Οι οικονομολόγοι τα λένε, αλλά τι ξέρουν αυτοί ε;

Μάιος 31st, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι οικονομολόγοι τα λένε, αλλά τι ξέρουν αυτοί ε; § permalink

Εξάλλου, μετά τον Παπακωνσταντίνου είναι το χάος, ως γνωστό. Σήμερα φιλοξενούμε τον γνωστό στο blog οικονομολόγο του πανεπιστημίου της Μασσαχουσέτης Richard Wolff. Δείτε τον και βγάλτε τα συμπεράσματά σας:

Συνέντευξη με τον Richard Wolff – μέρος 1ο from dimitris meletis on Vimeo.

Συνέντευξη με τον Richard Wolff – μέρος 2ο from dimitris meletis on Vimeo.

Συνέντευξη με τον Richard Wolff – μέρος 3ο from dimitris meletis on Vimeo.

Συνέντευξη με τον Richard Wolff – μέρος 4ο from dimitris meletis on Vimeo.

Η συνέντευξη παραπάνω είναι από εδώ, όπου μπορείτε να βρείτε και μία περίληψη των 4 κομματιών.
Ημερομηνία συνέντευξης: Κυριακή 30 Μαΐου 2010.
Επιμέλεια ερωτήσεων: Νέλλη Ψαρρού
Εικονοληψία: Δημήτρης Μελέτης
Απομαγνητοφώνηση/Μετάφραση: Μαντώ Μπουκουβάλα
Επιμέλεια μετάφρασης: Νέλλη Ψαρρού, Άννα Βλάχου
Υποτιτλισμός: Δημήτρης Μελέτης
Μπορείτε επίσης να κατεβάσετε όλο το κείμενο της συνέντευξης στα αγγλικά και στα ελληνικά.

Πώς φτάσαμε στο «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν»

Μάιος 28th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πώς φτάσαμε στο «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν» § permalink

Από το Θοδωρή Αθανασιάδη έχω ξαναδανειστεί άρθρο παλιότερα, και πραγματικά με τον τρόπο γραφής και τα πλούσια στοιχεία που παρουσιάζει συνεχώς, αναρωτιέμαι πως κρατιέμαι και δεν δανείζομαι συχνότερα. Μιλώντας για δανεισμούς, ας πάμε λίγο στην ιστορία των δανείων του ελληνικού κράτους. Δώστε βάση.

Λένε πολλοί πως η Ιστορία είναι κύκλος κι επαναλαμβάνεται, άρα αποτελεί τον καλύτερο δάσκαλο. Από την άλλη, αρκετοί υποστηρίζουν πως η Ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται αλλά επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Το σίγουρο είναι ότι η γνώση της Ιστορίας συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη κατανόηση της τρέχουσας πραγματικότητας. Και τούτο το ιστολόγιο διατηρεί ένα άσβεστο πάθος για την Ιστορία. Έτσι, εκτιμώ ότι μια ιστορική ανατομία του περίφημου τρικουπικού «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν», θα μας βοηθήσει όλους να καταλάβουμε πληρέστερα την σημερινή κατάσταση.
Μπορεί το νεώτερο ελληνικό κράτος να ιδρύθηκε επίσημα το 1830, με την συνθήκη του Λονδίνου, αλλά η δανειοληπτική του ιστορία αρχίζει…νωρίτερα! Ακούγεται παράδοξο αλλά η Ελλάδα άρχισε να δανείζεται από τα πρώτα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα, πριν καν γίνει κράτος!
Ας γυρίσουμε, λοιπόν, 180 χρόνια πίσω. Η επανάσταση ενός φτωχού λαού, σε μια ρημαγμένη χώρα, είχε άμεση ανάγκη χρημάτων, μιας κι είχε να αντιμετωπίσει την αδράνεια και την εχθρικότητα του ευρωπαϊκού πολιτικού status quo της εποχής. Έτσι, το 1824 και το 1825, η επαναστατική επιτροπή (δεν μπορούμε ακόμη να κάνουμε λόγο για κράτος) έλαβε δύο δάνεια, τα οποία κατεγράφησαν ως «δάνεια της Ανεξαρτησίας». Το συνολικό ύψος αυτών των δανείων συμφωνήθηκε στα 2,8 εκατομμύρια χρυσές λίρες Αγγλίας και για την εκταμίευσή του δόθηκαν ως εγγύηση τα δημόσια έσοδα και τα εθνικά κτήματα.
Αν νομίσει κανείς ότι οι άγγλοι προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν την Επανάσταση για ιδεολογικούς λόγους (ελευθερία, ανεξαρτησία, δικαιοσύνη κλπ) πλανάται πλάνην οικτράν. Από τα 2,8 εκατομμύρια χρυσές λίρες, οι άγγλοι κεφαλαιούχοι παρεκράτησαν προκαταβολικά για τόκους…1,2 εκατομμύρια! Η παρακράτηση των τόκων έγινε προκαταβολικά, λόγω του υψηλού κινδύνου. Αν θέλαμε να μιλήσουμε με σύγχρονους όρους, θα λέγαμε ότι τα ασφάλιστρα κινδύνου (τα περίφημα cds) έφταναν σε αστρονομικά ύψη.
Όμως, ούτε τα υπόλοιπα 1,6 εκατομμύρια χρυσές λίρες αποδόθηκαν στην επαναστατική επιτροπή. Οι άγγλοι καπιταλιστές υποχρέωσαν την Επανάσταση να παραγγείλει οκτώ πολεμικά πλοία, για τις ανάγκες του Αγώνα, σε αγγλικές και αμερικανικές εταιρείες. Βρισκόμαστε στις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε οι πολεμικές παραγγελίες αφορούν πλοία. Δυο αιώνες αργότερα θα αφορούν αεροπλάνα και υποβρύχια… Φυσικά, το αντίτιμο της παραγγελίας εισπράχθηκε κι αυτό προκαταβολικά. Ολόκληρη η ιστορία αυτών των πλοίων συνιστά ένα πρωτοφανές σκάνδαλο, το οποίο περιγράφεται αναλυτικά σε ένα άρθρο της «Βικιπαιδείας» με τίτλο «Σκάνδαλο ναυπήγησης ελληνικών φρεγατών (1824)«, το οποίο αξίζει να διαβαστεί.
Τελικά, από το αρχικά συμφωνηθέν ποσό των 2,8 εκατομμυρίων, αποδόθηκαν σε ελληνικά χέρια μόλις…540 χιλιάδες λίρες. Δυστυχώς, ακόμα κι αυτό το πετσοκομμένο ποσό σπαταλήθηκε στις εμφύλιες αντιπαραθέσεις των επαναστατών. Φυσικά, ο καθημαγμένος από τους πολέμους τόπος δεν ήταν δυνατόν να ανταποκριθεί στις χρεωλυτικές του υποχρεώσεις. Έτσι, το 1827, η Επανάσταση ανέστειλε την εξυπηρέτηση των δανείων αυτών, με συνέπεια να αποκλειστεί η χώρα από τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια. Η πρώτη πτώχευση της Ελλάδας ήταν πλέον γεγονός, πριν καν συσταθεί επίσημα ανεξάρτητο ελληνικό κράτος.
Μετά την σύσταση του ελληνικού κράτους, με την συνθήκη του Λονδίνου το 1830, πρώτη δουλειά των «προστάτιδων δυνάμεων» (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) ήταν να κανονίσουν το πολίτευμα του νεοσύστατου κράτους. Τι άλλο θα επέλεγαν παρά «ελέω θεού μοναρχία»; Και, μάλιστα, με κάποιο «κουτσούνι», το οποίο θα είχαν του χεριού τους;
Έτσι, λοιπόν, απευθύνθηκαν στον Λεοπόλδο της Σαξωνίας, γυιο του Φραγκίσκου, Δούκα του Sachsen-Coburg-Saalfeld. Ο νεαρός Λεοπόλδος δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα να αφήσει τα σαλόνια της κεντρικής Ευρώπης και να κατηφορίσει σε μια ρημαγμένη γωνιά των Βαλκανίων, οπότε αρνήθηκε την πρόταση. Πάντως, η άρνηση αυτή δεν του βγήκε σε κακό, αφού λίγο αργότερα έγινε βασιλιάς ενός άλλου νεοσύστατου κράτους, του Βελγίου.
Τότε, οι «προστάτες» μας στράφηκαν στον Λουδοβίκο, τον τότε διάδοχο (και μετέπειτα βασιλιά) της Βαυαρίας, ζητώντας τον δευτερότοκο γυιο του για τον νεοσύστατο θρόνο της Ελλάδας. Η συμφωνία έκλεισε σύντομα και ο Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ αναγορεύτηκε σε βασιλιά των ελλήνων, με το όνομα Όθων. Ως «προίκα» του 17χρονου βασιλιά, οι «προστάτιδες δυνάμεις» εγγυήθηκαν και χορηγήθηκε στη χώρα μας δάνειο 64 εκατομμυρίων φράγκων. Το δάνειο συνομολογήθηκε (όπως συνομολογήθηκε, εν πάση περιπτώσει) και διατέθηκε μεταξύ των «προστάτιδων δυνάμεων» και της Βαυαρίας ερήμην της Ελλάδος, την οποία όμως δέσμευε! Με απλά λόγια: εμείς χρεωθήκαμε αλλά τα λεφτά τα κράτησαν οι «μεγάλοι» για να τα διαχειριστούν για λογαριασμό μας!
Το δάνειο εκδόθηκε υπό το άρτιο (όπως θα λέγαμε σήμερα), αποδίδοντας σκάρτα 57 εκατομμύρια. Μ’ αυτά τα λεφτά πληρώθηκαν αμέσως τόκοι, χρεωλύσια, χρέη και έξοδα. Επίσης, μ’ αυτά τα λεφτά εξαγοράστηκε ένα κομμάτι της Φθιώτιδας, για να προστεθεί στο νεοσύστατο κράτος. Τελικά, μ’ αυτά και μ’ αυτά, από τα αρχικά 64 εκατομμύρια φράγκα, απέμειναν μόλις 9,3 εκατομμύρια, τα οποία διετέθησαν αποκλειστικά στην οργάνωση του στρατού. Για την ακρίβεια, το μεγαλύτερο κομμάτι τους διατέθηκε για τις αμοιβές των άγγλων, γάλλων, ρώσσων και γερμανών στρατιωτικών που κλήθηκαν για να οργανώσουν τον -ανύπαρκτο- τακτικό ελληνικό στρατό.

Το μανιφέστο των διαδηλωτών της Ισπανίας

Μάιος 20th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το μανιφέστο των διαδηλωτών της Ισπανίας § permalink

Για μία ακόμα φορά, είμαστε όλοι το ίδιο. Αλλάξτε τα ονόματα των δύο κομμάτων του δικομματισμού, αλλάξτε τα ονόματα των πόλεων και ταυτιστείτε ελεύθερα.

Το μανιφέστο των Ισπανών διαδηλωτών


Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν εσάς: τους ανθρώπους, που ξυπνούν κάθε πρωί για να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Οι άνθρωποι, που δουλεύουν σκληρά κάθε ημέρα για να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον για τους γύρω τους.

Μερικοί από μας θεωρούνται προοδευτικοί, άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί από εμάς πιστεύουν στο Θεό, μερικοί όχι. Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτίκ, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και εξοργισμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά ανάμεσα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, αφήνοντας μας αβοήθητους, χωρίς φωνή.

Αυτή η κατάσταση έχει γίνει κανονικά, μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα. Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί. Ως εκ τούτου,υποστηρίζουμε ότι:

Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία των ανθρώπων.

Αυτά είναι αναφαίρετες αξίες που πρέπει να ισχύουν στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.

Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελούν εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.

Η δημοκρατία ανήκει στο λαό το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση αποτελείται από κάθε έναν από εμάς. Ωστόσο, στην Ισπανία, τα περισσότερα μέλη της πολιτικής τάξης δεν μας λαμβάνουν καν υπόψη. Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών, κάτι που θα προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία. Ο ρόλος τους είναι να πλουτίσουν και να ευημερούν εις βάρος μας, που είμαστε απλοί θεατές της δικτατορίας των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων που έχουν στην κατοχή τους στην εξουσία μέσω του δικομματισμού των PP & PSOE.

Η επιθυμία για εξουσία και η συσσώρευση της σε λίγους δημιουργεί ανισότητα, ένταση και αδικία, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.Το πεπαλαιωμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο ωθεί την μηχανή της κοινωνίας σε έναν συνεχόμενο κύκλο όπου οι λίγοι πλουτίζουν και οι πολλοί γίνονται φτωχότεροι. Μέχρι την κατάρρευση.

Η θέληση και ο σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος, όχι όσον αφορά την απόδοση και την ευημερία της κοινωνίας. Σπαταλώντας πόρους, μολύνοντας τον πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους πολίτες.

Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι, αλλά χωρίς εμάς τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε τον κόσμο.

Αν ως κοινωνία δεν μάθουμε να εμπιστευόμαστε το μέλλον μας, ζώντας σε μια ανεξέλεγκτη οικονομία η οποία δεν επιστρέφει ποτέ τον παραγόμενο πλούτο στους περισσότερους, δεν θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τις αδικία απ’ την οποία υποφέρουμε.

Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα. Δεν είμαι ένα προϊόν αυτού που αγοράζω ,του λόγου για τον οποίο το αγοράζω, ούτε αυτού από τον οποίο το αγοράζω.

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να τα αλλάξω.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε .Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.

Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.

 

Το σύνθημα;
Πραγματική Δημοκρατία Τώρα

Ο αγών τους

Μάιος 19th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο αγών τους § permalink

Μέρες θέλω να γράψω κάτι για την δράση των ζώων (γιατί περί ζώων πρόκειται – θίγω και τα ζώα) των ακροδεξιών οργανώσεων που (ως αγανακτισμένοι πολίτες πάντα) ανέλαβαν δράση για να σώσουν το έθνος. Η αλληλουχία των γεγονότων δεν βγάζει νόημα, αλλά θα μου πείτε και πότε έβγαζε με αυτούς. Το γεγονός αυτή τη φορά ήταν η δολοφονία ενός 44χρονου στο δρόμο για μία κάμερα. Ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση έχει το γεγονός ότι ο 44χρονος είχε βγει από το σπίτι με την εν λόγω κάμερα για να πάει την ετοιμόγεννη γυναίκα του να γεννήσει και να βιντεοσκοπήσει την γέννηση αυτή. Α, ναι, ήταν και Έλληνας στην υπηκοότητα καθώς επίσης και ότι έμενε στο κέντρο. Αυτά και μόνο αρκούσαν για να πάρουν οι πιθηκάνθρωποι την λογική και να την φέρουν δέκα κωλοτούμπες. Ανάμεσα στα αυτιά τους, εμφανίστηκε η ιδέα ότι οι δράστες δεν είναι Έλληνες, άρα είναι ξένοι, άρα αφού οι εγκληματίες είναι ξένοι, τότε οι ξένοι είναι εγκληματίες (φοβερή λογική – α, και ο αστυνομικός είναι μπουζούκι αφού είναι όργανο).

Το γεγονός ότι οι δράστες δεν έχουν συλληφθεί και παραμένουν άγνωστοι είναι λεπτομέρειες που έβαλαν εκεί οι συριζαίοι για να τους μπερδέψουν.

Συμπέρασμα της παραπάνω αϊνσταϊνικής λογικής είναι ότι αρπάζουμε μαχαίρια και αρχίζουμε και μαχαιρώνουμε τους μελαψούς στο δρόμο (ξέχασα να σας πω ότι μέσα σε ένα ξυρισμένο κεφάλι ισχύει ότι αφού ο ξένος έχει σκούρο δέρμα, τότε όποιος έχει σκούρο δέρμα είναι και ξένος, άρα με την προηγούμενη λογική αλληλουχία, είναι και εγκληματίας, άάάάάρα πρέπει να μαχαιρωθεί-ξυλοκοπηθεί). Προσοχή λοιπόν, αποφύγετε τα σολάριουμ και τις παραλίες τις επόμενες μέρες γιατί μπορεί να έχετε τρεξίματα.

Μιλάμε για τέρατα διανόησης.

Η ίδια «λογική» φυσικά φαίνεται να μην ισχύει σε άλλες περιπτώσεις όπως στη χθεσινή όπου έλληνες μαχαίρωσαν 3 άλλους έλληνες γιατί ήταν ΑΕΚ σε καφετέρια όπου έβλεπαν το ΠΑΟΚ-ΑΕΚ. Σύμφωνα με τα παραπάνω θα έπρεπε να έχουμε ομάδες κρούσεις δολοφονίας ΠΑΟΚτζήδων σήμερα.

Ταυτόχρονα φαντάζομαι, τα ίδια πιθηκοειδή θα πήδαγαν από την χαρά τους αν ο δράστης που πιάστηκε να πυροβολάει αστυνομικούς ήταν πακιστανός, αλλά πάλι έλληνας ήταν, οπότε θα πρέπει να συμβιβαστούν με το να τον κατατάξουν στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο ΚΚΕ. Κάτι είναι και αυτό.

Η λογική της ταμπέλας και της επαγωγικής «λογικής» δύο κατευθύνσεων είναι εύκολη για τα απλοϊκά μυαλά αλλά από ότι φαίνεται αρκετά επικίνδυνη για μία κοινωνία.

Εγκληματίας είναι όποιος διαπράττει εγκλήματα.

Ας μην ξεχνάμε φυσικά ότι και με σχετική αποκάλυψη του wikileaks οι κατά τα άλλα υπέυθυνοι χάραξης μεταναστευτικής πολιτικής φαίνεται να βολεύονται με την κατάσταση μιας και άμα κυνηγάει ο ένας να σφάξει τον άλλο στο δρόμο δεν παραμένει πολύ ενέργεια για να αντισταθεί στον σίφουνα της πραγματικής καταστροφής της χώρας και του συνόλου των κατοίκων της, ελλήνων και μη.

Πάρτε και την άποψη του Γιώργαρου για την εθνική περηφάνεια:


Fast Tube by Casper

«Η περηφάνια είναι κάτι που πρέπει να υπάρχει για κάτι που καταφέρνουμε μόνοι μας, όχι για κάτι που συνέβη λόγω του γενετικού ατυχήματος μίας γέννας»

Ταυτόχρονα, η αστυνομία που έπρεπε να κυνηγάει και να συλλαμβάνει εγκληματίες, ληστές και δολοφόνους συνέχιζε να εκτελεί χρέη securitάδων στα διόδια και στις μπουλντόζες των εργολάβων καθώς και να σπάει κεφάλια διαδηλωτών στο σύνταγμα.


Fast Tube by Casper

» Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο… «

Τα 5 παραμύθια της Χαλιμάς

Μάιος 17th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα 5 παραμύθια της Χαλιμάς § permalink

1ος μύθος:  “Η πτωχή, πλην τίμια Ελλάς”

Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα! Από τις αρχές της δεκαετίας του 60, μέχρι και τις αρχές της κρίσης, ο πλούτος της χώρας συνεχώς μεγάλωνε, με αποτέλεσμα, με βάση την κατάταξη της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα να παράγει ετησίως ένα εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) που την κάνει να κατέχει την αξιοζήλευτη 27η θέση, σε ένα κατάλογο 180 χωρών! (2009) (http://siteresources.worldbank.org/DATASTATISTICS/Resources/GDP.pdf ).

2ος μύθος: “Η Ελλάδα δεν παράγει”

Η Ελλάδα “παράγει”!Μέχρι το 2009, ήταν πρώτη στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο. Το 2010 έγινε δεύτερη, κατέχοντας το 14,8% του συνόλου της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας. Όμως, αν συνυπολογιστεί και ο στόλος άλλων, μικρότερων πλοιοκτητών, φτάνουμε στο 20% περίπου του παγκόσμιου στόλου! Ο υπό ελληνική σημαία στόλος είναι πέμπτη δύναμη στον κόσμο και πρώτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέχοντας το 39,7% του συνόλου.Κατασκευαστικές εταιρείες: Ένας ισχυρός και σύγχρονος κλάδος, που δραστηριοποιείται με επιτυχία και στο εξωτερικό. Ελληνικές κατασκευαστικές κατασκευάζουν από διυλιστήρια στη Σ. Αραβία, αυτοκινητόδρομους στην Πολωνία, οικιστικά συγκροτήματα στη Ρωσία, κάθε λογής δημόσια και ιδιωτικά έργα σε όλη την έκταση των Βαλκανίων.Ελληνικές πολυεθνικές: Ναι, από την Ελλάδα ενεργούν ή είναι εγκατεστημένες 216 ελληνικές πολυεθνικές! Ενα πρώτο κατάλογο δίνει η «Ναυτεμπορική» (http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1734560 ). Αυτές όλες ενεργούν σε όλο τον κόσμο με έδρα την Ελλάδα. Να σημειώσουμε ότι σ’ αυτές δεν περιλαμβάνονται τραπεζικές και ναυτιλιακές εταιρείες.Υπεράκτιες (off shore) εταιρείες: Ένας ολόκληρος ανεξέλεγκτος κόσμος επιχειρήσεων, όπως φάνηκε από τα σκάνδαλα της τελευταίας περιόδου. Δρουν ασύδοτα, με την ανοχή ή και κάλυψη των κυβερνήσεων και του καθεστώτος, προστατεύοντας τομείς της επιχειρηματικής δραστηριότητας από τη φορολόγηση, ξεπλένοντας «βρόμικο» χρήμα από τομείς μαφιόζικης καπιταλιστικής δραστηριότητας (ναρκωτικά, όπλα, trafficing κ.λπ.).
Στην Ελλάδα εδρεύει η INTRALOT, δεύτερη εταιρεία στον κόσμο στον τομέα τυχερών παιχνιδιών. Όλα της τα τερματικά και άλλα μηχανήματα, αλλά και το λογισμικό, είναι ελληνικής τεχνολογίας και παράγονται από την INTRACOM των 2.500 εργαζομένων. Η 3Ε COCA COLA είναι η δεύτερη σε κύκλο εργασιών μετά την πρώτη στις ΗΠΑ. Ελληνικής ιδιοκτησίας και με εργοστάσια σε πάνω από 30 χώρες, με πάνω από 30 εταιρείες σε χώρες με συνολικό πληθυσμό περίπου 500 εκατ. ανθρώπων. Οι ελληνικές χαλυβουργίες παράγουν πάνω από 2,5 εκατ. τόνους χάλυβα το χρόνο, καλύπτοντας τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς αλλά και εξάγοντας στο εξωτερικό. Αναφέρουμε το συγκρότημα της ΒΙΟΧΑΛΚΟ με 90 εταιρείες σε πολλές χώρες. Η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ βρίσκεται σε πολλές χώρες, μεταξύ αυτών και οι ΗΠΑ, παράγοντας τσιμέντο από 7 εργοστάσια. Αλλά και επιχειρήσεις με ισχυρή μετοχική συμμετοχή του Δημοσίου δραστηριοποιούνται σε πολλές χώρες και κατέχουν δεκάδες άλλες επιχειρήσεις. Αναφέρουμε τον ΟΤΕ (κατέχει πολλές εταιρείες τηλεπικοινωνιών – τηλεφωνίας σε όλα τα Βαλκάνια), τα ΕΛΠΕ κ.λπ. Πρέπει να υπογραμμίσουμε τη σημασία του ενεργειακού κλάδου, με την παρουσία της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ, της ΔΕΣΦΑ κ.λπ., αλλά και με τη συμμετοχή σε σημαντικά ενεργειακά δίκτυα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

3ος μύθος: “Η Ελλάδα μια φτωχή χώρα με πλούσιους κατοίκους”

Στην Ελλάδα,  οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Σε πρόσφατη έρευνα του ο καθηγητής του ΤΕΙ Αθήνας Χ. Φράγκος,  αποδεικνύει, ότι στην Ελλάδα, τα τελευταία 50 χρόνια “η απόσταση μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχώς αυξάνεται, καθώς οι πρώτοι είτε διατηρούν είτε αυξάνουν τα εισοδήματά τους, εν αντιθέσει με τους δεύτερους των οποίων τα εισοδήματα βαίνουν συνεχώς μειούμενα”. (http://www.infospoudes.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=196:panepistimiaki-erevna-gia-tin-anisokatanomi-eisodimatos-stin-ellada-pos-gineme-koinonia-ton-2-akron&catid=24615:ekpaidefsi&Itemid=1031 )Το 20% του πλουσιότερου πληθυσμού της χώρας, από το 43,5% (5,32 δισ. δρχ.) του συνολικού εισοδήματος που κατείχε το 1960, έχει φτάσει να κατέχει το 48,77% του εισοδήματος το 2009 ή 43,38 δισ. ευρώ.” Έτσι, το 2006 η Ελλάδα εμφανίζει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στην ΕΕ-27 μετά τη Λετονία. 1 στους 5 κατοίκους στην χώρα μας (20,1%) βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχειας. Το ποσοστό μακροχρόνιας φτώχειας ανέρχεται στο 14% (δεύτερο μεγαλύτερο στην ΕΕ-15).Η σύγκριση του επιπέδου φτώχειας μεταξύ των χωρών της ΕΕ αποκρύπτει τις τεράστιες διαφορές στο επίπεδο διαβίωσης όταν γίνεται με βάση τις εθνικές γραμμές σχετικής φτώχειας. Υιοθετώντας, π.χ., τη γραμμή φτώχειας της Δανίας καταλήγουμε ότι περισσότερο από το 40% των Ελλήνων είναι φτωχοί!

4ος μύθος: “Καταναλώνουμε περισσότερα από ότι παράγουμε”

Προφανώς όχι. Η “παραγωγή πλούτου” στη χώρα δεν γίνεται με σκοπό την κάλυψη των αναγκών μας, αλλά την παραγωγή κέρδους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μια σειρά από ανάγκες να μην καλύπτονται (γιατί δεν παράγονται αρκετά προϊόντα να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, ενώ θα μπορούσαν) και έτσι να εμφανίζονται ελλείμματα τα οποία καλύπτονται με τις εισαγωγές. Γιατί όμως δεν παράγονται αυτά τα προϊόντα;”, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος καλοπροαίρετα. Γιατί, για παράδειγμα, “ενώ θα μπορούσαμε να παράγουμε κρέας, εντούτοις ξοδεύουμε, σαν χώρα, δισεκατομμύρια ετησίως για εισαγωγές;” Η απάντηση είναι πάλι απλή: Γιατί η εισαγωγή κρέατος αποφέρει περισσότερα κέρδη! Όπως και η εισαγωγή παπουτσιών, ρούχων κλπ. Και από την στιγμή που ο εισαγωγέας κρέατος, μπορεί να κερδίσει περισσότερα με αυτόν τον τρόπο, γιατί να μπει στην διαδικασία να παράγει;

5ος μύθος: “Μαζί τα φάγαμε”

Από το 1997 μέχρι το 2007 η Ελλάδα είχε, από τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωζώνη με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση του ΑΕΠ κατά 44%. Με σταθερούς τους υπόλοιπους παράγοντες (κρατικά έσοδα, δαπάνες κλπ.) έπρεπε να επέλθει σημαντική μείωση του χρέους ως % του ΑΕΠ (αφού αυτό ορίζεται πάντα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ). Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη λόγω της τεράστιας μείωσης των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη του κεφαλαίου και στη μεγάλη περιουσία, με τη φορολογία επί των αδιανέμητων κερδών να μειώνεται από 35% το 2004 (40-45% το 1981) σε 24% το 2009 και 20% σήμερα, και την εισαγωγή μίας πλειάδας φοροαπαλλαγών. Π.χ. οι Έλληνες εφοπλιστές, απολαμβάνουν 58 φοροαπαλλαγές, με τελικό αποτέλεσμα να πληρώνουν στο κράτος ετησίως μόλις 12 εκ. ευρώ, έναντι 50 εκ. που πληρώνουν οι μετανάστες με τα παράβολά τους .Οι φόροι που πλήρωσαν οι μισθωτοί και τα άλλα φυσικά πρόσωπα αυξήθηκαν από 5,6 δις ευρώ το 2004 στα 11 δις ευρώ το 2008. Αντίθετα οι ανώνυμες εταιρείες και τα άλλα νομικά πρόσωπα πλήρωσαν το 2004 4,8 δις ευρώ (4.775 εκ. ευρώ) και το 2008 κατά τι λιγότερο και συγκεκριμένα 4,705 εκ. ευρώ. Αν η άμεση φορολογία στην Ελλάδα βρισκόταν απλά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά την περίοδο 2000-2008, το Δημόσιο θα είχε εισπράξει στο διάστημα αυτό φορολογικά έσοδα της τάξεως των 95 δις ευρώ. Συνυπολογίζοντας τα έτη 2009 και 2010, προκύπτει ότι το ελληνικό Δημόσιο παραιτήθηκε υπέρ των ψηλών εισοδημάτων από έσοδα που αντιστοιχούν στο δάνειο που έλαβε η χώρα από την Τρόικα

Υπόγεια, σαν τα υπόλοιπα τρωκτικά

Μάιος 5th, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Υπόγεια, σαν τα υπόλοιπα τρωκτικά § permalink

Τις τελευταίες 2-3 μέρες έχουμε πάρει ακόμα ένα μάθημα για δύο θέματα. Το πρώτο είναι πως αποπροσανατολίζουμε την κοινή γνώμη από τα πραγματικά σοβαρά θέματα. Δεν θα πω για τον Μπιν Λάντεν και την «απόδοση δικαιοσύνης» του Judge Dread Μπαράκ Ομπάρμαν. Θα πω για τα δικά μας. Το δεύτερο είναι πως διαστρευλώνουμε τα γεγονότα με άλλα λόγια (ν’αγαπιώμαστε). Μιλάω για το θέμα της υπόγειας και σκοτεινής «δημοκρατίας» που εξελίσσεται στο χειρότερο πολιτικό σκηνικό (θα έλεγα της μεταπολίτευσης αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρος πια μιας και ο μανδύας της «δημοκρατίας» μπορεί να είναι πολύ ύπουλο πράγμα).

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Σημασία έδω έχουν οι ημερομηνίες. Στις 4 Οκτωβρίου 2009 το ΠΑΣΟΚ γίνεται κυβέρνηση με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» και κάθετους ισχυρισμούς ότι δεν χρειαζόμαστε βοήθεια, ότι το ΔΝΤ καταστρέφει χώρες άρα μακριά από εμάς και άλλα τέτοια. Το παρακάτω βίντεο είναι από τις 3 Ιουνίου του 2009, λίγους μήνες πριν τις εκλογές.


Fast Tube by Casper

Οι δηλώσεις και πεποιθήσεις του πρωθυπουργού-σε-αναμονή-τότε ΓΑΠ είναι λοιπόν ότι το ΔΝΤ είναι «κοινωνικά άδικο», «αναποτελεσματικό» και ότι «κόβει το μέλλον της χώρας». Ένα το κρατούμενο.

Το παρακάτω βίντεο είναι από τον μήνα των εκλογών, με την περίφημη δήλωση (12 Οκτωβρίου 2008):


Fast Tube by Casper

Δύο τα κρατούμενα.

Στις 23 Απριλίου 2010, λίγους μήνες μετά την εντολή εκπροσώπησης του άμοιρου ελληνικού λαού, ο ΓΑΠ δηλώνει ότι θέλει βοήθεια από αυτούς που έβριζε πριν, από το όμορφο Καστελόριζο (γιατί όσο να’ναι όταν ακούς τέτοιες δηλώσεις, θέλει να τρέχει λίγο το μάτι στην εικόνα και να βλέπει και λίγο θάλασσα και κάνα γλαροπούλι μήπως και το καταπιείς πιο εύκολα).


Fast Tube by Casper

Πάμε τώρα και στο σήμερα, ένα χρόνο μετά από την υπογραφή των 3 δανειακών συμβάσεων με το ΔΝΤ, την Ε.Ε. και την ΚΕΤ. Λίγες μέρες πριν λοιπόν σκάει η βόμβα που λέγεται Ντομινικ. Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε γαλλικό κανάλι, μεταξύ άλλων αναφέρει και τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν την Ελλάδα να μπλεχτεί στα δίχτυα του ΔΝΤ, με την γνωστή συνέχεια και αποτέλεσμα στην καθημερινότητα των Ελλήνων. Εδώ να προσθέσω ότι τα κομμάτια αυτά που αναφέρονται στην Ελλάδα, περιέργως κόπηκαν στην τελική έκδοση της συνέντευξης. Έλα όμως που σε σατιρική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης εμφανίστηκε το εν λόγω απόσπασμα.


Fast Tube by Casper

Μπαμ. Ο ΓΑΠ μίλαγε ήδη με τον Στρος Καν και το ΔΝΤ από το Νοέμβριο του 2009, δηλαδή αμέσως μετά τις εκλογές. «Υπόγεια». Και δεν το έλεγε παραέξω «για πολιτικούς λόγους». Να χαρώ εγώ «δημοκρατία» και «σοσιαλισμό». Μήπως μυρίζει και σε κανέναν άλλο αυτό ότι οι εκλογές πήγαν σε αυτόν που είχε ήδη προαποφασίσει την έναρξη του οικονομικού πειράματος που λέγεται Ελλαδα+ΔΝΤ=LFE πριν απο αυτές;

Εδώ πάμε σε αυτά που είπα στην αρχή. Προφανώς άμμεσα συστήθηκε επιτροπή damage control για το τι θα πούμε για να περιορίσουμε την ζημιά. Οι τακτικές ήταν δύο. Η πρώτη είναι ότι ενώ μας δείχνουν το φεγγάρι, εμείς θα πούμε ότι κοιτάμε το δάχτυλο. Φουλ επίθεση λοιπόν στον «κοκάκια», «θολοκουλτουριάρη» και «αριστεριστή» Λαζόπουλο. Αφού το δείχνει αυτός ο άπλυτος, θα είναι ψέμματα σίγουρα. Άσχετα αν μετά το έπαιξαν ΟΛΑ τα αστικά κανάλια (ναι, και το MEGA) στην Ελλάδα αλλά και διεθνή κανάλια όπως το Euronews. Δάκτυλοι του ΣΥΡΙΖΑ όλοι φαντάζομαι. Δεύτερη τακτική, να παίξουμε με τις λέξεις. Από το «το ΔΝΤ καταστρέφει το μέλλον όποιας χώρας και αν πήγε» στο «μιλήσαμε μεν, αλλά μόνο για την τεχνογνωσία τους και ζητώντας τεχνική βοήθεια» μιλάμε για πολιτική κωλοτούμπα μεγέθους Καρατζαφύρερ. Ποια τεχνογνωσία; Πως να καταστρέφει την παιδεία και την υγεία των χωρών που πηγαίνει; Πώς να υπονομεύει το μέλλον τους;

Α ναι, ας μην ξεχάσουμε ότι κατά τη δήλωση του ΠΑΣΟΚ, «κατάφεραν» να μας κάτσουν στο σβέρκο 3 και όχι μόνο ένας. Μιλάμε για την πολιτική νίκη του αιώνα.

Πάμε σούμα:

Ε αυτό δεν είναι πλέον ψέμα, είναι περίπτωση κοινής ποινικής απάτης. Καληνύχτα σας.

Πατήστε την μπάρα για να συνεχίσετε – update

Μάιος 5th, 2011 § 1 comment § permalink

Η ιστορία του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη σε σχέση με τα διόδια φαίνεται πεντακάθαρα στο παρακάτω βίντεο. Η συμπεριφορά του οργάνου της τάξης (και φύλακα του νόμου) επίσης είναι πεντακάθαρη (προσέχτε το ύφος «Το πως θα κάνω το νόμο, το ξέρω εγώ» – απίστευτη ατάκα). Αυτά για όποιον ακόμα δεν έχει πειστεί για ποιον δουλεύει η αστυνομία, και κατά συνέπεια το επίσημο κράτος μιας και έχουν πολύ συγκεκριμένες εντολες, στην συγκεκριμένη περίπτωση.


Fast Tube by Casper

Δείτε και την εκπομπή «Το Κουτί Της Πανδώρας» για το ίδιο θέμα από τον κ. Βαξεβάνη και βγάλτε επιτέλους κάποια συμπεράσματα για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο.


Fast Tube by Casper

Αυτά και ως συνέχεια του επεισοδίου που είχα περιγράψει πριν λίγες μέρες.

update:

Μηχανισμό κλειδώματος των μπαρών, παρόμοιο με των διοδίων Ρίου και Ζευγολατιού, έχει υιοθετήσει και η εταιρία που διαχειρίζεται τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου!
Οι τροποποιήσεις που έχουν κάνει στις μπάρες φαίνονται καθαρά στις φωτογραφίες, όπου έχουν τρυπήσει, οι ίδιοι, κάθετα τις μπάρες και τις έχουν ασφαλίσει με μία πλαστική βίδα προκειμένου να μην ανοίγει εύκολα με σπρώξιμο!

Παρ’ όλα αυτά, με δυνατό σπρώξιμο από το ελεύθερο άκρο της μπάρας η πλαστική αυτή βίδα σπάει, και η μπάρα ανοίγει. Η τακτική εκφοβισμού τους, όπως περιγράφει συναγωνιστής που έτυχε σε μία τέτοια τροποποιημένη μπάρα, είναι η εξής: Σπρώχνει την μπάρα, ακούγεται ο δυνατός θόρυβος της πλαστικής βίδας που σπάει και ο υπάλληλος τού φωνάζει πως έσπασε και κατέστρεψε την μπάρα!! «Κάνε μου μήνυση!» ήταν η απάντηση του συναγωνιστή…

Είναι φανερό πως είναι μία αστεία αλλά και επικίνδυνη μέθοδος εκφοβισμού των οδηγών που αρνούνται να υποκύψουν στο χαράτσι των 13€, σπρώχνωντας απλώς την μπάρα. Από την στιγμή που η μπάρα με την βίδα εμφανίζει μεγαλύτερη αντίσταση στο σπρώξιμο είναι προφανές ότι αν πέσει διερχόμενο αυτοκίνητο πάνω της θα προκληθούν πολύ μεγαλύτερες ζημιές στο όχημα απ’ ό,τι αν η μπάρα ήταν όπως την παρέδωσε ο κατασκευαστής της.

Μπάρα έπειτα από δυνατό σπρώξιμο. Διακρίνεται η τρύπα με τρυπάνι πάνω στη μπάρα που έχουν κάνει οι μαστροχαλαστές της Γέφυρας.

Υπάρχει μόνο το κομμάτι της πλαστικής βίδας που «επέζησε» από το σπρώξιμο, καθώς το υπόλοιπο εκσφενδονίστηκε. Η κανονική βίδα φτάνει μέχρι το κάτω μέρος της μπάρας.

Ανάλυση του καθηγητή κ. Ζήση Παπαδημητρίου του Α.Π.Θ. για την κρίση

Μάιος 3rd, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανάλυση του καθηγητή κ. Ζήση Παπαδημητρίου του Α.Π.Θ. για την κρίση § permalink

Ο καθηγητής Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου σπούδασε αρχικά ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (Technische Universitat Berlin) και στη συνέχεια Κοινωνιολογία στο Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Αμβούργου. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα «Ηλεκτρονικοί υπολογιστές και οργάνωση της εργασίας: Η περίπτωση του τραπεζικού συστήματος» και αναγορεύτηκε διδάκτορας της Φιλοσοφίας (Dr. Phil.) του πανεπιστημίου Johann Wolfgang von Goethe της Φρανκφούρτης του Μάιν.

Εξειδικεύτηκε σε θέματα Βιομηχανικής Κοινωνιολογίας και εργάστηκε για δώδεκα περίπου χρόνια ως ερευνητής στο διεθνούς φήμης Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας της Φρανκφούρτης, γνωστό και ως «Σχολή της Φρανκφούρτης». Το ερευνητικό του έργο αφορά τον τεχνολογικό και οργανωτικό εκσυγχρονισμό σε επιλεγμένους κλάδους της γερμανικής βιομηχανίας και συγκεκριμένα στη χαλυβουργία και στις βιομηχανίες παραγωγής αυτοκινήτων, εργαλειομηχανών και ηλεκτρικών ειδών καθώς και στον τομέα των τραπεζών. Παράλληλα με τις ερευνητικές του δραστηριότητες δίδαξε, με την ιδιότητα του εντεταλμένου διδασκαλίας, Βιομηχανική Κοινωνιολογία και Θεωρία των Εργασιακών Σχέσεων στο Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης (1975-1985).

Από το χειμερινό εξάμηνο 1985/86 διδάσκει Γενική και Πολιτική Κοινωνιολογία καθώς και Πολιτική Επιστήμη στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1992 διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Τohoku της πόλης Sendai της Ιαπωνίας, προσκεκλημένος από την Ιαπωνική Εταιρεία Προώθησης των Επιστημών (Japan Society for the Promotion of Science), καθώς και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών της Αθήνας (1993-1996), όπου δίδαξε Κοινωνιολογία της Εργασίας. Επίσης, από το χειμερινό εξάμηνο 1999/2000, διδάσκει με την ιδιότητα του επισκέπτη καθηγητή Γενική Κοινωνιολογία, Πολιτική Επιστήμη και Βιομηχανική Κοινωνιολογία στο Τμήμα «Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης» (Δ.Ο.Σ.Α.) του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στην Κομοτηνή. Από το 1995 και εντεύθεν ασχολείται με θέματα ξενοφοβίας, ρατσισμού και κοινωνικού αποκλεισμού. Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο στα ελληνικά, γερμανικά και αγγλικά. Μεταφράσεις εργασιών του κυκλοφόρησαν επίσης στα ιταλικά και ιαπωνικά.

Fast Tube by Casper

Καλό ταξίδι

Μάιος 3rd, 2011 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καλό ταξίδι § permalink

Καλέ μας άνθρωπε…


Fast Tube by Casper

» Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο… «

Where am I?

You are currently viewing the archives for Μάιος, 2011 at Καθημερινή Τρέλα.