ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Το σύνολο των ΜΜΕ
Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.
Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:
Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.
Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.
Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.
Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.
Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.
Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.
Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.
Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.
Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.
Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.
Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει.
Οταν λένε ότι με το «μεσοπρόθεσμο» θα μειώσουν το αφορολόγητο όριο στις 8.000 ετήσιο εισόδημα, ξέρετε τι στην πραγματικότητα λένε;
Οτι από έναν εργαζόμενο με μηνιάτικο 571 ευρώ, θα του ζητούν να πληρώνει …φόρο εισοδήματος!
Οτι από αυτόν τον άνθρωπο, που στην τσέπη του έχει λιγότερα από 20 ευρώ την ημέρα και που μ’ αυτά πρέπει να φάει, να πιει, να στεγαστεί, να ντυθεί, να μετακινηθεί, να πληρώσει νερό, τηλέφωνο και ρεύμα, να συντηρήσει το σαρκίο του και αν έχει οικογένεια να παλέψει για να την κρατήσει στη ζωή, στο τέλος του χρόνου θα του ζητάνε να πληρώνει και …φόρο εισοδήματος!
Οι «σωτήρες», οι «αντιεξουσιαστές», αυτά τα σοσια-ληστρόνια άνευ προηγουμένου, έχουν το θράσος να λένε ότι από αυτόν τον άνθρωπο των 571 ευρώ το μήνα, από τον άνθρωπο που τον έχουν κυριολεκτικά στην πείνα, στην ανείπωτη εκμετάλλευση, που του έχουν ληστέψει και την τελευταία δεκάρα σε έμμεσους φόρους, που δεν του επιτρέπουν να καλύψει ούτε μέρος από τις στοιχειώδεις ανάγκες του, που του έχουν συνθλίψει το επίπεδο διαβίωσης, στο τέλος του χρόνου και κάθε χρόνο θα έρχονται, θα εμφανίζονται μπροστά του ως άλλοι «λυκόμορφοι φορολόγοι» – κατά την έκφραση του Ευγένιου Γιαννούλη του Αιτωλού – και θα του ζητάνε από πάνω να τους πληρώσει και …φόρο!
Αλλά για ποια εισοδήματα να τους πληρώσει φόρο; Για τα κλεμμένα; Για τα κομμένα; Για τα ανύπαρκτα εισοδήματα της απλήρωτης εργασίας που ένεκα η «σωτηρία της πατρίδας» τα τρώει η κλίκα των «αφεντικών»;
Για ποια εισοδήματα ζητάνε φόρο; Για εκείνα του «απασχολήσιμου»ή για τα άλλα του «εκ περιτροπής» άνεργου;
Για ποια εισοδήματα ζητάνε φόρο; Για κείνα που τα βουτάνε προκαταβολικά για να τα δίνουνε στους τοκογλύφους ή για τα άλλα που τα λεηλατούνε κανονικά για να μειώνουν τους φόρους στους βιομήχανους και να γεμίζουν με «πακέτα» τους τραπεζίτες;
Στο site του PASOK (φωτογραφία) υπάρχει η επίκαιρη ερώτηση του Παπανδρέου, που κατατέθηκε στις 8 Απρίλη του 2008, κατά τη διάρκεια της ώρας του πρωθυπουργού, σχετικά με τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων «στρατηγικής σημασίας».
Ακολουθεί η ερώτηση στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή:
Επίκαιρη ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό
Είναι σαφές πως η κυβέρνηση επιχειρεί με πλάγιο και αδιαφανή τρόπο να εφαρμόσει μια αποτυχημένη συνταγή πλήρους ιδιωτικοποίησης δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με επιδίωξη την κάλυψη των διευρυνόμενων ελλειμμάτων του προϋπολογισμού μέσω ρευστοποίησης δημόσιας περιουσίας.
Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης, η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών.
Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη. Την εφάρμοσαν μόνο στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη. Σήμερα, όλες οι κυβερνήσεις, ακόμη και των ΗΠΑ, αντιλαμβάνονται την ανάγκη ελέγχου και ρύθμισης των αγορών για την προστασία της οικονομίας και των πολιτών, ενώ λαμβάνουν μέτρα θωράκισης των στρατηγικών τους επιχειρήσεων -ακόμη και ιδιωτικών – έναντι επιθετικών εξαγορών από κερδοσκοπικά κεφάλαια.
Για το λόγο αυτό, καλείται ο κ . Πρωθυπουργός:
- Να αποσαφηνίσει δεσμευτικά τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τη διατήρηση του δημόσιου ελέγχου για τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ και τους άλλους στρατηγικούς οργανισμούς κοινής ωφέλειας της χώρας.
- Να εξηγήσει ποιο όφελος θα έχει ο Έλληνας καταναλωτής αν οι αποφάσεις για τις τηλεπικοινωνίες, για την ηλεκτροπαραγωγή και για τα λιμάνια λαμβάνονται από ξένους επιχειρηματικούς ομίλους αντί του Ελληνικού δημοσίου, καθώς και ποια είναι η σκοπιμότητα της πλήρους ή μερικής παραχώρησης της διοίκησης των επιχειρήσεων αυτών σε ιδιωτικά συμφέροντα αντί της σύναψης στρατηγικών συνεργασιών ή έστω επιμέρους συμπράξεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα όπου αυτό χρειάζεται κάτω από δημόσιο έλεγχο.
Ο ερωτών, Γιώργος Α. Παπανδρέου
Διαγωνισμός κωλοτούμπας με τον Καρατζαφύρερ; Ποιος κερδίζει; Κρατάει κανείς score;
Εξάλλου, μετά τον Παπακωνσταντίνου είναι το χάος, ως γνωστό. Σήμερα φιλοξενούμε τον γνωστό στο blog οικονομολόγο του πανεπιστημίου της Μασσαχουσέτης Richard Wolff. Δείτε τον και βγάλτε τα συμπεράσματά σας:
Η συνέντευξη παραπάνω είναι από εδώ, όπου μπορείτε να βρείτε και μία περίληψη των 4 κομματιών.
Ημερομηνία συνέντευξης: Κυριακή 30 Μαΐου 2010.
Επιμέλεια ερωτήσεων: Νέλλη Ψαρρού
Εικονοληψία: Δημήτρης Μελέτης
Απομαγνητοφώνηση/Μετάφραση: Μαντώ Μπουκουβάλα
Επιμέλεια μετάφρασης: Νέλλη Ψαρρού, Άννα Βλάχου
Υποτιτλισμός: Δημήτρης Μελέτης
Μπορείτε επίσης να κατεβάσετε όλο το κείμενο της συνέντευξης στα αγγλικά και στα ελληνικά.
Από το Θοδωρή Αθανασιάδη έχω ξαναδανειστεί άρθρο παλιότερα, και πραγματικά με τον τρόπο γραφής και τα πλούσια στοιχεία που παρουσιάζει συνεχώς, αναρωτιέμαι πως κρατιέμαι και δεν δανείζομαι συχνότερα. Μιλώντας για δανεισμούς, ας πάμε λίγο στην ιστορία των δανείων του ελληνικού κράτους. Δώστε βάση.
Λένε πολλοί πως η Ιστορία είναι κύκλος κι επαναλαμβάνεται, άρα αποτελεί τον καλύτερο δάσκαλο. Από την άλλη, αρκετοί υποστηρίζουν πως η Ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται αλλά επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Το σίγουρο είναι ότι η γνώση της Ιστορίας συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη κατανόηση της τρέχουσας πραγματικότητας. Και τούτο το ιστολόγιο διατηρεί ένα άσβεστο πάθος για την Ιστορία. Έτσι, εκτιμώ ότι μια ιστορική ανατομία του περίφημου τρικουπικού «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν», θα μας βοηθήσει όλους να καταλάβουμε πληρέστερα την σημερινή κατάσταση.
Μπορεί το νεώτερο ελληνικό κράτος να ιδρύθηκε επίσημα το 1830, με την συνθήκη του Λονδίνου, αλλά η δανειοληπτική του ιστορία αρχίζει…νωρίτερα! Ακούγεται παράδοξο αλλά η Ελλάδα άρχισε να δανείζεται από τα πρώτα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα, πριν καν γίνει κράτος!
Ας γυρίσουμε, λοιπόν, 180 χρόνια πίσω. Η επανάσταση ενός φτωχού λαού, σε μια ρημαγμένη χώρα, είχε άμεση ανάγκη χρημάτων, μιας κι είχε να αντιμετωπίσει την αδράνεια και την εχθρικότητα του ευρωπαϊκού πολιτικού status quo της εποχής. Έτσι, το 1824 και το 1825, η επαναστατική επιτροπή (δεν μπορούμε ακόμη να κάνουμε λόγο για κράτος) έλαβε δύο δάνεια, τα οποία κατεγράφησαν ως «δάνεια της Ανεξαρτησίας». Το συνολικό ύψος αυτών των δανείων συμφωνήθηκε στα 2,8 εκατομμύρια χρυσές λίρες Αγγλίας και για την εκταμίευσή του δόθηκαν ως εγγύηση τα δημόσια έσοδα και τα εθνικά κτήματα.
Αν νομίσει κανείς ότι οι άγγλοι προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν την Επανάσταση για ιδεολογικούς λόγους (ελευθερία, ανεξαρτησία, δικαιοσύνη κλπ) πλανάται πλάνην οικτράν. Από τα 2,8 εκατομμύρια χρυσές λίρες, οι άγγλοι κεφαλαιούχοι παρεκράτησαν προκαταβολικά για τόκους…1,2 εκατομμύρια! Η παρακράτηση των τόκων έγινε προκαταβολικά, λόγω του υψηλού κινδύνου. Αν θέλαμε να μιλήσουμε με σύγχρονους όρους, θα λέγαμε ότι τα ασφάλιστρα κινδύνου (τα περίφημα cds) έφταναν σε αστρονομικά ύψη.
Όμως, ούτε τα υπόλοιπα 1,6 εκατομμύρια χρυσές λίρες αποδόθηκαν στην επαναστατική επιτροπή. Οι άγγλοι καπιταλιστές υποχρέωσαν την Επανάσταση να παραγγείλει οκτώ πολεμικά πλοία, για τις ανάγκες του Αγώνα, σε αγγλικές και αμερικανικές εταιρείες. Βρισκόμαστε στις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε οι πολεμικές παραγγελίες αφορούν πλοία. Δυο αιώνες αργότερα θα αφορούν αεροπλάνα και υποβρύχια… Φυσικά, το αντίτιμο της παραγγελίας εισπράχθηκε κι αυτό προκαταβολικά. Ολόκληρη η ιστορία αυτών των πλοίων συνιστά ένα πρωτοφανές σκάνδαλο, το οποίο περιγράφεται αναλυτικά σε ένα άρθρο της «Βικιπαιδείας» με τίτλο «Σκάνδαλο ναυπήγησης ελληνικών φρεγατών (1824)«, το οποίο αξίζει να διαβαστεί.
Τελικά, από το αρχικά συμφωνηθέν ποσό των 2,8 εκατομμυρίων, αποδόθηκαν σε ελληνικά χέρια μόλις…540 χιλιάδες λίρες. Δυστυχώς, ακόμα κι αυτό το πετσοκομμένο ποσό σπαταλήθηκε στις εμφύλιες αντιπαραθέσεις των επαναστατών. Φυσικά, ο καθημαγμένος από τους πολέμους τόπος δεν ήταν δυνατόν να ανταποκριθεί στις χρεωλυτικές του υποχρεώσεις. Έτσι, το 1827, η Επανάσταση ανέστειλε την εξυπηρέτηση των δανείων αυτών, με συνέπεια να αποκλειστεί η χώρα από τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια. Η πρώτη πτώχευση της Ελλάδας ήταν πλέον γεγονός, πριν καν συσταθεί επίσημα ανεξάρτητο ελληνικό κράτος.
Μετά την σύσταση του ελληνικού κράτους, με την συνθήκη του Λονδίνου το 1830, πρώτη δουλειά των «προστάτιδων δυνάμεων» (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) ήταν να κανονίσουν το πολίτευμα του νεοσύστατου κράτους. Τι άλλο θα επέλεγαν παρά «ελέω θεού μοναρχία»; Και, μάλιστα, με κάποιο «κουτσούνι», το οποίο θα είχαν του χεριού τους;
Έτσι, λοιπόν, απευθύνθηκαν στον Λεοπόλδο της Σαξωνίας, γυιο του Φραγκίσκου, Δούκα του Sachsen-Coburg-Saalfeld. Ο νεαρός Λεοπόλδος δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα να αφήσει τα σαλόνια της κεντρικής Ευρώπης και να κατηφορίσει σε μια ρημαγμένη γωνιά των Βαλκανίων, οπότε αρνήθηκε την πρόταση. Πάντως, η άρνηση αυτή δεν του βγήκε σε κακό, αφού λίγο αργότερα έγινε βασιλιάς ενός άλλου νεοσύστατου κράτους, του Βελγίου.
Τότε, οι «προστάτες» μας στράφηκαν στον Λουδοβίκο, τον τότε διάδοχο (και μετέπειτα βασιλιά) της Βαυαρίας, ζητώντας τον δευτερότοκο γυιο του για τον νεοσύστατο θρόνο της Ελλάδας. Η συμφωνία έκλεισε σύντομα και ο Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ αναγορεύτηκε σε βασιλιά των ελλήνων, με το όνομα Όθων. Ως «προίκα» του 17χρονου βασιλιά, οι «προστάτιδες δυνάμεις» εγγυήθηκαν και χορηγήθηκε στη χώρα μας δάνειο 64 εκατομμυρίων φράγκων. Το δάνειο συνομολογήθηκε (όπως συνομολογήθηκε, εν πάση περιπτώσει) και διατέθηκε μεταξύ των «προστάτιδων δυνάμεων» και της Βαυαρίας ερήμην της Ελλάδος, την οποία όμως δέσμευε! Με απλά λόγια: εμείς χρεωθήκαμε αλλά τα λεφτά τα κράτησαν οι «μεγάλοι» για να τα διαχειριστούν για λογαριασμό μας!
Το δάνειο εκδόθηκε υπό το άρτιο (όπως θα λέγαμε σήμερα), αποδίδοντας σκάρτα 57 εκατομμύρια. Μ’ αυτά τα λεφτά πληρώθηκαν αμέσως τόκοι, χρεωλύσια, χρέη και έξοδα. Επίσης, μ’ αυτά τα λεφτά εξαγοράστηκε ένα κομμάτι της Φθιώτιδας, για να προστεθεί στο νεοσύστατο κράτος. Τελικά, μ’ αυτά και μ’ αυτά, από τα αρχικά 64 εκατομμύρια φράγκα, απέμειναν μόλις 9,3 εκατομμύρια, τα οποία διετέθησαν αποκλειστικά στην οργάνωση του στρατού. Για την ακρίβεια, το μεγαλύτερο κομμάτι τους διατέθηκε για τις αμοιβές των άγγλων, γάλλων, ρώσσων και γερμανών στρατιωτικών που κλήθηκαν για να οργανώσουν τον -ανύπαρκτο- τακτικό ελληνικό στρατό.
Μέρες θέλω να γράψω κάτι για την δράση των ζώων (γιατί περί ζώων πρόκειται – θίγω και τα ζώα) των ακροδεξιών οργανώσεων που (ως αγανακτισμένοι πολίτες πάντα) ανέλαβαν δράση για να σώσουν το έθνος. Η αλληλουχία των γεγονότων δεν βγάζει νόημα, αλλά θα μου πείτε και πότε έβγαζε με αυτούς. Το γεγονός αυτή τη φορά ήταν η δολοφονία ενός 44χρονου στο δρόμο για μία κάμερα. Ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση έχει το γεγονός ότι ο 44χρονος είχε βγει από το σπίτι με την εν λόγω κάμερα για να πάει την ετοιμόγεννη γυναίκα του να γεννήσει και να βιντεοσκοπήσει την γέννηση αυτή. Α, ναι, ήταν και Έλληνας στην υπηκοότητα καθώς επίσης και ότι έμενε στο κέντρο. Αυτά και μόνο αρκούσαν για να πάρουν οι πιθηκάνθρωποι την λογική και να την φέρουν δέκα κωλοτούμπες. Ανάμεσα στα αυτιά τους, εμφανίστηκε η ιδέα ότι οι δράστες δεν είναι Έλληνες, άρα είναι ξένοι, άρα αφού οι εγκληματίες είναι ξένοι, τότε οι ξένοι είναι εγκληματίες (φοβερή λογική – α, και ο αστυνομικός είναι μπουζούκι αφού είναι όργανο).
Το γεγονός ότι οι δράστες δεν έχουν συλληφθεί και παραμένουν άγνωστοι είναι λεπτομέρειες που έβαλαν εκεί οι συριζαίοι για να τους μπερδέψουν.
Συμπέρασμα της παραπάνω αϊνσταϊνικής λογικής είναι ότι αρπάζουμε μαχαίρια και αρχίζουμε και μαχαιρώνουμε τους μελαψούς στο δρόμο (ξέχασα να σας πω ότι μέσα σε ένα ξυρισμένο κεφάλι ισχύει ότι αφού ο ξένος έχει σκούρο δέρμα, τότε όποιος έχει σκούρο δέρμα είναι και ξένος, άρα με την προηγούμενη λογική αλληλουχία, είναι και εγκληματίας, άάάάάρα πρέπει να μαχαιρωθεί-ξυλοκοπηθεί). Προσοχή λοιπόν, αποφύγετε τα σολάριουμ και τις παραλίες τις επόμενες μέρες γιατί μπορεί να έχετε τρεξίματα.
Μιλάμε για τέρατα διανόησης.
Η ίδια «λογική» φυσικά φαίνεται να μην ισχύει σε άλλες περιπτώσεις όπως στη χθεσινή όπου έλληνες μαχαίρωσαν 3 άλλους έλληνες γιατί ήταν ΑΕΚ σε καφετέρια όπου έβλεπαν το ΠΑΟΚ-ΑΕΚ. Σύμφωνα με τα παραπάνω θα έπρεπε να έχουμε ομάδες κρούσεις δολοφονίας ΠΑΟΚτζήδων σήμερα.
Ταυτόχρονα φαντάζομαι, τα ίδια πιθηκοειδή θα πήδαγαν από την χαρά τους αν ο δράστης που πιάστηκε να πυροβολάει αστυνομικούς ήταν πακιστανός, αλλά πάλι έλληνας ήταν, οπότε θα πρέπει να συμβιβαστούν με το να τον κατατάξουν στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο ΚΚΕ. Κάτι είναι και αυτό.
Η λογική της ταμπέλας και της επαγωγικής «λογικής» δύο κατευθύνσεων είναι εύκολη για τα απλοϊκά μυαλά αλλά από ότι φαίνεται αρκετά επικίνδυνη για μία κοινωνία.
Εγκληματίας είναι όποιος διαπράττει εγκλήματα.
Ας μην ξεχνάμε φυσικά ότι και με σχετική αποκάλυψη του wikileaks οι κατά τα άλλα υπέυθυνοι χάραξης μεταναστευτικής πολιτικής φαίνεται να βολεύονται με την κατάσταση μιας και άμα κυνηγάει ο ένας να σφάξει τον άλλο στο δρόμο δεν παραμένει πολύ ενέργεια για να αντισταθεί στον σίφουνα της πραγματικής καταστροφής της χώρας και του συνόλου των κατοίκων της, ελλήνων και μη.
Πάρτε και την άποψη του Γιώργαρου για την εθνική περηφάνεια:
«Η περηφάνια είναι κάτι που πρέπει να υπάρχει για κάτι που καταφέρνουμε μόνοι μας, όχι για κάτι που συνέβη λόγω του γενετικού ατυχήματος μίας γέννας»
Τις τελευταίες 2-3 μέρες έχουμε πάρει ακόμα ένα μάθημα για δύο θέματα. Το πρώτο είναι πως αποπροσανατολίζουμε την κοινή γνώμη από τα πραγματικά σοβαρά θέματα. Δεν θα πω για τον Μπιν Λάντεν και την «απόδοση δικαιοσύνης» του Judge Dread Μπαράκ Ομπάρμαν. Θα πω για τα δικά μας. Το δεύτερο είναι πως διαστρευλώνουμε τα γεγονότα με άλλα λόγια (ν’αγαπιώμαστε). Μιλάω για το θέμα της υπόγειας και σκοτεινής «δημοκρατίας» που εξελίσσεται στο χειρότερο πολιτικό σκηνικό (θα έλεγα της μεταπολίτευσης αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρος πια μιας και ο μανδύας της «δημοκρατίας» μπορεί να είναι πολύ ύπουλο πράγμα).
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Σημασία έδω έχουν οι ημερομηνίες. Στις 4 Οκτωβρίου 2009 το ΠΑΣΟΚ γίνεται κυβέρνηση με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» και κάθετους ισχυρισμούς ότι δεν χρειαζόμαστε βοήθεια, ότι το ΔΝΤ καταστρέφει χώρες άρα μακριά από εμάς και άλλα τέτοια. Το παρακάτω βίντεο είναι από τις 3 Ιουνίου του 2009, λίγους μήνες πριν τις εκλογές.
Οι δηλώσεις και πεποιθήσεις του πρωθυπουργού-σε-αναμονή-τότε ΓΑΠ είναι λοιπόν ότι το ΔΝΤ είναι «κοινωνικά άδικο», «αναποτελεσματικό» και ότι «κόβει το μέλλον της χώρας». Ένα το κρατούμενο.
Το παρακάτω βίντεο είναι από τον μήνα των εκλογών, με την περίφημη δήλωση (12 Οκτωβρίου 2008):
Δύο τα κρατούμενα.
Στις 23 Απριλίου 2010, λίγους μήνες μετά την εντολή εκπροσώπησης του άμοιρου ελληνικού λαού, ο ΓΑΠ δηλώνει ότι θέλει βοήθεια από αυτούς που έβριζε πριν, από το όμορφο Καστελόριζο (γιατί όσο να’ναι όταν ακούς τέτοιες δηλώσεις, θέλει να τρέχει λίγο το μάτι στην εικόνα και να βλέπει και λίγο θάλασσα και κάνα γλαροπούλι μήπως και το καταπιείς πιο εύκολα).
Πάμε τώρα και στο σήμερα, ένα χρόνο μετά από την υπογραφή των 3 δανειακών συμβάσεων με το ΔΝΤ, την Ε.Ε. και την ΚΕΤ. Λίγες μέρες πριν λοιπόν σκάει η βόμβα που λέγεται Ντομινικ. Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε γαλλικό κανάλι, μεταξύ άλλων αναφέρει και τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν την Ελλάδα να μπλεχτεί στα δίχτυα του ΔΝΤ, με την γνωστή συνέχεια και αποτέλεσμα στην καθημερινότητα των Ελλήνων. Εδώ να προσθέσω ότι τα κομμάτια αυτά που αναφέρονται στην Ελλάδα, περιέργως κόπηκαν στην τελική έκδοση της συνέντευξης. Έλα όμως που σε σατιρική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης εμφανίστηκε το εν λόγω απόσπασμα.
Μπαμ. Ο ΓΑΠ μίλαγε ήδη με τον Στρος Καν και το ΔΝΤ από το Νοέμβριο του 2009, δηλαδή αμέσως μετά τις εκλογές. «Υπόγεια». Και δεν το έλεγε παραέξω «για πολιτικούς λόγους». Να χαρώ εγώ «δημοκρατία» και «σοσιαλισμό». Μήπως μυρίζει και σε κανέναν άλλο αυτό ότι οι εκλογές πήγαν σε αυτόν που είχε ήδη προαποφασίσει την έναρξη του οικονομικού πειράματος που λέγεται Ελλαδα+ΔΝΤ=LFE πριν απο αυτές;
Εδώ πάμε σε αυτά που είπα στην αρχή. Προφανώς άμμεσα συστήθηκε επιτροπή damage control για το τι θα πούμε για να περιορίσουμε την ζημιά. Οι τακτικές ήταν δύο. Η πρώτη είναι ότι ενώ μας δείχνουν το φεγγάρι, εμείς θα πούμε ότι κοιτάμε το δάχτυλο. Φουλ επίθεση λοιπόν στον «κοκάκια», «θολοκουλτουριάρη» και «αριστεριστή» Λαζόπουλο. Αφού το δείχνει αυτός ο άπλυτος, θα είναι ψέμματα σίγουρα. Άσχετα αν μετά το έπαιξαν ΟΛΑ τα αστικά κανάλια (ναι, και το MEGA) στην Ελλάδα αλλά και διεθνή κανάλια όπως το Euronews. Δάκτυλοι του ΣΥΡΙΖΑ όλοι φαντάζομαι. Δεύτερη τακτική, να παίξουμε με τις λέξεις. Από το «το ΔΝΤ καταστρέφει το μέλλον όποιας χώρας και αν πήγε» στο «μιλήσαμε μεν, αλλά μόνο για την τεχνογνωσία τους και ζητώντας τεχνική βοήθεια» μιλάμε για πολιτική κωλοτούμπα μεγέθους Καρατζαφύρερ. Ποια τεχνογνωσία; Πως να καταστρέφει την παιδεία και την υγεία των χωρών που πηγαίνει; Πώς να υπονομεύει το μέλλον τους;
Α ναι, ας μην ξεχάσουμε ότι κατά τη δήλωση του ΠΑΣΟΚ, «κατάφεραν» να μας κάτσουν στο σβέρκο 3 και όχι μόνο ένας. Μιλάμε για την πολιτική νίκη του αιώνα.
Πάμε σούμα:
Ε αυτό δεν είναι πλέον ψέμα, είναι περίπτωση κοινής ποινικής απάτης. Καληνύχτα σας.
Η ιστορία του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη σε σχέση με τα διόδια φαίνεται πεντακάθαρα στο παρακάτω βίντεο. Η συμπεριφορά του οργάνου της τάξης (και φύλακα του νόμου) επίσης είναι πεντακάθαρη (προσέχτε το ύφος «Το πως θα κάνω το νόμο, το ξέρω εγώ» – απίστευτη ατάκα). Αυτά για όποιον ακόμα δεν έχει πειστεί για ποιον δουλεύει η αστυνομία, και κατά συνέπεια το επίσημο κράτος μιας και έχουν πολύ συγκεκριμένες εντολες, στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Δείτε και την εκπομπή «Το Κουτί Της Πανδώρας» για το ίδιο θέμα από τον κ. Βαξεβάνη και βγάλτε επιτέλους κάποια συμπεράσματα για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο.
Μηχανισμό κλειδώματος των μπαρών, παρόμοιο με των διοδίων Ρίου και Ζευγολατιού, έχει υιοθετήσει και η εταιρία που διαχειρίζεται τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου! Οι τροποποιήσεις που έχουν κάνει στις μπάρες φαίνονται καθαρά στις φωτογραφίες, όπου έχουν τρυπήσει, οι ίδιοι, κάθετα τις μπάρες και τις έχουν ασφαλίσει με μία πλαστική βίδα προκειμένου να μην ανοίγει εύκολα με σπρώξιμο!
Παρ’ όλα αυτά, με δυνατό σπρώξιμο από το ελεύθερο άκρο της μπάρας η πλαστική αυτή βίδα σπάει, και η μπάρα ανοίγει. Η τακτική εκφοβισμού τους, όπως περιγράφει συναγωνιστής που έτυχε σε μία τέτοια τροποποιημένη μπάρα, είναι η εξής: Σπρώχνει την μπάρα, ακούγεται ο δυνατός θόρυβος της πλαστικής βίδας που σπάει και ο υπάλληλος τού φωνάζει πως έσπασε και κατέστρεψε την μπάρα!! «Κάνε μου μήνυση!» ήταν η απάντηση του συναγωνιστή…
Είναι φανερό πως είναι μία αστεία αλλά και επικίνδυνη μέθοδος εκφοβισμού των οδηγών που αρνούνται να υποκύψουν στο χαράτσι των 13€, σπρώχνωντας απλώς την μπάρα. Από την στιγμή που η μπάρα με την βίδα εμφανίζει μεγαλύτερη αντίσταση στο σπρώξιμο είναι προφανές ότι αν πέσει διερχόμενο αυτοκίνητο πάνω της θα προκληθούν πολύ μεγαλύτερες ζημιές στο όχημα απ’ ό,τι αν η μπάρα ήταν όπως την παρέδωσε ο κατασκευαστής της.
Μπάρα έπειτα από δυνατό σπρώξιμο. Διακρίνεται η τρύπα με τρυπάνι πάνω στη μπάρα που έχουν κάνει οι μαστροχαλαστές της Γέφυρας.
Υπάρχει μόνο το κομμάτι της πλαστικής βίδας που «επέζησε» από το σπρώξιμο, καθώς το υπόλοιπο εκσφενδονίστηκε. Η κανονική βίδα φτάνει μέχρι το κάτω μέρος της μπάρας.
OnToplist is optimized by SEO Add blog to our directory.
Υποστηριζω
ΠΡΟΣΟΧΗ!
Στο παρόν ιστολόγιο υπάρχουν προσβλητικές εκφράσεις για κολλημένους κάθε ηλικίας. Έρχεστε με δική σας ευθύνη. Επίσης το παρόν ΔΕΝ είναι "ενημερωτικό blog" αλλά σκέτο blog.
