγωνιστεί» το εργατικό δυναμικό π.χ. της Κίνας σε μισθούς από την μία μέρα στην άλλη.

Όπως εύκολα φαίνεται από τα παραπάνω, το οικονομικό σύστημα που έχουμε σήμερα είναι κατά βάση το οικονομικό σύστημα της αναρχίας. Κάθε κεφαλαιοκράτης ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για το δικό του κέρδος, και δεν υπάρχουν αρχές οικονομικής ανάπτυξης που να οδηγούν την ανάπτυξη μιας ολόκληρης κοινωνίας βάσει των αναγκών της. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ή πλάνο για την ανθρωπότητα τα επόμενα 100 χρόνια, ούτε καν τα επόμενα 5 χρόνια. Αν έχεις κεφάλαια κυνηγάς να τα αυγατίσεις με κάθε τρόπο ενώ αν δεν έχεις κυνηγάς να επιβιώσεις με κάθε τρόπο.

Για να καταλάβετε την κυκλικότητα και αναπόφευκτη φύση των κρίσεων, διαβάστε το παρακάτω κείμενο.

«Η μαζική παραγωγή πρέπει να συνοδεύεται από μαζική κατανάλωση. Η μαζική κατανάλωση, με τη σειρά της, προϋποθέτει διανομή πλούτου για να παράσχει στα άτομα αγοραστική δύναμη. Αντί της αναδιανομής αυτής, μία γιγαντιαία αντλία αναρρόφησης συγκέντρωσε σε λίγα χέρια τον παραγόμενο πλούτο. Κάτι που μπορεί να βοήθησε στη συσσώρευση του κεφαλαίου αλλά αφαιρώντας αγοραστική δύναμη από τα χέρια των καταναλωτών, οι αποταμιευτές αρνήθηκαν στους εαυτούς τους το είδος της αποτελεσματικής ζήτησης για τα προϊόντα τους που θα δικαιολογούσε μια επανεπένδυση των συσσωρευμένων κεφαλαίων σε νέα εργοστάσια. Κατά συνέπεια, όπως συμβαίνει σε μία παρτίδα πόκερ όπου τις μάρκες συγκέντρωναν όλο και λιγότερα χέρια, οι άλλοι παίκτες μπορούσαν να παραμείνουν στο παιχνίδι μόνο με δανεισμό. Όταν η πίστωσή τους τελείωσε, το παιχνίδι σταμάτησε»

Το παραπάνω κείμενο δεν γράφτηκε για την τρέχουσα κρίση, παρόλο που κάλλιστα θα μπορούσε να είχε γραφτεί. Γράφτηκε για την κρίση του 1929 και πρόκειται για την εξομολόγηση του αρχιτραπεζίτη των ΗΠΑ, Μαρίνερ Εκλς, επικεφαλή του FED, από το 1934 ως το 1948.

Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν κακές εκδοχές του οικονομικού συστήματος, ούτε διαστρεβλώσεις κάποιου άπληστου νου. Αποτελούν τον κανόνα και τον ορισμό του. Πρόκειται για τον ορισμό της πυραμίδας και της φούσκας, ένα σύστημα που μπορεί να φέρει πρόσκαιρη επιτυχία σε λίγους, αλλά τελικά πάντοτε μα πάντοτε σκάει όπως όλες οι φούσκες, αφού ο σχεδιασμός του είναι τέτοιος ώστε να ακολουθεί τον δρόμο της υπερβολής και της τελικής κατάρρευσης.

Και θέλετε να ακούσετε το πιο αστείο πριν κλείσω; Τα παραπάνω παρόλο που νομίζω ότι αποτελούν μία ακριβέστατη περιγραφή της σημερινής κατάστασης αλλά και της πορείας του μεγαλύτερου μέρους του προηγούμενου αιώνα δεν γράφτηκαν από το κεφάλι μου. Θα αφήσω τον Πολ Γκρεγκ Ρόμπερτς, υπουργό οικονομικών των ΗΠΑ επί προεδρίας Ρίγκαν, να αποκαλύψει ποιοι και πότε τα προέβλεψαν με απόλυτη ακρίβεια στο παρακάτο κείμενο, που δημοσιεύτηκε στα Νέα στις 9/10/2010:

«Αν ο Μαρξ και ο Λένιν ήταν σήμερα ζωντανοί, θα ήταν βασικοί διεκδικητές του βραβείου Νόμπελ για την οικονομία. Ο Μάρξ προέβλεψε την προϊούσα εξαθλίωση των εργαζομένων και ο Λένιν προείδε την υποταγή της υλικής παραγωγής στη συσσώρευση κερδών του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι προβλέψεις τους είναι κατά πολύ ανώτερες από τα «οικονομικά μοντέλα» που σήμερα βραβεύονται με Νόμπελ και από τις προβλέψεις των κεντρικών τραπεζιτών, των υπουργών οικονομικών και των νομπελιστών οικονομολόγων»

Ναι αγαπητέ αναγνώστη. Οι περισσότερες από τις παραπάνω αναλύσεις βρίσκονται στο Κεφάλαιο του Μαρξ (γραμμένο το 1867) και στα άπαντα του Λένιν. Και αν μέχρι τώρα βρήκατε τα παραπάνω λογικά, αλλά ξινίσατε με το που είδατε ποιοι τα είπαν, ίσως είναι καιρός να ξανασκεφτείτε την προπαγάνδα που σας σερβίρουν τόσα χρόνια και να επιτρέψτε στον εαυτό σας λίγη κριτική σκέψη, χωρίς παρωπίδες.

Και άντε και η ανάλυση είναι σωστή και βρήκαμε την πηγή των προβλημάτων που βιώνουμε. Τι θα κάνουμε τώρα; Θα γίνουμε Κούβα; Όχι φυσικά. Για αυτό όμως θα επανέλθω σε μία επόμενη ανάρτηση.

Αυτή τη φορά ούτε χούντα δεν θα μπορέσουν να κάνουν σωστά

Σεπτέμβριος 21st, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αυτή τη φορά ούτε χούντα δεν θα μπορέσουν να κάνουν σωστά § permalink

Η Προκλητικά αυταρχική και ολοκληρωτικής αντίληψης συνέντευξη του ΥΕΘΑ Π. Μπεγλίτη στην εφημερίδα ΝΕΑ, σύμφωνα με την οποία «προειδοποιεί τον ελληνικό λαό και τις κοινωνικές δυνάμεις να συνειδητοποιήσουν την εκρηκτική κατάσταση και να αναλάβουν τις ευθύνες τους διαφορετικά ο δρόμος της εσωτερικής σύγκρουσης θα είναι ανοικτός» αδυνατεί να λάβει υπόψη της ορισμένες παραμέτρους.

O εκβιασμός της κοινωνίας από την κυβέρνηση «ή υποτάσσεστε στον εργασιακό και κοινωνικό Μεσαίωνα ή η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε Εμφύλιο Πόλεμο» στερείται τους όρους υλοποίησης!

Γιατί είναι σαφές ότι μόνο με τα ΜΑΤ και τους ΔΙΑΣ-ΔΕΛΤΑ δεν εξασφαλίζεις τη διατήρηση του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού. Όσες Αύρες και να αγοράσετε, όσα δακρυγόνα-πλαστικές σφαίρες και να προμηθευτείτε, είναι σίγουρο ότι όταν ξεσπάσει η κοινωνική οργή δε φτάνουν.

Γιατί όπως γνωρίζετε καλύτερα και από εμάς, όταν ωθείς μια κοινωνία να ψάχνει στα σκουπίδια, να ζει από τα συσσίτια, να κλέβει στα σούπερ μάρκετ γάλα και μακαρόνια να ταΐσει τα παιδιά της, όταν κόβεις το ρεύμα στον άνεργο και του επιβάλλεις χαράτσια, ε τότε δημιουργείς όρους αντίστοιχης Κοινωνικής Εξέγερσης με αυτές που συγκλόνισαν τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Και εκεί, στην κορύφωση της ταξικής σύγκρουσης, κατέβασαν τα τανκς!

Γιατί τότε δε φτάνουν οι δολοφόνοι της Αστυνομίας.

Τότε θα χρειαστεί ο Στρατός. Όχι για να κάνει Δικτατορία. Γιατί τη Δικτατορία την Ζούμε!

Είναι η Κοινοβουλευτική Δικτατορία του ΠΑΣΟΚ, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, με την στήριξη ΝΔ-ΛΑΟΣ-Μπακογιάννη. Είναι η «έκτακτη κατάσταση στην οικονομία» σύμφωνα με το Βενιζέλο που απαιτεί «έκτακτη ανάγκη και στην πολιτική», βάζει την Κοινωνία σε Γύψο, περιστέλλει τις κοινωνικές ελευθερίες και κάνει ανά πάσα στιγμή επίδειξη ακραίου κρατικού αυταρχισμού όπως συνέβη στη ΔΕΘ και απέναντι στις κινητοποίησες του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ τους Φόρους και τα Χαράτσια σας!

Το επόμενο βήμα είναι να βγάλετε το Στρατό στους δρόμους για να περιφρουρήσει την συντεταγμένη οικονομική και πολιτική σας Χρεωκοπία, για να καταστείλει τα εξεγερμένα πλήθη, όπως προβλέπουνοι νόμοι που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, οι αποφάσεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ.

Όμως ξεχνάτε ότι έχετε να κάνετε με ανθρώπους. Που έχουν οικογένειες και υποχρεώσεις. Που εσείς τους οδηγείτεστην ανέχεια και οξύνετε τα αδιέξοδα που δημιουργείτε στην ζωή τους και στην ζωή όλων μας.

Σας διαφεύγει ότι οι στρατιωτικοί έχουν αντιδράσει ήδη στην πολιτική σας με Λευκή Απεργία, με κινητοποιήσεις και αναζητώντας την οργανωμένη συνδικαλιστική οργάνωση.

Σφυρίζετε αδιάφορα, γιατί νομίζετε ότι οι υποσχέσεις σας παραμύθιασαν ανθρώπους που είδαν να μειώνονται μισθοί-επιδόματα-συντάξεις.

Αλήθεια, ποιους στρατιωτικούς θα κατεβάσετε στο δρόμο: τους ΕΠ.ΟΠ.;

Αυτούς που ήδη απολύετε και εναντίον των οποίων ετοιμάζετε Πογκρόμ χαρακτηρίζοντας τους Άχρηστους;

Μήπως θα κατεβάσετε τους συνάδελφους Φαντάρους;

Αυτούς που αυξάνετε τη θητεία για να καλύψετε με τη Δωρεάν Εργασία τους τις απολύσεις χιλιάδων ΕΠ.ΟΠ., που τους έχετε φορτώσει το οικονομικό βάρος της υποχρεωτικής στράτευσης, τους ταΐζετε ληγμένα κρέατα και κοτόπουλα, τους χρησιμοποιείται ως υπηρέτες στις Στρατιωτικές Κατασκηνώσεις και τους έχετε Αναλώσιμους στην Κύπρο και στην παραμεθόριο για τις ανάγκες του ιμπεριαλιστικού ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού, για ταπετρέλαια και τις ΑΟΖ που ξερογλείφεται ο Βαρδινογιάννης, ο Λάτσης και ο Κοπελούζος και λοιποί επιχειρηματίες.

Μήπως πάθατε Αμνησία; Σας διαφεύγει φαίνεται η μαζική άρνηση των φαντάρων να καταστείλουν την εξέγερση του 2008, μετά τη δολοφονία του 15χρονου Α.Γρηγορόπουλου από τους Αστυνομικούς σας!

Ή μήπως υπολογίζετε τους αξιωματικούς; Αυτούς που εν ενεργεία και εν αποστρατεία αποτέλεσαν βασική συνιστώσα όπως και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες του κινήματος των Αγανακτισμένων.

Αυτοί που σύμφωνα με δημοσιεύματα «Πληρώνονται… και κλαίνε οι στρατιωτικοί! Αναδρομικές…μειώσεις»!

Αυτό το μήνα με τις…αναδρομικές περικοπές που άρχισαν από το προηγούμενο και θα συνεχιστούν για άλλους δύο μήνες, ανάλογα με το βαθμό θα βάλουν στη τσέπη τους από 150 έως και 500 ευρώ ! Η κατάσταση είναι δραματική και το κλίμα τεταμένο.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΙΝΑΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ

Όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι “Μας κόψατε 30% του εισοδήματος μας! Φτάνει πια”.

Και συνεχίζουν: «Οι Έλληνες στρατιωτικοί, οι οποίοι έγιναν αποδέκτες την τελευταία διετία των
σκληρών οικονομικών μέτρων, τόσο σε κλαδικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο, εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία, απογοήτευση αλλά και ανησυχία μας nαναφορικά με τα αποτελέσματα των δυστυχώς επαναλαμβανόμενων «άδικων πλην nόμως αναγκαίων» οικονομικών μέτρων.
Τα υπόψη μέτρα με τη μορφή οικονομικών περικοπών στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι ενδεχόμενο να πλήξουν την Εθνική Άμυνα, αφού ουσιαστικά περικόπτουν πόρους απαραίτητους για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Περαιτέρω οι συνεχιζόμενες απομειώσεις των οικονομικών αποζημιώσεων των Ελλήνων στρατιωτικών έχουν επιφέρει πλήγμα στο ηθικό του προσωπικού, πράγμα το οποίο αναμφισβήτητα, συνδυασμένο με τα προηγούμενα, κλιμακώνει τον αντίκτυπο στη λειτουργία του (του προσωπικού).
Είναι πολύ δύσκολο οι Έλληνες στρατιωτικοί να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στα καθήκοντά τους όταν μέσα σε λιγότερο από μια διετία έχει περικοπεί το 30% του εισοδήματός τους και έχουν οδηγηθεί οικογενειακώς σε κατάσταση πενίας, όντες οι πιο χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα.
Παράλληλα δε, με τις περικοπές των αποδοχών, έχουν υποστεί πάγωμα μισθολογικών ωριμάνσεων και χρονοεπιδομάτων.
Το καθεστώς υγειονομικής κάλυψής τους έχει επιδεινωθεί σε σημείο ανυπαρξίας, οι δε δαπάνες περίθαλψης αποζημιώνονται μετά από παρέλευση έξι (6) – οκτώ (8) μηνών στην καλύτερη περίπτωση. Παράλληλα, όλες οι διεκδικήσεις τους όπως αποζημίωση υπερωριακής απασχόλησης και υπηρεσιών, η άρση των αδικιών του ασφαλιστικού, επίλυση προβλημάτων στέγασης και ανεργίας συζύγων, έχουν πέσει στο κενό, τη στιγμή που οι υπηρεσιακές απαιτήσεις έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, τόσο λόγω μειωμένης στελέχωσης, όσο και λόγω ανάληψης υποχρεώσεων έξω απ΄τα καθήκοντά τους (όπως η παραλαβή και διανομή των σχολικών βιβλίων, η
οδήγηση και συνοδεία παιδιών ΜΕΑ κλπ).».

Πιστεύουμε ότι καθημερινά η κυβέρνηση απομονώνεται από ολοένα περισσότερες κοινωνικές ομάδες.

Οι μόνοι που της μένουν πιστοί είναι τα ΜΜΕ και οι μεγαλοδημοσιογράφοι στυλ Παπαδημητρίου-Πρετεντέρη-Παπαχελά και ο κόσμος του πλούτου. Εξάλλου η κυβέρνηση αποτελεί τμήμα του αστικού καθεστώτος εξουσίας και λειτουργεί ως μηχανισμός ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών μετατρέποντας τους χώρους εργασίας σε κάτεργα, επεκτείνοντας την παρακολούθηση-καταγραφή-έλεγχο-καταστολή κάθε κοινωνικής δραστηριότητας που ξεφεύγει από τα πλαίσια του καταναλωτισμού, της καθεστωτικής πληροφόρησης και του εμπορευματοποιημένου πολιτισμού, δρώντας ως ατζέντης των επιχειρηματικών συμφερόντων στο εξωτερικό. Η διεκδίκηση συμβολαίων για τις ελληνικές κατασκευαστικές εταιρίες και τους εφοπλιστές από τον Α/ΓΕΕΘΑ Αντιπτέραρχο Γιάγκο στην πρόσφατη συνάντηση της Συμμαχίας των Προθύμων Ιμπεριαλιστών στο Κατάρ, ως ανταπόδοση της ελληνικής πολιτικής και στρατιωτικής συμμετοχής στη βάρβαρη Νατοϊκή επέμβαση στη Λιβύη είναι ενδεικτική.

Και ενώ «δεν υπάρχουν λεφτά» και η κυβέρνηση απολύει δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, μας φορτώνει φόρους και χαράτσια, πλήρωνε κάθε μέρα, για σχεδόν τέσσερις (4) μήνες, ένα (1) εκατομμύριο ευρώ τη μέρα για τη δολοφονία του λαού της Λιβύης.

Εμείς τους πληροφορούμε:

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΑΣ – ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΑΣ
ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΣΑΣ
Μόνη διέξοδος για τον κόσμο της εργασίας από την πολιτική ανεξέλεγκτης Πτώχευσης των δικαιωμάτων μας είναι η Ανατροπή της κυβέρνησης και των Μνημονίων.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ – ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
diktiospartakos.blogspot.com

Χαράτσι, τέλος ή φόρος;

Σεπτέμβριος 16th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χαράτσι, τέλος ή φόρος; § permalink

Καταπληκτικό άρθρο του χασοδίκη.

Γιατί το χαράτσι βαφτίστηκε «τέλος» και όχι «φόρος»; Τυχαίο πάντως δεν είναι, υπάρχει λόγος. Σύμφωνα με το άρθρο 78 παρ.1 του Συντάγματος, «κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος». Για να ψηφιστεί όμως «τυπικός νόμος» χρειάζεται κανονικά να ακολουθηθεί η συνήθης νομοθετική διαδικασία, που παναπεί νομοσχέδιο, αιτιολογική έκθεση, διαβούλευση, συζήτηση σε κοινοβουλευτική επιτροπή, εισαγωγή στην ολομέλεια, συζήτηση και ψηφοφορία κατ’ αρχήν και κατ’ άρθρο. Οι διαδικασίες αυτές έχουν κάποιο λόγο που προβλέπονται, δεν είναι για να γεμίζουν ώρες προγράμματος στο κανάλι της Βουλής, από την άλλη όμως έχουν το κακό ότι είναι κάπως χρονοβόρες. Κι όταν είσαι ο Βενιζέλος κι είναι Παρασκευή απόγευμα, και μέχρι την Κυριακή πρέπει να επινοήσεις ένα μέτρο «άμεσου αποτελέσματος» που να μπορείς να το παρουσιάσεις στους δανειστές με την υπόσχεση ότι από Δευτέρα θα αρχίσει να υλοποιείται, τέτοιες πολυτέλειες δεν χωράνε. Κι επειδή η κυβέρνηση δεν μπορεί να αναστείλει την ισχύ του Συντάγματος, διότι αυτή η λύση έχει πολύ μπελά, πρέπει να κατεβάζεις και τα τανκς και πού λεφτά για πετρέλαιο τέτοιες εποχές, προτίμησε να κάνει μια τρίπλα και να παρακάμψει το Σύνταγμα δια της ορολογίας. Έτσι το καινούργιο χαράτσι, βαφτισμένο «τέλος», μπορεί να το κοτσάρει ο Βενιζέλος σε κάποια τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο, ό,τι τυχαίνει να ψηφίζεται στη Βουλή αυτές τις μέρες, κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.

[Εδώ μια παρένθεση για τους σχολαστικούς: και «φόρο» να το βάφτιζε, πάλι θα μπορούσε -ενδεχομένως- να το κοτσάρει σε κάποια τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο · τα κοινοβουλευτικά μας ήθη έχουν ξεχειλώσει τόσο πολύ που επιτρέπουν σχεδόν τα πάντα στην εκάστοτε κυβέρνηση. Από εκεί και πέρα, η συνταγματικότητα της διάταξης θα μπορούσε να απασχολήσει το Συμβούλιο της Επικρατείας, με αβέβαιο αποτέλεσμα -η ερμηνεία του Συντάγματος πάντα ενέχει το στοιχείο της αβεβαιότητας. Θα ήταν όμως πρωτοφανές στα χρονικά της χώρας και πολύ χοντροκομμένο, αν μου επιτρέπεται η έκφραση, κι ο Βενιζέλος είναι λεπτεπίλεπτος άνθρωπος -μην κοιτάς που δεν του φαίνεται. Κλείνει η παρένθεση.]

Αυτός είναι ένας λόγος, θεσμικού χαρακτήρα να πούμε, υπάρχουν όμως κι άλλοι πιο πρακτικοί. Πρώτα πρώτα, η ακίνητη περιουσία ήδη φορολογείται με «κανονικούς» φόρους: τον φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας (που επιβαρύνει την ιδιοκτησία), καθώς και τους φόρους μεταβίβασης, κληρονομιάς, δωρεάς και γονικής παροχής, που επιβαρύνουν συναλλαγές με ακίνητα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η φορολόγηση γίνεται με βάση την αντικειμενική αξία, η οποία καθορίζεται από το Υπουργείο Οικονομικών. Για τον υπολογισμό της αντικειμενικής αξίας χρησιμοποιούνται οι ίδιοι πίνακες με τις τιμές ζώνης που θα χρησιμοποιηθούν και για το καινούργιο ψευδοτέλος, μόνο που στις τιμές αυτές εφαρμόζονται και κάποιοι συντελεστές οι οποίοι μειώνουν ή αυξάνουν την αξία ανάλογα με την παλαιότητα του ακινήτου, την εμπορικότητα του δρόμου, τον όροφο στον οποίο βρίσκεται κλπ. Εάν το καινούργιο χαράτσι επιβαλλόταν ως φόρος, θα έπρεπε να εφαρμοστούν οι ίδιοι συντελεστές στον υπολογισμό του για λόγους στοιχειώδους λογικής και νομικής συνέπειας. Με τη μεθόδευση που ακολουθεί η κυβέρνηση απλοποιεί τα πράγματα, ξεφορτώνεται αυτούς τους συντελεστές και κρατάει μόνο τον συντελεστή παλαιότητας, αλλά κι αυτόν ακόμα τον αντιστρέφει: ενώ στον υπολογισμό της αντικειμενικής αξίας ενός ακινήτου ο συντελεστής παλαιότητας είναι 1 για τα νεόδμητα, και μειώνεται σταδιακά σε κλάσμα της μονάδας όσο παλιότερο είναι το ακίνητο, για τον υπολογισμό του καινούργιου ψευδοτέλους ο συντελεστής ξεκινάει από το 1 για τα πολύ παλιά ακίνητα και αυξάνεται ως το 1,25 για τα νεόδμητα. Καταπληκτικό, ε;

Επιπλέον, για τον καταλογισμό και την είσπραξη των φόρων αρμόδια κατά κανόνα είναι -ως γνωστόν- η εφορία, πράγμα που σημαίνει ότι θα έπρεπε να εκδοθούν και να ταχυδρομηθούν εκκαθαριστικά σημειώματα, τα οποία ο φορολογούμενος που δεν έχει μία μπορεί πάντοτε να τα αγνοήσει ή να τα προσβάλλει στα δικαστήρια, ποντάροντας ότι θα το κάνουν κι άλλοι πολλοί κι έτσι το Δημόσιο θα δυσκολευτεί να επιδιώξει την είσπραξη με μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης όπως προβλέπει ο Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Ενώ το ψευδοτέλος μπορείς άνετα να το κοτσάρεις στον λογαριασμό της ΔΕΗ, κι άμα ο άλλος δεν το πληρώσει να του κόψεις το ρεύμα. Αν τολμάς. Αλλά εν προκειμένω ο Βενιζέλος ποντάρει στον εκβιασμό: το ρισκάρεις να κυκλοφορείς στο σπίτι σου με το λυχνάρι, να μαγειρεύεις στο πετρογκάζ και να μην μπορείς να δεις στην τηλεόραση τον Πρετεντέρη; Όχι; Πλήρωσε τότε.

Μόνο που υπάρχει ένα ζητηματάκι. Σύμφωνα με τη νομική θεωρία, η βασική διάκριση ανάμεσα σε φόρους και τέλη είναι ότι οι μεν φόροι αποτελούν έσοδα της γενικής διακυβέρνησης και καλύπτουν οποιαδήποτε ανάγκη του κρατικού προϋπολογισμού, τα δε τέλη έχουν κάποιον ανταποδοτικό χαρακτήρα: τα πληρώνουμε και η Διοίκηση μας οφείλει κάποια συγκεκριμένη (αν και όχι απαραίτητα άμεση) αντιπαροχή. Παράδειγμα, τα τέλη φωτισμού και καθαριότητας: εμείς τα πληρώνουμε (μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ) και οι Δήμοι που τα εισπράττουν (όταν τα εισπράττουν) φροντίζουν να αλλάζουν τις καμμένες λάμπες στους δρόμους και να μαζεύουν τα σκουπίδια. Μη γελάτε εκεί πίσω, λέμε τώρα τι προβλέπεται, όχι τι γίνεται στην πραγματικότητα. Το καινούργιο ψευδοτέλος στα ακίνητα, όμως, τι ανταποδοτικότητα έχει; Εδώ λοιπόν μπορούμε να θαυμάσουμε την ευλυγισία του Βενιζέλου (μεταφορικά μιλάω), ο οποίος, με μια αριστοτεχνική πιρουέτα διασχίζει τη λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει την Πολιτική Μπουρδολογία από την Υψηλή Τέχνη. Θαυμάστε:

«Ο έμμεσα αλλά σαφώς ανταποδοτικός χαρακτήρας του μέτρου, καθώς επιβάλλεται σε περιουσία της οποίας η πραγματική αξία εξαρτάται απολύτως από την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.»

Με απλά λόγια: αν δεν πιάσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους, η χώρα θα βαρέσει κανόνι και τα σπίτια σας θα χάσουν την αξία τους. Πληρώστε κορόιδα.

Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά στα χρονικά της νομικής επιστήμης που η ύπαρξη ενός Κράτους προβάλλεται ως ανταποδοτική υπηρεσία της Διοίκησης προς τους πολίτες, αντί για στοιχειώδη και πρωταρχική υποχρέωσή της, όπως είναι. Φυσικά, με τη λογική αυτή μπορεί να βαφτιστεί «τέλος» οποιοδήποτε χαράτσι και μπορεί να θεωρηθεί «ανταποδοτικότητα» το μπάλωμα οποιασδήποτε τρύπας του προϋπολογισμού, από τώρα και εις τον αιώνα τον άπαντα. Εννοείται ότι η θεωρία αυτή είναι καινοφανής επινόηση του Βενιζέλου, δεν θα τη βρείτε σε κανένα σύγγραμμα φορολογικού δικαίου, και λογικά ο Φινοκαλιώτης και οι άλλοι καθηγητές των νομικών σχολών της χώρας θα πρέπει να έπαθαν αποπληξία διαβάζοντας την ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών. Από την άλλη, βέβαια, όπως μας θύμισε πρόσφατα ο πρωθυπουργός μας, η μοναδική κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης είναι το εθνικό συμφέρον της χώρας (όπως η κυβέρνηση το αντιλαμβάνεται). Και φυσικά, η γενναία κυβέρνηση, που μάχεται με τα ορμητικά νερά του ποταμού Χάντσον, δεν θα επιτρέψει σε καμία νομική θεωρία και σε κανένα Σύνταγμα να σταθεί εμπόδιο στη σωτηρία της πατρίδος που κινδυνεύει.

Και με την Ακρόπολη τι είπαμε ότι θα γίνει;

Ιούλιος 7th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Και με την Ακρόπολη τι είπαμε ότι θα γίνει; § permalink

Ο «Εφαρμοστικός νόμος» που ψηφίστηκε την περασμένη βδομάδα περιλαμβάνει 49 άρθρα. Στο παρόν κείμενο θα σταθούμε στα έντεκα πρώτα άρθρα, τα οποία αφορούν στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Ηδη από το άρθρο 1 παράγραφος 1 του «Εφαρμοστικού νόμου», καταγράφεται η ίδρυση «Ταμείου» για την… αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Προσέξτε τώρα τι σημαίνει «αξιοποίηση» εις την ΠΑΣΟΚικήν και εις την δικομματικήν (καθότι μαζί τα ψήφισαν αυτά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) καθώς και εις την ιδιαίτερη διάλεκτο αυτών, την… ξεπουληματικήν:

Στο άρθρο 1 παράγραφος 2 αναφέρεται: «Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας…».

Δηλαδή, όχι μόνο θα ξεπουλήσουν τα πάντα, αλλά και ό,τι εισπράξουν από το ξεπούλημα θα το αποδώσουν ολόκληρο (αυτό θα πει «ανάπτυξη»…) σε πιστωτές, τοκογλύφους και ομολογιούχους.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 6 αναφέρεται: «Η διάρκεια του Ταμείου είναι έξι (6) έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η διάρκεια αυτή μπορεί να παρατείνεται, εφόσον ο σκοπός του Ταμείου δεν έχει εκπληρωθεί».

Δηλαδή, το ξεπούλημα εκτείνεται χρονικά πέρα από το 2015, δηλαδή πέρα ακόμα και από το «Μακροπρόθεσμο». Στην ουσία, το ξεπούλημα – αρκεί μια απλή υπουργική απόφαση – μπορεί να εκτείνεται μέχρι τηΔευτέρα Παρουσία και σίγουρα μέχρι να κορεσθεί η (αιωνίως ακόρεστη) απληστία εγχώριων και ξένων δανειστών.

Στο άρθρο 2 παράγραφος 4 αναφέρεται: «Στο Ταμείο μεταβιβάζονται και περιέρχονται, χωρίς αντάλλαγμα: α) Κατά πλήρη κυριότητα, κινητές αξίες εταιρειών από αυτές που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου (…), β) Περιουσιακής φύσεως δικαιώματα, δικαιώματα διαχείρισης και εκμετάλλευσης, κεκτημένα οικονομικά συμφέροντα, άυλα δικαιώματα και δικαιώματα λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης υποδομών…»

Δηλαδή, δε μένει όρθιο τίποτα! Γενικό ξεπούλημα των πάντων! Ολα στο σφυρί! Από τις εταιρείες της δημόσιας περιουσίας μέχρι τις υποδομές τους, από το ρευστό αυτών των εταιρειών μέχρι το έδαφος και το υπέδαφος της χώρας που διαχειρίζονται αυτές οι εταιρείες!

  • Στο άρθρο 2 παράγραφος 5 αναφέρεται: «Οι κινητές αξίες, τα περιουσιακής φύσεως δικαιώματα και τα ακίνητα (…) μπορεί να μεταβιβάζονται και να περιέρχονται στο Ταμείο χωρίς αντάλλαγμα, για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου, και άλλα περιουσιακά στοιχεία που υπάγονται σε μία από τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων των περιπτώσεων της προηγουμένης παραγράφου. Τα ανωτέρω περιουσιακά στοιχεία περιέρχονται στο Ταμείο, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και το Δημόσιο απεκδύεται κάθε δικαιώματός του επί αυτών…».

«Απεκδύεται κάθε δικαιώματος»! Δηλαδή το Δημόσιο, ακόμα και πριν το ξεπούλημά του, ανήκει στους δανειστές! Αρκεί το «Ταμείο» για τους σκοπούς της παραγράφου 1 (σ.σ.: για την πληρωμή των δανειστών, δηλαδή) να αποφασίσει να περιέλθουν στην κατοχή του περιουσιακά στοιχεία των προς εκποίηση επιχειρήσεων. Που σημαίνει ότι ο λαός θα πληρώνει για ρεύμα ή νερό, και τα έσοδα της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, του υπερκερδοφόρου ΟΠΑΠ κ.λπ., πριν ακόμα ξεπουληθούν οι επιχειρήσεις, θα πηγαίνουν στους δανειστές!

  • Στο άρθρο 2 παράγραφος 7 αναφέρεται: «Το πράγμα ή το δικαίωμα που μεταβιβάστηκε ή παραχωρήθηκε στο Ταμείο, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου δεν μπορεί να αναμεταβιβαστεί στον προηγούμενο κύριο ή δικαιούχο, καθ’ οιονδήποτε τρόπο».

Δηλαδή, δεν φτάνει που ξεπουλάνε, αλλά θωρακίζουν νομικά και τους αγοραστές, λέγοντας ότι όσα θα βουτήξουν οι κεφαλαιοκράτες δεν πρόκειται να τα επιστρέψουν ποτέ και «καθ’ οιονδήποτε τρόπο»στο Δημόσιο!

  • Στο άρθρο 3 παράγραφος 11 αναφέρεται: «Στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου παρίστανται ως παρατηρητές, χωρίς δικαίωμα ψήφου, δύο (2) εκπρόσωποι που προτείνονται από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή».

Προφανώς θα πρόκειται για «τοποτηρητές» εξίσου… φιλέλληνες, με τον κ. Γιούνκερ.

  • Στο άρθρο 3 παράγραφος 16 αναφέρεται: «Τα μέλη του Δ.Σ. του Ταμείου υποχρεούνται να τηρούν απόλυτη εχεμύθεια όσον αφορά στα δεδομένα των υπηρεσιών, εργασιών, στατιστικών στοιχείων ή άλλων δεδομένων που αφορούν στη δραστηριότητα του Ταμείου και να απέχουν από κάθε σκόπιμη ή ακούσια αποκάλυψή τους σε οποιονδήποτε τρίτο (…). Οι υποχρεώσεις των μελών του Δ.Σ. του Ταμείου που προβλέπονται στην παρούσα παράγραφο (ρήτρα εμπιστευτικότητας) παραμένουν σε ισχύ για τρία (3) έτη μετά την αποχώρησή τους από το Ταμείο».

Δηλαδή οι ξεπουληματίες θα κάνουν ό,τι κάνουν έχοντας την νομική κατοχύρωση ότι δεν θα δίνουν λογαριασμό σε κανέναν! Αλλά αφού αυτό που θα κάνουν είναι «σωτήριο» για την Ελλάδα προς τι η υποχρέωση «εμπιστευτικότητας»; Πόσο θεάρεστο είναι αυτό που θα κάνουν, ώστε να πρέπει να συντελείται πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Τελικά, πόσο ειδεχθές θα είναι το έγκλημα, ώστε να παίρνουν «όρκο σιωπής» (!) ακόμα και για τρία χρόνια από την ολοκλήρωση του εγκλήματος;

  • Στο άρθρο 5 παράγραφος 3 αναφέρεται: «Το Ταμείο μπορεί να εκδίδει ομολογιακά δάνεια, για τα οποία επιτρέπεται να παρέχεται η εγγύηση του Δημοσίου με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Οι ομολογίες εκδόσεως του Ταμείου εξομοιώνονται με ομόλογα του Δημοσίου, μπορούν να εκδίδονται σε άυλη μορφή και διέπονται από τις διατάξεις για τους άυλους τίτλους του Δημοσίου».

Δηλαδή, δε φτάνει που θα ξεπουλάνε, αλλά μέσω του ίδιου Ταμείου θα εκδίδουν ανεξέλεγκτα και νέα ομόλογα, δηλαδή θα συνάπτουν και νέα δάνεια, που θα καλούνται να τα πληρώνουν τα γνωστά υποζύγια.

  • Στο άρθρο 10 παράγραφος 1 αναφέρεται: «Ως δημόσια ακίνητα, για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, νοούνται τα ακίνητα που ανήκουν στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ ή σε εταιρεία της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα στο Δημόσιο ή σε ΝΠΔΔ ή σε ΟΤΑ».

Δηλαδή, οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει εντελώς! Μιλάμε για ντελίριο ξεπουλήματος. Εντάσσουν στην προς εκποίηση περιουσία ακόμα και την περιουσία των ΟΤΑ, δηλαδή από τους παιδικούς σταθμούς μέχρι τα δημαρχεία!

  • Στο άρθρο 11 παράγραφος 3 αναφέρεται: «H αξιοποίηση δημοσίων ακινήτων στα οποία περιλαμβάνονται χώροι που προστατεύονται από την κείμενη περιβαλλοντική και αρχαιολογική νομοθεσία λόγω του ειδικού χαρακτήρα τους, όπως είναι ιδίως ζώνες προστασίας αρχαιολογικών χώρων, ιστορικοί τόποι, φυσικά πάρκα και περιοχές οικοανάπτυξης, πραγματοποιείται σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους και περιορισμούς που θέτουν οι σχετικές διατάξεις».

Με άλλα λόγια: Η Ακρόπολη μπορεί να μην «πωλείται», αλλά η Ακρόπολη… «αξιοποιείται» (!), που σημαίνει ότι τα έσοδα από την Ακρόπολη δεσμεύονται εφ’ όρου ζωής υπέρ δανειστών και τοκογλύφων!

Ολόκληρο τον εφαρμοστικό νόμο, μαζί με κάποια σχόλια, μπορείτε να τον διαβάσετε εδώ.

Από τους ανώνυμους θα την βρείτε

Ιούλιος 6th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Από τους ανώνυμους θα την βρείτε § permalink

Πόσο αληθινά λόγια. Και μάλιστα από ανθρώπους που (πιθανότατα) δεν ζουν καν στην Ελλάδα.

«Σας παρακολουθούμε να γκρεμίζετε και το τελευταίο ίχνος δημοκρατίας στη χώρα σας. Σας παρακoλουθούμε να υπογράφετε εξωφρενικά συμφωνητικά με το ΔΝΤ και να ξεπουλάτε τις ψυχές του λαούς σας για να ικανοποιείται τη χώρα σας», ακούγεται και συνεχίσει:

«Αποτύχατε πλήρως να προστατέψετε τα συμφέροντα των πολιτών σας ενάντια σε μια τερατώδη οικονομία που είναι αέρας και δίνει πλούτο στους πλουσίους», προσθέτει.

Η ομάδα Anonymous προειδοποιεί τις υπηρεσίες της χώρας μας πως πλέον είναι ο επόμενος στόχος.

«Συγχαρητήρια. Τραβήξατε την προσοχή μας και τώρα είστε ο στόχος στον πόλεμό μας ενάντια στο σάπιο σύστημά σας», καταλήγει το βίντεο.


Fast Tube by Casper


Fast Tube by Casper

Ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ του Δημήτρη Σαββαΐδη

Ιούνιος 15th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ του Δημήτρη Σαββαΐδη § permalink

Ενδιαφέροντα στοιχεία από διάφορες εκπομπές για το θέμα του χρέους, της οικονομίας και γενικά της ελληνικής ιστορίας.


Fast Tube by Casper

Where Am I?

You are currently browsing the Τρέλα category at Καθημερινή Τρέλα.