Εδώ Ελλάδα(μέσω Ελβετίας)

Είπα καλή χρονιά σε όλους; Δεν είπα! Καλή χρονιά λοιπόν!

Εντάξει. Το ομολογώ. Γουστάρω τον ISP μου. Μπορεί να αγόρασα το πιο ακριβό πακέτο που έχει και να σκάω λίγα παραπάνω, αλλά ερχόμενος από την Ελλάδα και τις περιπέτειες που είχα εκεί όταν είχα έρθει σχεδόν στα χέρια με 2-3 ISP (κυρίως την Tellas) για το τι σημαίνει παροχή υπηρεσίας και αξιοπιστία, είμαι υπερ-ευχαριστημένος. Πληρώνω 25mbit D/L και 2.5ΜΒ U/L. Και να τι παίρνω:

Και στα δικά σας!

Ένα από τα καλά που έχει η διαμονή σε μία χώρα που υπολογίζεται περισσότερο από την πατρίδα είναι ότι συναντάς σημαντικές προσωπικότητες από διάφορους χώρους. Έτσι, το 2005 είχα συναντήσει τον Tim Burners Lee, πατέρα του παγκόσμιου ιστού (www) ενώ εχτές έτυχε να παρακολουθήσω μία διάλεξη του Stephen Hawking, αστροφυσικού και κοσμολόγου, στα πλαίσια των εορτασμών των 450 χρόνων από την ίδρυση του πανεπιστημίου της Γενεύης. Πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, με πολλαπλά συμπεράσματα.

Για αρχή, ο άνθρωπος έχει φοβερό χιούμορ και ένα μοναδικό τρόπο να απλοποιεί τα πάντα, σε επίπεδο ώστε οι ομιλίες του να έχουν ενδιαφέρον. Για συνέχεια, είναι φοβερό το πώς γράφει τους λόγους του, με δεδομένο ότι μπορεί να κουνήσει μόνο το μαγουλό του για να αλληλεπιδρά με τον συνθέτη φωνής που είναι ενσωματωμένος στην καρέκλα του. Και η ανάγκη όλων αυτών φυσικά το γεγονός ότι πάσχει από amyotrophic lateral sclerosis (ή ALS), γεγονός που τον έχει αφήσει εδώ και πολλά χρόνια σχεδόν απόλυτα παράλληλο και κατά διαβολική σύμπτωση, μετά από μία επίσκεψη το 1985 στο CERN της Γενεύης, έπαθε πνευμονία, χρειάστηκε τραχιοκτομή, επέμβαση που τον άφησε τελικά ανίκανο να μιλήσει.

H oμιλία είχε να κάνει με την δημιουργία του σύμπαντος και τις επικρατούσες θεωρίες για αυτήν και ο κόσμος συνέρεε κατά εκατοντάδες ώρες πριν για μια πολυπόθητη θέση στο ακροατήριο.

Στην ερώτηση «τι συνέβει πριν τη δημιουργία του σύμπαντος», απάντησε με την κλασσική απάντηση σε μορφή της ερώτησης «τι υπάρχει βόρεια από το βόρειο πόλο;»:)

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία ολόκληρη, ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο.

Η ομιλία

Δεν θα πω πολλά, θα αφήσω τον Καρατζαφύρερ να τα πει μόνος του. Το έναυσμα η βραχύβια υποψηφιότητα του πρώην υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής (ξέρετε, εκείνοι οι μαχαιροβγάλτες φασίστες που βλέπετε με κουκούλες και λοστάρια παρέα με αστυνομικούς οι οποίοι συνήθως «δεν έχουν εντολές να επέμβουν») στο κόμμα του ΛαΟΣ. Μετά την επίσης βραχύβια υποψηφιότητα του Ψινάκη που προκάλεσε τον γέλοτα στον κάθε πικραμένο (περισσότερο και από την Σαρρή – μα όλο εμπνέυσεις είναι πια αυτός ο άνθρωπος στις επιλογές των ψηφοδελτίων – ο τυχοδιωκτισμός σε όλο του το μεγαλείο), η εν λόγω υποψηφιότητα απλά ξεσκέπασε για άλλη μία φορά την φιλοφασιστική αύρα του σχηματισμού αυτού.

Aκολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Δ.Ζαφειρόπουλου στον «Ελεύθερο Κόσμο», την εφημερίδα που εκδίδει ο ίδιος: (από εδώ)

Την Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου συναντήθηκα με τον Γιώργο Καρατζαφέρη, στα γραφεία του κόμματος στην οδό Καλλιρρόης, με σκοπό να του επιδώσω την πρόσκληση για τα βαφτίσια του γιου μου. Στην διάρκεια της συναντήσεώς μας, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ μου είπε επί λέξει: «Δημήτρη κατέβα στην Πάτρα, για να μου φέρεις την έδρα στην Αχαΐα, που χρειάζομαι έναν δεξιό υποψήφιο». Μια πρόταση η οποία με ξάφνιασε και σίγουρα με τίμησε. Γι’ αυτό και την αποδέχτηκα, καθώς πιστεύω ότι οι Έλληνες πατριώτες οφείλουν να είναι παρόντες στον πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας.

Ευθύς αμέσως φώναξε τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας Α-1 Ζήση Τζιτζώκο και τον σύμβουλό του στο κόμμα, Γιάννη Ζαφειρόπουλο, και τους ανακοίνωσε την υποψηφιότητά μου, συνενοούμενοι αμέσως μετά για κάποια πρακτικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων και την ανακοίνωση της υποψηφιότητας την επόμενη ημέρα στις εφημερίδες «Αλφα 1″ και «Ελεύθερο Κόσμο».

Κάτι το οποίο έγινε, την επομένη Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου, όταν οι δύο εφημερίδες παρουσίασαν την υποψηφιότητά μου. Την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου πήγα στην Πάτρα, όπου συναντήθηκα με τα στελέχη της νομαρχιακής επιτροπής του ΛΑΟΣ, πολιτευτές και φίλους του κόμματος. Εξέτασα επίσης πρακτικά ζητήματα όπως την ανεύρεση και στελέχωση του πολιτικού γραφείου. Από την επόμενη κιόλας ημέρα, οι εφημερίδες της Αχαΐας, εξέδωσαν το σχετικό Δελτίο Τύπου, σχολιάζοντας με πολύ θετικό τρόπο την συγκεκριμένη επιλογή του ΛΑΟΣ.

Την ερχόμενη Πέμπτη 9 του μηνός η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» σε ένα μονόστηλο, είχε μία ανακοίνωση της αντιναζιστικής πρωτοβουλίας, η οποία αναφερόταν στην υποψηφιότητα μου και στο κόμμα του ΛΑΟΣ, με τους γνωστούς χαρακτηρισμούς που μας έχει συνηθίσει η συγκεκριμένη σταλινική γκρούπα.

Την Παρασκευή, η συγκεκριμένη ανακοίνωση και ανάλογα σχόλια, ανατυπώθηκαν τόσο στο διαδίκτυο (tvxs, τρωκτικο κλπ), ενώ ρωτήθηκε σχετικά ο υποψήφιος Βουλευτής του ΛΑΟΣ, Άδωνις Γεωργιάδης, σε ραδιοφωνική εκπομπή του σταθμού Σκάι. Σε αυτήν, ο Άδωνις Γεωργιάδης υπερασπίστηκε με θέρμη την υποψηφιοτητά μου, γεγονός για το οποίο τον ευχαρίστησα και προσωπικώς και δημοσίως.

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, συναντήθηκα με τον Μάκη Βορίδη, για να μου ανακοινώσει ότι έχει συγκληθεί το Εκτελεστικό Γραφείο του ΛΑΟΣ, για να εξετάσει το ζήτημα της υποψηφιότητας μου, καθώς ο Γιώργος Καρατζαφέρης, όπως μου ειπώθηκε είχε δεχθεί τηλεφώνημα από στέλεχος της Χρυσής Αυγής, το οποίο τον απείλησε ότι σε περίπτωση καθόδου μου στις εκλογές, η συγκεκριμένη πολιτική οργάνωση, θα έδινε στην δημοσιότητα, φωτογραφικό και άλλου είδους υλικό από την δραστηριότητά μου, από την περίοδο που ήμουν μέλος σε αυτήν.

Αμέσως μετά, απέστειλα στην Γραμματέα του Προέδρου, μία επιστολή, στην οποία εξέθετα στον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ την άποψή μου για τα συγκεκριμένα συμβάντα, και άφηνα στην κρίση του το ζήτημα της υποψηφιότητάς μου.
Την επόμενη ημέρα Σάββατο ήμουν στην Πάτρα. Το Εκτελεστικό Γραφείο συνεδρίασε στις 6 το απόγευμα, και μετά την λήξη της συνεδρίασης, μου τηλεφώνησε ο υποψήφιος βουλευτής Αθηνών και ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ Θάνος Πλεύρης, ανακοινώνοντας μου το τι συζητήθηκε και τι αποφασίστηκε σε αυτό.

Κατ’ αρχάς μου μετέφερε την εκτίμηση, την οποία εξέφρασαν όλα τα μέλη αυτού και ειδικότερα ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Στην συνεδρίαση ο Γ. Καρατζαφέρης ανακοίνωσε ότι έχει στην κατοχή του φάκελο με φωτογραφίες μου, ο οποίος του είχε αποσταλεί από την Χρυσή Αυγή, και ότι ο ίδιος φάκελλος έχει ήδη σταλεί στα ΜΜΕ και στην Νέα Δημοκρατία.

Κατόπιν αυτού, θεωρεί ότι το ζήτημα θα τύχει εκμετάλλευσης από το συγκεκριμένο κόμμα και τα ΜΜΕ, στο πλαίσιο της εκστρατείας περί «άκρων» που ήδη έχει ξεκινήσει η ΝΔ κατά του ΛΑΟΣ. Γι’ αυτό πρότεινε την απόρριψη της υποψηφιότητας μου. Το συμβούλιο, ψήφισε για την συγκεκριμένη πρόταση και την ενέκρινε παμψηφεί, με την αποχή από την ψηφοφορία των Άδωνι Γεωργιάδη και Θάνου Πλεύρη. Υπέρ της πρότασης του Προέδρου του ΛΑΟΣ ψήφισε ο ίδιος και τα μέλη του συμβουλίου Κατερίνα Κοκκίνου, Βάσω Τσαμπιέρη, Απόστολος Μπαμίχας, Γεώργιος Γεωργίου, Τρύφων Μπουγάς, Κώστας Καρδαράς και Μάκης Βορίδης.

Όλα αυτά μου τα ανακοίνωσε ο Θάνος Πλεύρης το βράδυ του Σαββάτου, εκφράζοντας μου την προσωπική του συμπάθεια και την λύπη του για την συγκεκριμένη εξέλιξη των γεγονότων.Ευχαριστώ πολύ τους εκατοντάδες συναγωνιστές, τόσο αυτούς που βοήθησαν στην Αχαΐα, όσο και αυτούς που από σήμερα το πρωί επικοινωνούν μαζί μου.

Δημήτρης Ζαφειρόπουλος

Η φωτο είναι το φυλλάδιο που έσπευσε να τυπώσει ο ..πιο σύντομος υποψήφιος του ΛΑΟΣ

Παρεπιπτόντως, καταπληκτικές αναλύσεις για όλες τις «προσωπικότητες» του εν λόγω σχηματισμού θα βρείτε εδώ.

Ένα κείμενο της δημοσιογράφου – συγγραφέα, Naomi Klein, που πραγματεύεται περιπτώσεις κατά τις οποίες αγανακτισμένοι εργαζόμενοι αναλαμβάνουν τη διαχείριση των επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονται.

Το 2004 το tvxs.gr έκανε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η αρπαγή» (The Take), σχετικό με το κίνημα της Αργεντινής, όπου εργαζόμενοι αναλαμβάνουν τη διαχείριση των επιχειρήσεων στις οποίες δουλεύουν. Ορμώμενοι από τη δραματική οικονομική κατάρρευση της χώρας το 2001, χιλιάδες εργάτες εισέβαλαν στα αμπαρωμένα εργοστάσια όπου εργάζονταν και τα έβαλαν πάλι στην παραγωγή ως εργατικούς συνεταιρισμούς. Εγκαταλελειμμένοι από αφεντικά και πολιτικούς, επανάκτησαν απλήρωτους μισθούς, και στη συνέχεια επαναδιεκδίκησαν τις θέσεις εργασίας τους.

Καθώς γυρίζαμε την Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική, όλα τα ερωτηματολόγια κατέληγαν στην ίδια ερώτηση: «Όλα πολύ καλά στην Αργεντινή, αλλά θα μπορούσε ποτέ αυτό να συμβεί και εδώ;».

Με την παγκόσμια οικονομία σήμερα να μοιάζει εξαιρετικά με αυτήν της Αργεντινής το 2001 (και για πολλούς για τους ίδιους λόγους), έχει δημιουργηθεί ένα νέο κύμα άμεσης δραστηριοποίησης μεταξύ εργαζομένων στις πλούσιες χώρες. Συνεταιρισμοί αναδύονται για ακόμη μία φορά ως μία πρακτική εναλλακτική λύση για τις προσωρινές απολύσεις. Οι εργαζόμενοι στις Η.Π.Α και στην Ευρώπη αναρωτιούνται το ίδιο πράγμα με τους Λατινοαμερικανούς ομολόγους τους: Γιατί πρέπει να απολυθούμε; Γιατί να μην μπορούμε να απολύσουμε το αφεντικό; Γιατί η τράπεζα άφησε την εταιρία μας να κατρακυλήσει τη στιγμή που παίρνουν δισεκατομμύρια δολάρια από τα χρήματα μας;

Στις 15 Μαϊου, στην Ένωση της Cooper, στη Νέα Υόρκη, συμμετείχαμε σε ένα πάνελ που ασχολείται με το φαινόμενο, που αποκαλείται Απολύστε τα αφεντικά σας: Η λύση Έλεγχος από τους Εργαζόμενους, από το Μπουένος Άιρες στο Σικάγο (Fire the Boss: The Worker Control Solution from Buenos Aires to Chicago).

Θα συμμετάσχουν άνθρωποι από το κίνημα στην Αργεντινή, όπως και εργαζόμενοι από τη γνωστή Republic Windows and Doors, στο Σικάγο.

Είναι πολύ σημαντικό μαθαίνεις απευθείας από αυτούς που προσπαθούν να ξαναχτίσουν την οικονομία από τα κάτω προς τα πάνω και να θεμελιώσουν πολιτικές σε κυβερνητικά επίπεδα. Για αυτούς που δεν θα μπορέσουν να προσέλθουν στην Ένωση της Cooper, δίνω μία σύντομη παράθεση των πρόσφατων εξελίξεων στον κόσμο όπου οι εργαζόμενοι αποφασίζουν να ασκήσουν τον έλεγχο.

Αργεντινή

Στην Αργεντινή, πηγή έμπνευσης για τη σημερινή εργατική δράση, τους τελευταίους τέσσερις μήνες έχουν σημειωθεί περισσότερες καταλήψεις από ότι τα τέσσερα τελευταία χρόνια.

Παράδειγμα:

- Η Arrufat, μία σοκολατοβιομηχανία με ιστορία 50 χρόνων, έβαλε λουκέτο ξαφνικά προς τα τέλη του προηγούμενου χρόνου. Τριάντα υπάλληλοι κατέλαβαν τις εργοστασιακές εγκαταστάσεις, και παρά το τεράστιο χρέος σε λογαριασμούς για υπηρεσίες κοινής ωφέλειας που άφησαν οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες, παράγουν σοκολάτες κατά τη διάρκεια της ημέρας χρησιμοποιώντας γεννήτριες.

Με ένα δάνειο της τάξης των 5000 δολαρίων από The Working World, μία ΜΚΟ με κεφάλαιο a capital fund/NGO, που δημιουργήθηκε από έναν φαν της «Αρπαγής», κατάφεραν να παράγουν 17.000 πασχαλινά αυγά για το πιο σημαντικό Σαββατοκύριακο της χρονιάς. Το κέρδος τους ήταν 75.000 δολάρια, από τα οποία ο καθένας τους αποκόμισε 1000 δολάρια, ενώ τα υπόλοιπα φυλάσσονται για τη μελλοντική παραγωγή.

Ηνωμένο Βασίλειο

- Η Visteon είναι μία εταιρία που κατασκευάζει εξαρτήματα αυτοκινήτων και η οποία εξαγοράστηκε απο τη Ford το 2000. Εκατοντάδες εργαζόμενοι ενημερώθηκαν τελευταία στιγμή ότι ο χώρος εργασίας τους κλείνει. Διακόσιοι εργαζόμενοι στο Μπέλφαστ προέβησαν σε καθιστική διαμαρτυρία στη στέγη του εργοστασίου και άλλοι 200 στο Ένφιλντ ακολούθησαν το παράδειγμά τους την επόμενη μέρα.
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, η Visteon δεκαπλασίασε τα ποσά των προβλεπόμενων αποζημιώσεων. Όμως η εταιρία, μέχρι που οι εργαζόμενοι να εγκαταλείψουν τις εγκαταστάσεις, αρνείται να βάλει τα χρήματα αυτά στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, ενώ και αυτοί με τη σειρά τους δεν φεύγουν έως ότου δουν τα χρήματα αυτά.

Ιρλανδία

- Ένα εργοστάσιο, όπου οι εργαζόμενοι φτιάχνουν τα θρυλικά κρύσταλλα Waterford βρισκόταν υπό κατάληψη επί 7 εβδομάδες νωρίτερα μέσα στο χρόνο, μέχρι που η μητρική της εταιρία Waterford Wedgewood προχώρησε σε συνδικία μαζί τους, αφού την υπόθεση ανέλαβε μια ιδιωτική αμερικανική εταιρία δικηγόρων.

Η αμερικανική εταιρία έχει προαναγγείλει 10 εκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσεις, τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις για τη διατήρηση κάποιων θέσεων εργασίας βρίσκονται υπό συζήτηση.

Καναδάς

Καθώς οι τρεις αυτοκινητοβιομηχανίες – κολοσσοί καταρρέουν, ήδη, από την αρχή του χρόνου, έχουν σημειωθεί 4 καταλήψεις από Καναδούς εργαζόμενους σε βιομηχανίες αυτοκινήτων. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, τα εργοστάσια έκλειναν και οι εργαζόμενοι δεν έπαιρναν την αποζημίωση που τους οφειλόταν. Κατέλαβαν τα εργοστάσια με σκοπό να εμποδίσουν τα μηχανήματα από το να μετακινηθούν, ως μοχλό για να υποχρεώσουν τις εταιρίες να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων – ακριβώς η ίδια δυναμική τακτική που ακολούθησαν οι εργάτες στην Αργεντινή.

Γαλλία

Φέτος τη Γαλλία, παρατηρήθηκε ένα νέο κύμα «αφεντικό-αρπαγής», κατά την οποία εξαγριωμένοι υπάλληλοι κράτησαν όμηρους τα αφεντικά τους μέσα σε εργοστάσια που έκλειναν. Οι εταιρίες που έχουν υπάρξει στο στόχαστρο έως τώρα συμπεριλαμβάνονται οι Caterpillar, 3M, Sony, and Hewlett Packard.

Μάλιστα, στον υπεύθυνο της 3Μ, κατά τη διάρκεια της «βασανιστικής του διανυκτέρευσης», προσέφεραν ένα γεύμα από τηγανητές πατάτες.

Μία κωμωδία, που έσπασε τα ταμεία στη Γαλλία, με τίτλο «Louise-Michel», είχε ως θέμα μία ομάδα γυναικών που προσλαμβάνει έναν επαγγελματία δολοφόνο για να σκοτώσει το αφεντικό τους, που έκλεισε το εργοστάσιο χωρίς να τους προειδοποιήσει.

Ένας Γάλλος συνδικαλιστής είπε το Μάρτιο: «Η βία ασκείται από αυτούς που κόβουν τις δουλειές των εργαζομένων, όχι από αυτούς που προσπαθούν να τις υπερασπιστούν».

Και αυτή την εβδομάδα, 1000 εργαζόμενοι, παρενόχλησαν το ετήσιο συμβούλιο των μετόχων της ArcelorMittal, που είναι η μεγαλύτερη εταιρία μετάλλου. Κυριολεκτικά, εισήλθαν μέσα στα κεντρικά γραφεία της στο Λουξεμβούργο, σπάζοντας πόρτες και παράθυρα και παλεύοντας με την αστυνομία.

Πολωνία

Επίσης, αυτήν την εβδομάδα, στη Νότια Πολωνία, στο μεγαλύτερο εργοστάσιο λιθάνθρακα της Ευρώπης, χιλιάδες εργατών, διαμαρτυρόμενοι για τη μείωση των μισθών, έχτισαν με τούβλα την είσοδο των κεντρικών γραφείων της εταιρίας,

Ηνωμένες Πολιτείες

Και εδώ, ερχόμαστε στη γνωστή ιστορία της εταιρίας Republic Windows and Doors. Τον περασμένο Δεκέμβριο, 260 εργάτες κατέλαβαν το εργοστάσιο για 6 μέρες, οι οποίες συντάραξαν τον κόσμο, στο Σικάγο. Με εκστρατεία εναντίον του μεγαλύτερου εγγυητή της εταιρίας, την Τράπεζα της Αμερικής και με μαζική διεθνή αλληλεγγύη, κέρδισαν την αποζημίωση που τους χρωστούσαν. Ακόμα περισσότερο, το εργοστάσιο ανοίγει ξανά υπό νέα ιδιοκτησία, με επαναπρόσληψη όλων των εργαζομένων με τους παλαιούς τους μισθούς.

Αυτή την εβδομάδα, στο Σικάγο, οι εξελίξεις τρέχουν. Η Hartmarx, μία εταιρία που διανύει 122 χρόνια πορείας στην κατασκευή κοστουμιών, συμπεριλαμβανομένου και του κουστουμιού που φόρεσε ο Μπαράκ Ομπάμα την ήμερα των εκλογών και της ορκωμοσίας, κηρύσσει πτώχευση. Ο βασικότερός της εγγυητής είναι ο Wells Fargo, που έλαβε απαλλαγή δισεκατομμυρίων δολαρίων από το δημόσιο χρήμα. Τη στιγμή που υπάρχουν δύο προσφορές για την αγορά της εταιρίας με σκοπό να εξακολουθεί να λειτουργεί, ο Fargo επιθυμεί να την ρευστοποιήσει. Τη Δευτέρα, 650 εργάτες ψήφισαν την κατάληψη του εργοστασίου στο Σικάγο, εάν η τράπεζα αποφασίσει να προχωρήσει στη ρευστοποίηση.

Και το αστείο είναι ότι αυτή είναι ουσιαστικά η αρχή του σοσιαλισμού, και ας μην αναφέρεται σαν όνομα. Λες τελικά να είχε δίκιο ο Μαρξ για την νομοτέλεια των αλλαγών στις οικονομικές σχέσεις των ανθρώπινων κοινωνιών;

Το κείμενο είναι από το tvxs.gr

Το είδαμε και το λατρέψαμε. Ο λόγος για τον αξιολάτρευτο Wall-E (Waste Allocation Load Lifter Earth-class) και την επίσης αξιολάτευτή EVE (Extraterrestrial Vegetation Examiner), από την προτελευταία (ή προπροτελευταία, έχω χάσει την μπάλα) ταινία της Pixar.

Εδώ λοιπόν σας έχω δύο συμπληρωματικά video για την πανέμορφη αυτή ταινία. Το πρώτο δείτε το μόνο αφου δείτε την ταινία, εξιστορεί παράλληλα γεγονόνα με αυτά της ταινίας, και έχει πολύ γέλιο. Το δεύτερο είναι μία συλλογή με τα διαφημιστικά της ταινίας, καθώς και παρεμφερών με αυτή προϊόντων. Απολαύστε τα!

Επειδή πολλά από τα blogs που διαβάζω έχουν μία σχετική αδράνεια στην ανανέωση μετά την αλλαγή του χρόνου (πέσαν βαριά τα μελομακάρονα φαίνεται), και επειδή το δικό μου είναι ένα από αυτά, ας πούμε τουλάχιστον τις ευχές.

Καλή χρονιά σε όλους!

Ο φίλος (από σήμερα και ας μην τον ξέρω προσωπικά) Αεισιχτίρης, έχει τελικά ένα καταπληκτικό blog γεμάτο διαμάντια. Θα δανειστώ άλλο ένα απόσπασμα από το απίθανο αφιέρωμα «Σκοταδισμός σήμερα«, σχετικά με τη θρησκεία και το σκοταδισμό (το αυτό δηλαδή). Προσέξτε τη λίστα στο τέλος, είναι μοναδική:

«Χάρις στις αρχές του Διαφωτισμού προχώρησε η επιστήμη και η τεχνική και έχουμε σήμερα τον κόσμο που ζούμε με όλα τα καλά και τα κακά του. Υπάρχουν πάντα οι νοσταλγοί του παρελθόντος, αλλά υπενθυμίζω πως σε γενικές γραμμές τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα απ’ ότι πχ πριν 200-300 χρόνια. Πιο πίσω είναι αδύνατο καν να φανταστούμε πως ζούσε το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού, εμείς πάντως πολύ δύσκολα θα επιβιώναμε. Η όλη μαλακολογία (την παλιά εποχή ήταν καλύτερα) που βλέπει κανείς διάσπαρτη σε ανθρώπους και στην λογοτεχνία είναι μια μπαρούφα και μισή, αν εξαιρέσεις ελάχιστες κοινωνίες πριν πάρα πάρα πολλά χρόνια.

Χάρις στους Διαφωτιστές και τις αρχές τους καταλάβαμε πως η ύπαρξη του Θεού δεν είναι ούτε απαραίτητη, ούτε προϋπόθεση για καμία εξήγηση σε οποιαδήποτε ερώτημα. Αντίθετα, η ύπαρξη Θεού είναι μια περιττή υπόθεση, η οποία όποτε έχει επιστρατευθεί σαν εξήγηση ενός φαινομένου ή θεωρίας καταλήγει σε λογικά σφάλματα. Όταν δε, μετά από χρόνια τα αναγνωρίζουμε, αντί να καταλογίσουμε ευθύνες στην ιδέα που οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο λογικό σφάλμα, συνήθως ψέγουμε τα πρόσωπα ως «παραπλανημένους». Λες και ο Γαλιλαίος δεν θα αντιμετώπιζε την πυρά αν είχε την εξουσία κάποιος άλλος ιεροεξεταστής. Η αλήθεια είναι πως όλοι αυτοί ήταν πάνω κάτω το ίδιο σε αυτόν τον τομέα και ο καθένας τους πίστευε στην απόλυτη αλήθεια που είχαν γράψει κάποιοι βοσκοί πριν 3000 χρόνια….

Παρένθεση: Μην νομίσει κανείς ουτε κατά λάθος πως η σύγκρουση με τον τότε εξουσιασμο και η άνοδος του ορθολογισμού έγινε «θεία χάριτη». Ο διαφωτισμός ξεκίνησε κόντρα στην εκκλησία, όπως και ο Προτεσταντισμός. Η νέα αστική τάξη, προϊον των «εθνικών κρατών» ήξερε να διαβάζει, είχε χρήμα και αναπόφευκτα ήθελε και μερτικό εξουσίας. Επίσης με την δημιουργία της τυπογραφίας ήταν πλέον δυσκολοτερο να φιμωθεί κάποια ιδέα. Μπορεί η Γαλλική Επανάσταση στο τέλος να τα έκανε μούσκεμα, αλλά έδωσε στον κόσμο να καταλάβει πως σιγά σιγά τα πράγματα αλλάζουν και πως υπάρχουν άλλοι τρόποι, καλύτεροι από τους «πατροπαράδοτους». Η δε εκκοσμίκευση της εκκλησίας της Αγγλίας και η υπαγωγή της άμεσα στο στέμμα, έκοψε πολύ δύναμη από το παπαδαριό. Καθόλου τυχαία οι Άγγλοι είναι σήμερα από τους λιγότερο θρησκευόμενους λαούς της Ευρώπης, και επίσης καθόλου τυχαία για πάμπολλα χρόνια είχαν μια εντυπωσιακή πορεία ως χώρα, δείχνοντας πως μπορεί κάποιος να ασκεί εξουσία ως χώρα, και να έχει εσωτερική συνοχή, και χωρίς το παρελκόμενο παπατζηλίκι. Και μπορεί για τις άλλες χώρες (όπως πχ για την δικιά μας) ο ρόλος τους να ήταν γενικά επιζήμιος, για την χώρα τους όμως η εκκοσμίκευση τους πήγε μια χαρά.

Ακόμα και σήμερα ο σκοταδισμός επιμένει, και λογικό είναι. Αν σου κάνουν συνεχόμενη πλύση εγκεφάλου από την βρεφική ηλικία μέχρι τον τάφο, αν αναγκάζεσαι να τα ακούς κάθε μέρα της ζωής σου θέλει πολλή προσπάθεια για να απεγκλωβίσεις την λογική σου και να το δεις ψύχραιμα. Η πίστη κάνει τον άνθρωπο να δείχνει γαϊδουρινό πείσμα και μη λογική συμπεριφορά σε κάθε επιχείρημα που αντιβαίνει αυτά που του έμαθαν οι «σοφότεροι» όταν ήταν μικρός. Χρειάζεται είτε κάποιος να μην τα έχει ακούσει ποτε, οπότε άμεσα επιστρατεύει την λογική του για να τα αντικρούσει όταν τα πρωτοσυναντήσει ή να έχει πολύ σοβαρή παιδεία. Μια άλλη λύση είναι το ενδιάμεσο: να τα έχει ακούσει…λίγο και να έχει μια κάποια παιδεία βρε αδερφέ.

Παρόλα αυτά ο πιστός παραμένει λογικό ον, απλά επιλέγει μερικές φορές περίεργους τρόπους να επιδείξει την λογική του. Οποιοδήποτε ξένο δόγμα μπορεί με την μία να μας φανεί παράλογο, αυτο και οι πρακτικές του. Μπορούμε πολύ εύκολα να βρούμε τα λογικά του σφάλματα και να απορήσουμε με την αθωότητα των πιστών, των άλλων δοξασιών όμως. Αδυνατούμε όμως να δούμε τον δικό μας παραλογισμό μιας και έχουμε μάθει να παπαγαλίζουμε από βρέφη διάφορες ανοησίες. Λόγω της εξελικτικής μας πορείας, και λόγω του γεγονότος πως ο άνθρωπος κάνει πολύ καιρό να ωριμάσει, το μικρό παιδί μαθαίνει να υπακούει αναντίρρητα τις συμβουλές των μεγαλύτερων, ξεχνώντας την λογική τους επεξεργασία. Όταν πλέον ωριμάσει, η λογική του χρησιμεύει για να υπηρετήσει αυτά που του ενσταλάχθηκαν, πχ γι αυτό και συνήθως οι ψήφοι σε κάποιο κόμμα πάνε…οικογενειακά. Όχι μόνο αυτό, αλλά βρίσκουμε και διάφορες εκλογικεύσεις της πλάκας για να εξηγήσουμε τις πλάνες μας! Ας δώσω ένα διαχρονικό κράμα. Αυτά εν πολλοίς πίστευαν και μερικά πιστεύουν ακόμα οι Χριστιανοί, καθώς αυτά λέει το Καλό και Αλάθητο Βιβλίο:
* Η γη είναι το κέντρο του σύμπαντος
* Και επίπεδη
* Το σύμπαν όλο φτιάχτηκε σε έξι μέρες
* Είναι δυνατόν κάποια γυναίκα να συλλάβει και να παραμείνει παρθένα
* Είναι δυνατόν κάποιος να γεννηθεί με τοκετό και η μητέρα του να παραμείνει παρθένα.
* Ο Θεός είναι γιος του εαυτού του, είναι τριαδικός αλλά ένα.
* Είναι απαγορευμένο να τρως κάποιες τροφές ή να καταναλώνεις κάποια ποτά (Ισλαμ). Υπάρχουν και παραλλαγές ανάλογα με τις μέρες.
* Είναι απαγορευμένο από το Θεό να βαράς μαλακία.
* Απαγορεύεται να πας με γυναίκα, εκτός και αν σου πει πρώτα τα κατάλληλα λόγια ο μαγος της φυλ…..εεε ο παπάς.
* Στις τελετές στους ναούς τρώμε το σώμα και το αίμα του Θεού μας, ο οποίος έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ζόμπι, μιας και πέθανε και αναστήθηκε.
* Αναφέρεται σαν ο πρώτος που αναστήθηκε, παρόλο που αναφέρεται πως έχει αναστήσει νεκρούς και ο ίδιος.
* Παρόλο που πουθενά δεν έχει φανεί καν να απευθύνει λέξη σε ξένο (πλην Ρωμαίων όταν τον τσιμπήσανε), παρόλο που απευθυνόταν αυστηρά στους ομοεθνείς του, είναι παγκόσμιος Θεός.
* Η αποστολή δεήσεων στο Θεό, μπορεί από μόνη της να κάνει κάποιον άρρωστο καλά, αν κάποιος έχει «πραγματική πίστη».
* Ο Θεός αυτός παρακολουθεί όλους τους κατοίκους του πλανήτη συνέχεια και μετρά τις καλές και κακές πράξεις τους. Όταν κάποιος πεθάνει, τότε βγάζει τα τεφτέρια και αναλογα επιβραβεύει ή τιμωρεί. Απόδειξη περί αυτού είναι ο λόγος των παπάδων που τους το είπε ο Θεός, παρόλο που φαίνεται πως οι ίδιοι έγραψαν τα κείμενα στα οποία μιλάει ο Θεός.
* Ο γιος του εαυτού του και Θεός, έγινε άνθρωπος και έζησε αναμάρτητος, αλλά θανατώθηκε ως ένοχος ενώ ήταν αθώος έτσι ώστε να σωθούμε εμείς οι ένοχοι από τις αμαρτίες μας, παρελθοντικές, παρούσες και μελλοντικές. Ακόμα δεν έχω καταλάβει πως αυτό ειδικά βγάζει νόημα.
* Μάλιστα πέθανε ως εκτελεσμένος εγκληματίας, με ποινή ανάλογη της ηλεκτρικής καρέκλας, αλλά πολύ πιο επώδυνη. Απορία: αν σας δει ο Ι.Χ. με τον σταυρό στο λαιμουδάκι σας νομίζετε πως θα του ξυπνήσετε (σπίθα δες το:Ρ) ευχάριστες αναμνήσεις;
* Αν κάποιος σε καταβρέξει με (ή σε βουτήξει σε) νερό και πει τα κατάλληλα λόγια, τότε απαλλασσεσαι από την αμαρτία που έκανε κάποιος πριν 6000 χρόνια, την οποία και έχεις κληρονομήσει μέσω του σπέρματος των προγόνων σου (!)
* Όταν ο Θεος, ο γιος του εαυτού του ξαναέρθει, τότε θα είναι το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε και θα έρθει η ώρα που θα κριθούμε, για πρώτη φορά οι ζωντανοί, για δεύτερη οι πεθαμένοι, οι οποίοι θα είναι μετεξεταστέοι μεχρι τότε φαντάζομαι»

Φίλε Αεισιχτίρη, από σήμερα θα είσαι φυσικά και στα links, έχεις πολλά να μας πεις.

Έγραψες!

Ακούστε την ακόλουθη ιστορία η οποία συμβαίνει σε μία τριτοκοσμική χώρα για να φρικάρετε με τις άθλιες συνθήκες εργασίας που υπάρχουν εκεί και για να δείτε πόσο καλύτερα είμαστε στην Ελλάδα όσο αφορά τις συνθήκες εργασίας.

Στην εν λόγω χώρα λοιπόν, επιτρέπεται σε οποιαδήποτε εταιρία να θεσπίζει κανόνες οι οποίοι ορίζουν κομμάτια του χρόνου εργασίας ενός εργαζόμενου ως μή ενεργά. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι για ένα ποσοστό του χρόνου που ορίζεται από τους κανόνες που θέτει η ίδια η εταιρία, ο εργαζόμενος δεν πληρώνεται. Άρα αν η εταιρία θέσει ώς κανόνα π.χ. ότι χρόνος ενεργός ορίζεται ο χρόνος που βρέχει, τότε όταν δεν βρέχει ο εργαζόμενος δεν πληρώνεται (τραβηγμένο παράδειγμα, απλά για να δείξω πόσο γελίο είναι αυτό το σύστημα – παρόλα αυτά, ο κανονισμός αυτός θα ήταν νόμιμος σε αυτή τη χώρα). Στη χώρα αυτή λοιπόν, μία εταιρία της οποίας δουλειά ήταν να βάζει τηλεφωνητές να παίρνουν τηλέφωνο αυτούς που χρωστάνε σε τράπεζες και να τους υποχρεώνει να πληρώσουν τα χρέη τους όρισε ως κανόνα το μέγιστο τηλεφώνημα των 3 λεπτών. Αν δηλαδή, μέσα σε τρία λεπτά ο τηλεφωνητής-εργαζόμενος δεν έπειθε-εκβίαζε τον κακομοίρη που χρώσταγε στην τράπεζα, τα επόμενα λεπτά θεωρούνταν ανενεργός χρόνος. Ανενεργός επίσης θεωρούταν ο χρόνος που ο εργαζόμενος δεν μίλαγε με πελάτη για δουλειά (μέχρι τα 3 λεπτά). Άρα αν ο εργαζόμενος είχε συμφωνήσει 600 ευρώ μισθό, για να πάρει 600 ευρώ έπρεπε να μιλήσει με 160 πελάτες χωρίς ούτε ένα δευτερόλεπτο διακοπή την ημέρα, με τηλεφωνήματα 3 λεπτών το ένα καπάκι επάνω στο άλλο. Κάθε πελάτης λιγότερος από 160, και ο εργαζόμενος άρχιζε να χάνει λεφτά. Επίσης κάθε δευτερόλεπτο πάνω από τα 3 λεπτά ανά τηλεφώνημα και επίσης έχανε λεφτά. Τα λεφτά τα έχανε είτε με δωρεάν επιπλέον εργασία, είτε με μείωση του μισθού ανα μήνα.

Πω, πω ακούγεται πραγματικά εφιαλτικό και ευτυχώς που δεν ζούμε σε αυτή την τριτοκοσμική χώρα που οι άνθρωποι δουλεύουν σαν σκλάβοι.

Η εν λόγω εταιρία λοιπόν ονομάζεται «First Call» και βρίσκεται στην Ελλάδα, ενώ οι εργαζόμενοι είναι έλληνες κυρίως μικρών ηλικιών. Η διαδικασία είναι νόμιμη λόγω της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη σύνοδο των υπουργών απασχόλησης της ΕΕ στις 9-10/7. Ο ΣΥΝ πάλι βοήθησε όπου μπόρεσε όπως για παράδειγμα στην ψηφοφορία των τροπολογιών κατά τη συζήτηση της Εκθεσης Σέρκας το 2005.

Τις αντεργατικές μεθοδεύσεις της εταιρείας «First Call» ανέδειξε το ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσαν οι βουλευτές του Κόμματος Γιώργος Μαυρίκος, Γιάννης Πρωτούλης, Λίλα Καφαντάρη και Λιάνα Κανέλλη προς τον υπουργό Απασχόλησης. Αφού περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο η εργοδοσία προσπαθεί να επεκτείνει το απλήρωτο μέρος του χρόνου εργασίας, οι βουλευτές του ΚΚΕ ρωτούν τον αρμόδιο υπουργό «τι μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση, ώστε να σταματήσει η αυθαίρετη περικοπή των μισθών από την εργοδοσία και αν θα παρέμβουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί για τον έλεγχο παράνομων υπερωριών που η συγκεκριμένη εταιρεία αναγκάζει τους εργαζόμενους να κάνουν».

Αν με ρωτήσετε εμένα νομίζω ότι η Ε.Ε. κοιτάει απλά μέχρι πού την παίρνει, και που και πώς θα αντιδράσει ο κόσμος. Δεν θα περάσει πολύς καιρός ώστε να επαναφέρουν και τις αλυσίδες με τις μπάλες στα πόδια μας μου φαίνεται. Μην ξεχνάτε ότι στις Η.Π.Α. δεν είναι λίγες οι εταιρίες που ήδη αφαιρούν το χρόνο από το μισθό των εργαζομένων όταν κάνουν διάλλειμα για φαγητό (αυτό μας έλειπε να θέλουν και να τρώνε) ή πάνε στην τουαλέτα. Άντε και στα δικά μας.

Αχ, φτάσαμε κούτσα κούτσα στους 10.000 ανθρώπους που έφτασαν (κατά λάθος, είμαι σίγουρος) στο ταπεινό μας blog.

Άντε και εις ανώτερα (μου εύχομαι – τρομάρα μου).

Είναι εντυπωσιακό τελικά πώς οι απλές ιδέες είναι και οι καλύτερες!
Μετακινήστε το «τουβλάκι» ώστε να φτάσει στον προορισμό του. Φοβερή σύλληψη και εκτέλεση. Δώστε τους κωδικούς της πίστας που θα φτάσετε στα σχόλια:)
Επειδή το άτιμο παίγνιο είχε την κακή συνήθεια να παίζει μουσική με το που ξεκινάει, αναγκάστηκα να το βγάλω από την σελίδα, ώστε να μην ενοχλεί. Πατήστε εδώ για να παίξετε.

Παρεπιπτόντως, για ολοκληρωτική δολοφονία εν ψυχρώ του χρόνου σας, πηγαίντε μία βόλτα από το http://www.addictinggames.com/ από όπου προέρχεται το παραπάνω παιχνίδι.

Αφιερωμένο σε όσους ήταν παιδιά τη δεκαετία του ’80. Αν δεν συγκινηθείτε όσοι μεγαλώσατε με αυτά που θα δείτε, να μου γράψετε:)

Από μικρός γνωρίζω ένα φίλο, τον Ηλία. Στο σχολείο ζωγράφιζε όλα τα θρανία, τα τετράδια και τα βιβλία. Ο Ηλίας εξελίχθηκε σε ένα φανταστικό γραφίστα και animator. Τα 2 τελευταία video μικρού μήκος που έχει φτιάξει, τον «Κύκλο της ζωής» και το «Μόνος στο διάστημα» έχουν σαρώσει και συνεχίζουν να σαρώνουν βραβεία σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα (έχει βραβευτεί από το κανάλι Mad). Όχι επειδή είναι φίλος μου αλλά νομίζω ότι κανει απίστευτη δουλειά.

Η τελευταία του υποψηφιότητα βρίσκεται εδώ:

Bitfilm

Τα video μπορείτε να τα βρείτε και στο YouTube για να θαυμάσετε τη δουλειά που έχει κάνει.

Circle of Life

Space Alone

Μπορείτε επίσης να θαυμάσετε πολλά ακόμα έργα του στην επίσημη ιστοσελίδα του.

Ο τύπος έχει ξεφύγει έτη φωτός μπροστά από την ελληνική πραγματικότητα. Αν σας άρεσε η δουλειά του, δείτε και αυτά:

http://www.cafepress.com/spacealone

http://www.cafepress.com/circleoflife

Μπράβο φίλε, καλή συνέχεια!

Τελευταία με απασχολεί η μορφή του πολιτεύματος στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι λένε πως έχουμε δημοκρατία. Ο λαός δηλαδή κυβερνά μέσα από τους αντιπροσώπους του. Αντιπροσωπευομένη δημοκρατία λοιπόν. Εδώ λοιπόν ξεκινάει η πρώτη μου ένσταση. Αντιπροσωπεύεται ένας λαός 11.000.000 ανθρώπων από 300 πρόσωπα; Γιατί οι αντιπρόσωποι να μην είναι 1000 ή και παραπάνω ώστε να υπάρχει καλύτερη αναλογία αντιπροσώπευσης και λιγότερη εξουσία κατ’άτομο;

Η βασική μου όμως ένσταση σχετικά με τη μορφή της δημοκρατίας στην Ελλάδα αφορά την βασική αρχή της δημοκρατίας. Την αρχή της πλειοψηφίας. Με ποια λογική ένας νόμος, στην προκειμένη περίπτωση ένας εκλογικός λόγος, υπαγορεύει τη μορφή του πολιτεύματος; Ο εκλογικός νόμος αυτή τη στιγμή, με ενισχυμένη αναλογική, λέει ότι το πρώτο κόμμα παίρνει πλειοψηφία στις έδρες της βουλής (άρα και στην αντιπροσώπευση του λαού) χωρίς να έχει πάρει την πλειοψηφία στις ψήφους. Άρα το κόμμα που προτιμούν το 40% των ψηφοφόρων, έχει το 51% του αριθμού τον βουλευτών. Ένα το κρατούμενο.

Ας πιάσουμε τη βουλή τώρα. Τί είναι η βουλή και τί ρόλο παίζουν οι βουλευτές; Από τη στιγμή που έχουμε συμφωνήσει πως αντιπροσωπεύουν το λαό, κάθε βουλευτής έχει την ίδια εξουσία με όλους τους άλλους. Και μιας και η πλειοψηφία των βουλευτών αποφασίζει για τα σημαντικά θέματα σε ψηφοφορίες στη βουλή, όπως π.χ. την επικύρωση των νόμων, το κόμμα του παραπάνω παραδείγματος, με το 40% των ψηφοφόρων, αποφασίζει αυτόνομα από τα υπόλοιπα. Αυτό δεν είναι κενό δημοκρατίας; Γιατί να μην αποφασίζει η πλειοψηφία των βουλευτών, η οποία να αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του λαού; Αν για παράδειγμα το κόμμα Α πάρει 20%, το κόμμα Β 20% και το κόμμα Γ 30% στις ψήφους, αυτό ακριβώς να είναι το ποσοστό των βουλευτών μέσα στο κοινοβούλιο. Δεν είναι πιο λογικό και δημοκρατικό; Κανένας νόμος δεν θα περάσει αν δεν αποφασίσει για αυτόν το 50% τουλάχιστον των βουλευτών της βουλής. Δηλαδή των αντιπροσώπων του λαού, ο οποίος έχει την εξουσία στη Δημοκρατία. Εδώ πολλοί μιλούν για «ακυβερνησία» και «κενό εξουσίας» σε μία τέτοια περίπτωση, άποψη με την οποία, προφανώς, διαφωνώ κάθετα. Δεν είναι ακυβερνησία να ζητάω τις σημαντικές αποφάσεις να τις παίρνει η πλειοψηφία σε μία δημοκρατία. Είναι το αυτονόητο.

Αφήστε που κατά τη γνώμη μου θα τιθασεύται κατά πολύ την αλλαζονία των κομμάτων που είναι στην κυβέρνηση. Και μιας και το ανέφερα, ας περάσουμε στο επόμενο θέμα.

Τι σημαίνει αλήθεια ότι ένας κόμμα είναι στην κυβέρνηση; Γιατί να είναι μόνο ένα κόμμα στην κυβέρνηση; Γιατί οι υπουργοί όλων των υπουργείων να ανήκουν στο ίδιο κόμμα; Και με ποια λογική ο «αρχηγός» του κόμματος να ορίζει και να παύει υπουργούς; Αρχηγός που είναι, εκτός των άλλων, ΜΗ εκλεγμένος από το λαό, που έχει την εξουσία στη δημοκρατία (για να μην ξεχνιόμαστε). Μήπως αυτό το σχήμα αρχίζει να θυμίζει κάτι πιο απολυταρχικό; Εκτός φυσικά αν θεωρεί κάποιος εκλογή αρχηγού κόμματος το φιάσκο του ΠΑΣΟΚ στις προηγούμενες εκλογές με ψήφο στο Γιωργάκη, με την επιλογή ανάμεσα στους εξής ενός: του Γιωργάκη. Για σόου καλό ήταν (αν και κακόγουστο για τα γούστα μου), για δημοκρατική διαδικασία, μάλλον γελοίο.

Για το θέμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα, πιστεύω ότι πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά θα ειπωθούν ακόμα. Απλά ένα μοντέλο καθαρά δημοκρατικό θα ξεγύμνωνε επιτέλους το τέρας του δικομματισμού, μιας και για να καταφέρουν να ψηφίζουν τα απαραίτητα για αυτούς και απαράδεκτα για μένα νομοσχέδια, θα έπρεπε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να είναι μονίμως χεράκι χεράκι, το οποίο θα ακύρωνε την έννοια της ύπαρξής τους. Για λίγο καιρό θα γινόταν. Μετά απλά θα συγχωνεύνονταν, πρώτα στη συνείδηση του κόσμου, και μετά και πρακτικά.

Εν αναμονή και εκλογών, το θέμα είναι επίκαιρο, αν και κανείς δεν μιλάει για αυτό. Περιέργως. Περιμένω τα σχόλιά σας.

Αυτές τις μέρες αποφάσισα να φτιάξω το site μου λίγο πιο σοβαρό. Ως τώρα ήταν απλά μία «παρουσία στο internet» όπως συνήθιζα να λέω, ή αν προτιμάτε, εγώ που βαριόμουνα να το αναπτύξω λίγο παραπάνω. Από σήμερα λοιπόν, το www.karios.gr αποκτά αυτό το κάτι παραπάνω που ήθελα να του βάλω, για αρχή με τη μορφή αυτού του blog (με το αγαπητό WordPress να το στηρίζει) και σε συνέχεια πιθανότατα με αντίστοιχα opensource CMS. Η παρουσία στο internet θα παραμείνει, απλά τώρα θα έχω τη δυνατότητα να δίνω κάποια πράγματα παραπάνω στον κόσμο (όχι ότι μου τα ζήτησε).

Καλή μας αρχή λοιπόν, με το πρώτο, κλασσικό και βαρετό post που πρέπει να κάνω, αν θέλω να υπάρχει και δεύτερο:)