Μία εβδομάδα ΣΥΡΙΖΑ και ένα ανοιχτό γράμμα

Φεβρουάριος 2nd, 2015 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μία εβδομάδα ΣΥΡΙΖΑ και ένα ανοιχτό γράμμα § permalink

Άντε και καλή χρονιά.

Ευχή είναι, όχι πρόβλεψη.

Ναι, έχουμε πρωθυπουργό που το όνομά του δεν βγήκε από κάποιο πολιτικό τζάκι. Και δεν έχουμε κανέναν (read: 0) Παπανδρέου στη βουλή, ανεξαρτήτως φύλου. Και δεν έχουμε μειώσεις μισθών και συντάξεων την τελευταία εβδομάδα. Α, και έχει και κωλόχαρτο στα ράφια. Και έχουμε και θετικότατες κινήσεις-αστραπή. Σε επικοινωνιακό επίπεδο τα πάνε άριστα. Στα υπόλοιπα … έχουμε καιρό ακόμα να δούμε.

Για πρώτη φορά λοιπόν νοιώθω την ανάγκη να γράφω ένα γράμμα σε έλληνα πρωθυπουργό. Γιατί αυτός ίσως ξέρει να ανοίξει και ένα PC και να το διαβάσει, όχι σαν κάτι άλλους αγράμματους. Πάμε λοιπόν:

Αγαπητέ Αλέξη,

δεν με ξέρεις και δεν χρειάζεται να με μάθεις γιατί το γράμμα αυτό δεν είναι προσωπικό. Το «Αλέξη» και όχι το «κ. Τσίπρα» μάλλον παει γιατί είμαστε κοντά στην ηλικία και τελοσπάντων αφού αφήσαμε τις γραβάτες ας αφήσουμε και τους γαλλόφερτους πληθυντικούς. Δεν σε ψήφισα, γιατί δεν με άφησαν αλλά πιθανότατα και αν με άφηναν να μην σε ψήφιζα. Δεν είναι εκεί το θέμα, μιας και η ηγεσία δεν ανήκει σε αυτούς που την ψήφισαν.

Ας πάμε στο ζουμί.

Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά έχεις στα χέρια σου μία καυτή πατάτα. Παραδοσιακά η καυτή πατάτα είναι το «χάος παραλάβαμε» ή η «καμμένη γη που άφησαν οι προηγούμενοι» αλλά η δικιά σου καυτή πατάτα είναι εντελώς διαφορετική. Είναι η πατάτα της κοινής αποδοχής και της ελπίδας που ευαγγελίστηκες. Η καυτή πατάτα του μεγάλου ποσοστού στήριξης της ελληνικής κοινωνίας, σαφώς μεγαλύτερου από το εκλογικό ποσοστό που πήρε η παράταξή σου τον προηγούμενο μήνα. Η καυτή πατάτα της τελευταίας ευκαιρίας αυτής της χώρας. Στο γυαλί καλά τα πάτε ως τώρα, και για αυτό προς το παρόν δεν κινδυνεύετε από τις υστερίες του Άδωνι και του Σαμαρά. Αν σας έριχναν αύριο το πρωί, με 60% θα ξαναβγαίνατε. Είναι προφανές. Οι ανέξοδες (οικονομικά) κινήσεις της πρώτης εβδομάδας προφανώς έχουν κοινή αποδοχή. Και σωστές κρίνονται οι κινήσεις αυτές και απο εμένα φυσικά. Όχι κάγκελα, όχι πανάκριβες BMW, όχι παράνομα απολυμένες καθαρίστριες. Το καταλάβαμε.

Αλέξη, υποσχέθηκες ότι θα αλλάξουμε την Ε.Ε. από μέσα. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Ξέρεις και ξέρω ότι η Ε.Ε., όχι ως ιδέα αλλά ως πραγματικότητα που φαίνεται από τις συνθήκες της, δεν είναι η ενωμένη ευρώπη των λαών που θέλουμε. Ξέρεις, υπέγραψες και στηρίζεις την Ε.Ε. των εχόντων και των οικονομικών μονοπολίων. Και αυτό δεν αλλάζει. Το παιχνιδάκι των δημοσιονομικών χρεών, των οικονομικών νταραβεριών και των λυκοφιλιών μεταξύ των πλουτοκρατών είναι ταυτόσημο με την Ε.Ε. Αν δεν με πιστεύεις, μπορείς να διαβάσεις τις συνήθηκες του Μάαστριχτ και της Λισαβώνας. Άρα δυστυχώς, από την πρώτη ημέρα περιμένω πολύ λίγα από εσένα σε θέματα οικονομίας και διαφορετικής πολιτικής μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. Πηγαίνουμε σας πρόβατα για δείπνο παρέα με τους λύκους. Σε καλώ να με διαψεύσεις σε αυτό.

Αλέξη, μέσα στη χώρα έχω ελαφρώς αυξημένες απαιτήσεις από εσένα. Υπάρχουν πράγματα που μπορούν και πρέπει να γίνουν, πράγματα που δεν περίμενα φυσικά ποτέ από το ΝΔΣΟΚ και τα γιουσουφάκια τους. Έχω διάφορες προτάσεις μικρές και μία τεράστια. Την τεράστια θα την αφήσω τελευταία, και είναι μία πρόταση που αν τολμούσες να εφαρμόσεις θα γραφόταν το όνομά σου στην ιστορία όσο κανένα άλλο στην ιστορία της μικρής αυτής χώρας.

Πάμε στα μικρά πρώτα. Πάρε σημειωματάριο και σημείωνε:

Θέλω ελευθερία σε όλους τους Έλληνες. Θέλω επιτέλους να σταματήσουν κάποιοι να έχουν «παραδοσιακά» προνόμια. Ναι, μιλάω για τα θρησκευτικά προνόμια με τα οποία αρκετά χαριεντίστηκες προεκλογικά. Μιλάω για την επιβλαβέστατη επιβολή της Μιας Θρησκείας σε ανήλικους, για την επιβολή της Μιας Θρησκείας σε σχολεία, δικαστήρια και δημόσιες υπηρεσίες. Έκανες μία καλή αρχή με την ελευθερία επιλογής μορφής όρκου. Προχώρησε ταχύτατα στην ελευθέρωση του κράτους από τις δαγκάνες των παπάδων. Σε αντίθεση με αυτούς, δεν ζητάω ποινικοποίηση της πίστης τους. Ας πιστεύει επιτέλους ο καθένας ότι θέλει σε αυτή τη χώρα, χωρίς να ποινικοποιείται η αντίθετη άποψη. Χωρίς να νοιώθει δεύτερης κατηγορίας ο πιστός ή άπιστος. Στο τέλος τέλος, δεν με νοιάζει πραγματικά τι προσωπικές φιλοσοφικές μεταφυσικές ανησυχίες έχει ο καθένας μας. Αρκεί να μην τις χώνει πάνω από τα κεφάλια των δικαστών, πάνω από τους μαυροπίνακες των παιδιών και ΦΥΣΙΚΑ μέσα στους πίνακες φορολοαπαλαγών και δομόσιων μισθοδοσιών. Έλεος πια. Εννοείται ότι σε πάμπολες χώρες της Ε.Ε. ο πιστός επιλέγει να χρηματοδοτεί τους παπάδες της θρησκείας του. Δεν είναι πρωτοτυπία. Εννοείται ότι δεν νοείται ένα προηγμένο κράτος να δείνει προνόμια σε μία θρησκεία. Το κράτος επιβάλεται να είναι αγνώμον σε προσωπικά θέματα, είτε αυτά είναι θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού, είτε θέματα μεταφυσικής αναζήτησης, είτε θέματα ποσότητας ζάχαρης στον καφέ. Χωρίς εξαιρέσεις, γιατί αν αρχίσουμε τις εξαιρέσεις (για «παραδοσιακούς λόγους») ανοίγουμε τον ασκό του Αιόλου και επαφίεται μετά στον κάθε έχοντα την εξουσία για το τι θα μπει και τι θα βγει από τις εξαιρέσεις. Ταυτόσημο φυσικά με όλο αυτό, και μιας και μιλάμε για ελευθερία, είναι και το θέμα της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης. Ο ελεύθερος πολίτης έχει δικαίωμα να εκφράζει απόψεις για ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Προσέχεις τα κεφαλαία; Λέω τα πάντα, βάζοντας μέσα (κυρίως) αυτά που δεν μου αρέσουν. Ναι, ο ελεύθερος πολίτης μπορεί να κρίνει απόψεις και θεωρίες χωρίς όρια. Για να προλάβω τους κακεντρεχείς, όχι αυτό δεν σημαίνει ότι βρίζουμε μανάδες (για κάποιο λόγο όλοι αυτό μου φέρνουν ως αντεπιχείρημα) γιατι η μάνα δεν είναι ιερή αλλά δεν αποτελεί άποψη ή θεωρία αλλά πρόσωπο με τιμή και υπόληψη. Η παναγίτσα πάλι, όπως και τα παραμύθια του Παΐσιου με τα οποία θυσαυρίζουν διάφοροι , δεν έχουν τιμή και υπόληψη. Οπότε βαράμε ελεύθερα.

Θέλω δικαιοσύνη. Ανοίξτε τα συρτάρια με τις συρταρωμένες δικογραφίες. Καταδικάστε τη γενοκτονία που αφήσανε στη μέση η προηγούμενοι. Δεν μιλάω για πολιτικές διώξεις, μιλάω για ποινικές διώξεις. Τυφλώστε επιτέλους τη δικαιοσύνη που έκανε laser και έβλεπε με αετίσιο μάτι εδώ και χρόνια. Τα ονόματα των κατηγορουμένων έπρεπε να είναι καλυμένα όπως τα δικά μας στις πανελλήνιες. Θέλω δίκαιη φορολογία χωρίς εξαιρέσεις. Θέλω κτίσιμο εμπορικών κέντρων μόνο με άδεια. Θέλω φορολογία στο κεφάλαιο και στους εφοπλιστές. Όχι εξοντωτική, αλλά κάτι παραπάνω από το μηδέν. Θέλω απλούς κανόνες που να ισχύουν για όλους.

Τέλος, θέλω δημοκρατία. Ναι Αλέξη, θέλω τη δημοκρατία που δεν έχουμε στην Ελλάδα. Θέλω τη δημοκρατία της προσωπικής ευθύνης του κάθε πολίτη. Η αντιπροσωπευτική προεδρευομένη δημοκρατία δεν με καλύπτει. Μεταφέρει υπερβολικά μεγάλο κομμάτι εξουσίας από το λαό σε λίγους. Απομονώνει τους πολίτες από τις αποφάσεις μέχρι τις επόμενες εκλογές. Θέλω άμεση δημοκρατία. Θέλω το Ελβετικό σύστημα άμεσης δημοκρατίας στην Ελλάδα. Κάθε νόμος που θα ψηφίζεται θα πρέπει ουσιαστικά να εγκρίνεται από το σύνολο του ελληνικού λαού. Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι ο πολίτης που του δίνεται η ευθύνη, γίνεται υπεύθυνος. Όπως ξαφνικά ο Έλληνας οδηγάει πολιτισμένα όταν οδηγάει εκτός Ελλάδας, κάτι τέτοιο ένα πράμα. Τόλμησε να αλλάξεις το Σύνταγμα και το πολίτευμα. Θα εκπλαγείς από την στήριξη που θα βρεις, παρόλο τον πόλεμο που θα δεχτείς. Εξήγησε στον κόσμο απλά τι θα σήμαινε αυτή η αλλαγή. Δώσε τη δύναμη στον ελληνικό λαό για πρώτη φορά στην ιστορία του. Θωράκισε την Ελλάδα από το κάθε λαμόγιο, τωρινό ή μελοντικό, που δεν θα μπορεί πλέον να βάζει τον αντιπρόσωπό του να υπογράφει φωτογραφικούς νόμους για την πάρτι του. Τουλάχιστον όχι χωρίς να υπάρχει ένα σύστημα που να μπορεί ο ελληνικός λαός να τους ακυρώνει την επόμενη μέρα. Είναι απλό τεχνικά, μην ανησυχείς. Αλλά θα αποτελέσει τον μεγαλύτερο πολιτικό σεισμό που θα έχει δει ποτέ αυτή η ρημάδα η Ευρώπη. Βάλε το όνομά σου από κάτω από ένα τέτοιο σεισμό.

Δεν ξέρω αν ζητάω παράλογα πράγματα για την Ελλάδα του 2015. Ζητάω ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία. Ελπίζω να μην βρεις τις απαιτήσεις μου υπερβολικές. Αν ναι, μην κάνεις τίποτα από όλα αυτά. Ούτως ή άλλως, η εξουσία κρίνεται τόσο από τα πεπραγμένα της όσο και από τα μή πεπραγμένα της.

Ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Μάριος

Where am I?

You are currently viewing the archives for Φεβρουάριος, 2015 at Καθημερινή Τρέλα.