Ακούστε την ακόλουθη ιστορία η οποία συμβαίνει σε μία τριτοκοσμική χώρα για να φρικάρετε με τις άθλιες συνθήκες εργασίας που υπάρχουν εκεί και για να δείτε πόσο καλύτερα είμαστε στην Ελλάδα όσο αφορά τις συνθήκες εργασίας.
Στην εν λόγω χώρα λοιπόν, επιτρέπεται σε οποιαδήποτε εταιρία να θεσπίζει κανόνες οι οποίοι ορίζουν κομμάτια του χρόνου εργασίας ενός εργαζόμενου ως μή ενεργά. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι για ένα ποσοστό του χρόνου που ορίζεται από τους κανόνες που θέτει η ίδια η εταιρία, ο εργαζόμενος δεν πληρώνεται. Άρα αν η εταιρία θέσει ώς κανόνα π.χ. ότι χρόνος ενεργός ορίζεται ο χρόνος που βρέχει, τότε όταν δεν βρέχει ο εργαζόμενος δεν πληρώνεται (τραβηγμένο παράδειγμα, απλά για να δείξω πόσο γελίο είναι αυτό το σύστημα – παρόλα αυτά, ο κανονισμός αυτός θα ήταν νόμιμος σε αυτή τη χώρα). Στη χώρα αυτή λοιπόν, μία εταιρία της οποίας δουλειά ήταν να βάζει τηλεφωνητές να παίρνουν τηλέφωνο αυτούς που χρωστάνε σε τράπεζες και να τους υποχρεώνει να πληρώσουν τα χρέη τους όρισε ως κανόνα το μέγιστο τηλεφώνημα των 3 λεπτών. Αν δηλαδή, μέσα σε τρία λεπτά ο τηλεφωνητής-εργαζόμενος δεν έπειθε-εκβίαζε τον κακομοίρη που χρώσταγε στην τράπεζα, τα επόμενα λεπτά θεωρούνταν ανενεργός χρόνος. Ανενεργός επίσης θεωρούταν ο χρόνος που ο εργαζόμενος δεν μίλαγε με πελάτη για δουλειά (μέχρι τα 3 λεπτά). Άρα αν ο εργαζόμενος είχε συμφωνήσει 600 ευρώ μισθό, για να πάρει 600 ευρώ έπρεπε να μιλήσει με 160 πελάτες χωρίς ούτε ένα δευτερόλεπτο διακοπή την ημέρα, με τηλεφωνήματα 3 λεπτών το ένα καπάκι επάνω στο άλλο. Κάθε πελάτης λιγότερος από 160, και ο εργαζόμενος άρχιζε να χάνει λεφτά. Επίσης κάθε δευτερόλεπτο πάνω από τα 3 λεπτά ανά τηλεφώνημα και επίσης έχανε λεφτά. Τα λεφτά τα έχανε είτε με δωρεάν επιπλέον εργασία, είτε με μείωση του μισθού ανα μήνα.
Πω, πω ακούγεται πραγματικά εφιαλτικό και ευτυχώς που δεν ζούμε σε αυτή την τριτοκοσμική χώρα που οι άνθρωποι δουλεύουν σαν σκλάβοι.
Η εν λόγω εταιρία λοιπόν ονομάζεται «First Call» και βρίσκεται στην Ελλάδα, ενώ οι εργαζόμενοι είναι έλληνες κυρίως μικρών ηλικιών. Η διαδικασία είναι νόμιμη λόγω της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη σύνοδο των υπουργών απασχόλησης της ΕΕ στις 9-10/7. Ο ΣΥΝ πάλι βοήθησε όπου μπόρεσε όπως για παράδειγμα στην ψηφοφορία των τροπολογιών κατά τη συζήτηση της Εκθεσης Σέρκας το 2005.
Τις αντεργατικές μεθοδεύσεις της εταιρείας «First Call» ανέδειξε το ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσαν οι βουλευτές του Κόμματος Γιώργος Μαυρίκος, Γιάννης Πρωτούλης, Λίλα Καφαντάρη και Λιάνα Κανέλλη προς τον υπουργό Απασχόλησης. Αφού περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο η εργοδοσία προσπαθεί να επεκτείνει το απλήρωτο μέρος του χρόνου εργασίας, οι βουλευτές του ΚΚΕ ρωτούν τον αρμόδιο υπουργό «τι μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση, ώστε να σταματήσει η αυθαίρετη περικοπή των μισθών από την εργοδοσία και αν θα παρέμβουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί για τον έλεγχο παράνομων υπερωριών που η συγκεκριμένη εταιρεία αναγκάζει τους εργαζόμενους να κάνουν».
Αν με ρωτήσετε εμένα νομίζω ότι η Ε.Ε. κοιτάει απλά μέχρι πού την παίρνει, και που και πώς θα αντιδράσει ο κόσμος. Δεν θα περάσει πολύς καιρός ώστε να επαναφέρουν και τις αλυσίδες με τις μπάλες στα πόδια μας μου φαίνεται. Μην ξεχνάτε ότι στις Η.Π.Α. δεν είναι λίγες οι εταιρίες που ήδη αφαιρούν το χρόνο από το μισθό των εργαζομένων όταν κάνουν διάλλειμα για φαγητό (αυτό μας έλειπε να θέλουν και να τρώνε) ή πάνε στην τουαλέτα. Άντε και στα δικά μας.
Είναι εντυπωσιακό τελικά πώς οι απλές ιδέες είναι και οι καλύτερες!
Μετακινήστε το «τουβλάκι» ώστε να φτάσει στον προορισμό του. Φοβερή σύλληψη και εκτέλεση. Δώστε τους κωδικούς της πίστας που θα φτάσετε στα σχόλια:)
Επειδή το άτιμο παίγνιο είχε την κακή συνήθεια να παίζει μουσική με το που ξεκινάει, αναγκάστηκα να το βγάλω από την σελίδα, ώστε να μην ενοχλεί. Πατήστε εδώ για να παίξετε.
Παρεπιπτόντως, για ολοκληρωτική δολοφονία εν ψυχρώ του χρόνου σας, πηγαίντε μία βόλτα από το http://www.addictinggames.com/ από όπου προέρχεται το παραπάνω παιχνίδι.
Σεπτεμβρίου 12th, 2007 § Σχόλια κλειστά § permalink
Από μικρός γνωρίζω ένα φίλο, τον Ηλία. Στο σχολείο ζωγράφιζε όλα τα θρανία, τα τετράδια και τα βιβλία. Ο Ηλίας εξελίχθηκε σε ένα φανταστικό γραφίστα και animator. Τα 2 τελευταία video μικρού μήκος που έχει φτιάξει, τον «Κύκλο της ζωής» και το «Μόνος στο διάστημα» έχουν σαρώσει και συνεχίζουν να σαρώνουν βραβεία σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα (έχει βραβευτεί από το κανάλι Mad). Όχι επειδή είναι φίλος μου αλλά νομίζω ότι κανει απίστευτη δουλειά.
Τελευταία με απασχολεί η μορφή του πολιτεύματος στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι λένε πως έχουμε δημοκρατία. Ο λαός δηλαδή κυβερνά μέσα από τους αντιπροσώπους του. Αντιπροσωπευομένη δημοκρατία λοιπόν. Εδώ λοιπόν ξεκινάει η πρώτη μου ένσταση. Αντιπροσωπεύεται ένας λαός 11.000.000 ανθρώπων από 300 πρόσωπα; Γιατί οι αντιπρόσωποι να μην είναι 1000 ή και παραπάνω ώστε να υπάρχει καλύτερη αναλογία αντιπροσώπευσης και λιγότερη εξουσία κατ’άτομο;
Η βασική μου όμως ένσταση σχετικά με τη μορφή της δημοκρατίας στην Ελλάδα αφορά την βασική αρχή της δημοκρατίας. Την αρχή της πλειοψηφίας. Με ποια λογική ένας νόμος, στην προκειμένη περίπτωση ένας εκλογικός λόγος, υπαγορεύει τη μορφή του πολιτεύματος; Ο εκλογικός νόμος αυτή τη στιγμή, με ενισχυμένη αναλογική, λέει ότι το πρώτο κόμμα παίρνει πλειοψηφία στις έδρες της βουλής (άρα και στην αντιπροσώπευση του λαού) χωρίς να έχει πάρει την πλειοψηφία στις ψήφους. Άρα το κόμμα που προτιμούν το 40% των ψηφοφόρων, έχει το 51% του αριθμού τον βουλευτών. Ένα το κρατούμενο.
Ας πιάσουμε τη βουλή τώρα. Τί είναι η βουλή και τί ρόλο παίζουν οι βουλευτές; Από τη στιγμή που έχουμε συμφωνήσει πως αντιπροσωπεύουν το λαό, κάθε βουλευτής έχει την ίδια εξουσία με όλους τους άλλους. Και μιας και η πλειοψηφία των βουλευτών αποφασίζει για τα σημαντικά θέματα σε ψηφοφορίες στη βουλή, όπως π.χ. την επικύρωση των νόμων, το κόμμα του παραπάνω παραδείγματος, με το 40% των ψηφοφόρων, αποφασίζει αυτόνομα από τα υπόλοιπα. Αυτό δεν είναι κενό δημοκρατίας; Γιατί να μην αποφασίζει η πλειοψηφία των βουλευτών, η οποία να αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του λαού; Αν για παράδειγμα το κόμμα Α πάρει 20%, το κόμμα Β 20% και το κόμμα Γ 30% στις ψήφους, αυτό ακριβώς να είναι το ποσοστό των βουλευτών μέσα στο κοινοβούλιο. Δεν είναι πιο λογικό και δημοκρατικό; Κανένας νόμος δεν θα περάσει αν δεν αποφασίσει για αυτόν το 50% τουλάχιστον των βουλευτών της βουλής. Δηλαδή των αντιπροσώπων του λαού, ο οποίος έχει την εξουσία στη Δημοκρατία. Εδώ πολλοί μιλούν για «ακυβερνησία» και «κενό εξουσίας» σε μία τέτοια περίπτωση, άποψη με την οποία, προφανώς, διαφωνώ κάθετα. Δεν είναι ακυβερνησία να ζητάω τις σημαντικές αποφάσεις να τις παίρνει η πλειοψηφία σε μία δημοκρατία. Είναι το αυτονόητο.
Αφήστε που κατά τη γνώμη μου θα τιθασεύται κατά πολύ την αλλαζονία των κομμάτων που είναι στην κυβέρνηση. Και μιας και το ανέφερα, ας περάσουμε στο επόμενο θέμα.
Τι σημαίνει αλήθεια ότι ένας κόμμα είναι στην κυβέρνηση; Γιατί να είναι μόνο ένα κόμμα στην κυβέρνηση; Γιατί οι υπουργοί όλων των υπουργείων να ανήκουν στο ίδιο κόμμα; Και με ποια λογική ο «αρχηγός» του κόμματος να ορίζει και να παύει υπουργούς; Αρχηγός που είναι, εκτός των άλλων, ΜΗ εκλεγμένος από το λαό, που έχει την εξουσία στη δημοκρατία (για να μην ξεχνιόμαστε). Μήπως αυτό το σχήμα αρχίζει να θυμίζει κάτι πιο απολυταρχικό; Εκτός φυσικά αν θεωρεί κάποιος εκλογή αρχηγού κόμματος το φιάσκο του ΠΑΣΟΚ στις προηγούμενες εκλογές με ψήφο στο Γιωργάκη, με την επιλογή ανάμεσα στους εξής ενός: του Γιωργάκη. Για σόου καλό ήταν (αν και κακόγουστο για τα γούστα μου), για δημοκρατική διαδικασία, μάλλον γελοίο.
Για το θέμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα, πιστεύω ότι πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά θα ειπωθούν ακόμα. Απλά ένα μοντέλο καθαρά δημοκρατικό θα ξεγύμνωνε επιτέλους το τέρας του δικομματισμού, μιας και για να καταφέρουν να ψηφίζουν τα απαραίτητα για αυτούς και απαράδεκτα για μένα νομοσχέδια, θα έπρεπε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να είναι μονίμως χεράκι χεράκι, το οποίο θα ακύρωνε την έννοια της ύπαρξής τους. Για λίγο καιρό θα γινόταν. Μετά απλά θα συγχωνεύνονταν, πρώτα στη συνείδηση του κόσμου, και μετά και πρακτικά.
Εν αναμονή και εκλογών, το θέμα είναι επίκαιρο, αν και κανείς δεν μιλάει για αυτό. Περιέργως. Περιμένω τα σχόλιά σας.
Αυτές τις μέρες αποφάσισα να φτιάξω το site μου λίγο πιο σοβαρό. Ως τώρα ήταν απλά μία «παρουσία στο internet» όπως συνήθιζα να λέω, ή αν προτιμάτε, εγώ που βαριόμουνα να το αναπτύξω λίγο παραπάνω. Από σήμερα λοιπόν, το www.karios.gr αποκτά αυτό το κάτι παραπάνω που ήθελα να του βάλω, για αρχή με τη μορφή αυτού του blog (με το αγαπητό WordPress να το στηρίζει) και σε συνέχεια πιθανότατα με αντίστοιχα opensource CMS. Η παρουσία στο internet θα παραμείνει, απλά τώρα θα έχω τη δυνατότητα να δίνω κάποια πράγματα παραπάνω στον κόσμο (όχι ότι μου τα ζήτησε).
Καλή μας αρχή λοιπόν, με το πρώτο, κλασσικό και βαρετό post που πρέπει να κάνω, αν θέλω να υπάρχει και δεύτερο:)
OnToplist is optimized by SEO Add blog to our directory.
Υποστηριζω
ΠΡΟΣΟΧΗ!
Στο παρόν ιστολόγιο υπάρχουν προσβλητικές εκφράσεις για κολλημένους κάθε ηλικίας. Έρχεστε με δική σας ευθύνη. Επίσης το παρόν ΔΕΝ είναι "ενημερωτικό blog" αλλά σκέτο blog.
