Respect στην οικονομία

Οκτώβριος 28th, 2009 § 1 comment § permalink

Πριν λίγο καιρό είχε κυκλοφορήσει ένα τραγικό κείμενο που υποτίθεται ότι εξηγούσε με «λαμπρό» και «απλό» τρόπο το δίκιο των πλουσίων στο οικονομικό σύστημα και πως οι κακοί φτωχοί κατατρέχουν τους κακόμοιρους πλούσιος. Η φοβερή αυτή αναλογία με το καφενείο (ψάξτε το σαν «Οικονομικά του Καφενείου») υποτίθεται ότι γράφτηκε μάλιστα από ένα φοβερό και τρομερό καθηγητή οικονομικών του πανεπιστημίου της Τζώρτζια, πράγμα φυσικά ψευδές μιας και το κείμενο δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από την οικονομική πραγματικότητα. Το αρχικό κείμενο θεωρεί δεδομένο ότι:

-όλες οι τάξεις και οι σχηματισμοί φορολογούνται δίκαια (ψέμα, οι ανώτερες τάξεις και επιχειρήσεις έχουν τρελλαθεί στις φοροελαφρύνσεις, ακόμα και στις κρατικές δωρέες ακολουθώντας το νέο δόγμα «too big to fail»)

-οι πλούσιοι δίνουν δουλειά στους φτωχόυς και αν τσαντιστούν που τους λέμε ότι μας κλέβουν, θα φύγουν και θα μείνουμε μία χώρα που θα κάθεται στους δρόμους όλη μέρα και δεν θα έχει τι να κάνει (ψέμα, ας φύγουν όλα τα λαμόγια και θα υπάρξει νέα αγορά χωρίς λαμόγια)

Ο φίλος Zaphod λοιπόν, με ένα εμπνευσμένο κείμενο (σαφώς απλοποιημένη μεταφορά «καφενείου» της οικονομίας, αλλά επίσης σαφώς πιο κοντά στην πραγματικότητα) «έγραψε»:

Δέκα συμμαθητές από το Γυμνάσιο ξαναβρέθηκαν μετά από 30 χρόνια και άρχισαν να κάνουν καθημερινή παρέα. Με διαφορετική οικονομική κατάσταση ο καθένας τους, αποφάσισαν να βρίσκονται στο καφενείο/ουζερί «Το Τηνιακό» όπου έπιναν τις μπυρίτσες τους και έκαναν καθημερινό λογαριασμό 100€.

To αρχικο μοντέλο πληρωμής ήταν , όπως γίνεται πάντα στις παρέες στην Ελλάδα, να πληρώσει ο καθένας το 1/10 του λογαριασμού και όλοι να παραγγείλουν πάνω κάτω τα ίδια. Έτσι δούλεψε το σύστημα για μερικές μερες. Στην συνέχεια ο επιχειρηματίας της παρέας ανακοίνωσε πως βρίσκεται σε σφίξη και πως για να μην αναγκαστεί να απολύσει μερικούς υπαλλήλους του έπρεπε να περικόψει τα έξοδα. Η λύση λοιπόν ήταν είτε να βάζει λιγότερα είτε να κόψει την παρέα και τις μπύρες. Οι υπόλοιποι, απορημένοι μεν, καλοβολοι δε, δέχτηκαν να βάζουν 10.5 € ο καθένας (9*11=94,5 €) και να τον αφήνουν να δίνει πεντέμιση ευρώ. Σιγα την διαφορά σου λέει ο άλλος, στο μισό ευρω θα κολλήσουμε; Ο πλουσιότερος ζήτησε επίσης να του δίνουν οι άλλοι τα χρήματα για να φαίνεται πως πληρώνει αυτός, να μην φανεί δηλαδή η κρίση που πέρναγε στον επιχειρηματικό κόσμο. Οι άλλοι αδιάφορα δέχτηκαν.Το σκηνικό συνέχισε έτσι μέχρις όταν ο δεύτερος πλουσιότερος ανακοίνωσε στην ομήγυρη μία παρόμοια ιστορία. Η οικονομία διέρχετο κρίση και ήταν αναγκασμένος να προβεί σε περικοπές. Πρόθυμα οι υπόλοιποι δέχτηκαν και σε αυτον μια έκπτωση, για να μην απολυθεί ο κόσμος που δούλευε σε αυτόν και γιατί ήταν «χρήσιμο μέλος» της κοινωνίας.

Πλήρωναν πλεόν, οι 8 εναπομείναντες, 12 ευρώ ο καθένας και τα υπόλοιπα 4 οι δύο πλουσιότεροι και συνέχισαν έτσι. Μετά από ένα εξάμηνο έμαθαν τυχαία πως ο φραγκάτος της παρέας, αυτός που μάζευε τα λεφτά και πλήρωνε το μαγαζί κάθε φορά είχε κάνει «ντιλ» με το αφεντικό και είχε κερδίσει μια έκπτωση στον καθημερινό τους λογαριασμό. Εδώ και μήνες πλήρωναν 80 ευρώ τις μπυρίτσες τους, παρόλο που οι ίδιοι έδινεν 8*12=96! Ο δε επιχειρηματίας είχε παραμυθιάσει και τον δεύτερο της παρέας, με την διαφορά πως του είχε πει πως η έκπτωση ήταν μικρότερη και πως είχε πείσει το μαγαζάτορα να «πέσει» στα 90 και του πρότεινε να μοιραστούν τα κέρδη, από τα 96 ευρώ που έδιναν οι φιλότιμοι μεν, κοροϊδάρες δε. Του έδινε λοιπόν 3 ευρώ κάθε μέρα, και έβγαζε ο ίδιος 96-80-3=13 ευρώπουλα κάθε μέρα και έπινε και τις μπυρίτσες του τζάμπα αφού «ήταν σε σφίξη»!

Μόλις το έμαθαν οι φίλοι εκνευρισμένοι ζήτησαν τον λόγο από τον φίλο τους και του ζήτησαν επίσης να πληρώνει τις μπύρες πλέον αυτός, αφού τους είχε κατακλέψει τόσο καιρό μην μετρώντας την φιλία τους μπροστά στο χρήμα. Ο άλλος άρχισε να φωνάζει πως τον κλέβουν, πως το πράγμα είχε συμφωνηθεί, πως απλά αυτός είδε μια «ευκαιρία» και την πήρε, πως οι άλλοι είναι μαλάκες και τελικά έπινε τις μπύριτσες πλέον μόνος του, παρέα με ένα γκομενάκι που κέρναγε με τα κερδισμένα λεφτά….

Οποιον δεν πειθει η πειστικότητα αυτης της ιστορίας, ας διαβάσει αυτή και ας μου πει ποιος εχει πέσει πιο μέσα στην ψυχολογία του πράγματος.

Τα σέβη μου…

Αντίο Έλλη…

Οκτώβριος 27th, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντίο Έλλη… § permalink

Το ταξίδι της Έλλης Παππά τελείωσε σήμερα το πρωί. Η σύντροφος του ανθρώπου με το γαρύφαλλο έφυγε σε ηλικία 89 ετών σήμερα το πρωί.

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Η Έλλη Παππά (192027 Οκτωβρίου 2009), ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920 (η μικρότερη από πέντε παιδιά: Ηρώ, Δέσποινα, Διδώ, Έλλη και Γιώργος). Αδελφή της ήταν η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Φοίτησε αρχικά στη φιλοσοφική και στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω της Κατοχής, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του Ριζοσπάστη μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη που έγινε σύντροφός της.

Η Έλλη Παππά και ο Νίκος Μπελογιάννης συνελήφθησαν (Δεκέμβριος 1950) και παρέμειναν σε απομόνωση έως την πρώτη δίκη τους (Νοέμβριος 1951). Στη φυλακή γεννήθηκε ο γιος τους, Νίκος (Αύγουστος 1951). Ακολούθησε δεύτερη δίκη (Φεβρουάριος 1952). Καταδικάστηκαν σε θάνατο, ο Μπελογιάννης εκτελέστηκε, αλλά η Έλλη όχι, λόγω του βρέφους, και τελικά αποφυλακίστηκε την πρωτοχρονιά του 1964. Εργάστηκε στην ΕΔΑ και από το 1965 ήταν αρθρογράφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας Δημοκρατική Αλλαγή. Με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο (αποφυλακίστηκε τον Ιούλιο του 1968, λόγω σοβαρής ασθένειας).

pappa1

Ως δημοσιογράφος, εργάστηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, στην εφημερίδα Μακεδονία, στο περιοδικό Γυναίκα, στην εφημερίδα Εξπρές και στην εφημερίδα Έθνος. Δραστηριοποιήθηκε στην μεταπολιτευτική ΕΔΑ και στο ΚΚΕ. Λόγω των πολιτικών διώξεων της Έλλης Παππά κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, μεγάλο μέρος του αρχείου της έχει χαθεί. Από την περίοδο της φυλάκισής της σώζεται αλληλογραφία, κείμενα και ενθυμήματα, πολλά από τα οποία φυλάχθηκαν από το γιο της και την αδελφή της Διδώ Σωτηρίου. Σε δεκατρία χρόνια φυλακής, δεν έπαψε να δημιουργεί –κατάλληλα για την εκάστοτε ηλικία του– βιβλία για το παιδί που μεγάλωνε με τη φροντίδα της αδελφής της, Διδώς. Γραμμένα ή διασκευασμένα από την ίδια, ζωγραφισμένα και βιβλιοδετημένα στο χέρι με λεπτομέρεια, τα βιβλία που φιλοτέχνησε για το γιο της η Έλλη Παππά αποτελούν ακραία μορφή αντίστασης στη βαρβαρότητα της φυλάκισης για πολιτικούς λόγους.

pappa2

Το 2002, η Έλλη Παππά εμπιστεύθηκε στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο ([1]) το σύνολο του αρχείου της, που, ταξινομημένο πλέον, προστίθεται στις διαθέσιμες πηγές της μεταπολεμικής ιστορίας.

Παρελάσεις στα σχολεία. Ως πότε;

Οκτώβριος 25th, 2009 § 2 Σχόλια § permalink

Εκεί που πλακωνόμαστε πριν λίγο καιρό (και θα πλακωθούμε πάλι) για το αν πρέπει να κρατάνε τη σημαία στο σχολείο παιδιά με μη έλληνες γονείς, έρχεται ένα καταπληκτικό κείμενο από το σύλλογο διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης για να βάλει τα πράγματα στην θέση του και αν δώσει άλλη οπτική στο θέμα «παρελάσεις στα σχολεία». Με πολύ σωστή ανάλυση και δικαιολόγηση να ακολουθεί.
Ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης αντιτίθεται στη συμμετοχή των μαθητών του στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου εκφράζοντας τις παιδαγωγικές αντιρρήσεις στο θεσμό της μαθητικής παρέλασης. Του Aρίστου Αναγνώστου.

59175-photo00101

«Η ολοκληρωτική νοοτροπία, ο αποκλεισμός και οι διακρίσεις, ο μιλιταρισμός, η ψυχολογία μαζικής πειθαρχίας και η αφομοίωση δεν έχουν προφανώς καμιά σχέση με την κατάκτηση της ιστορικής γνώσης και την κριτική προσέγγιση της συλλογικής μνήμης από τους μαθητές Αν κάτι πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είναι αυτό που χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν στους δρόμους με τη λήξη του πολέμου: “Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός στη γη” Κι αυτό φυσικά δε μπορεί να γίνει μέσα από την παρέλαση, το αντίθετο μάλιστα», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος των δασκάλων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού.

Παρέλαση με το ζόρι

Ωστόσο, παρά την άρνηση των δασκάλων, οι μαθητές του 1ου Πειραματικού θα παρελάσουν με …άνωθεν επιβολή. Αυτή είναι η απόφαση του Διευθυντή του 1ου Γραφείου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης.

Η απόφαση αυτή προκάλεσε την αντίδραση του Εποπτικού Συμβουλίου των Πειραματικών Δημοτικών Σχολείων του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ, το οποίο απαρτίζουν ο επίκουρος καθηγητής, Αθανάσιος Αϊδίνης και οι λέκτορες Τάσος Λιάμπας και Έφη Παπαδημητρίου. Με ομόφωνη απόφασή του το εποπτικό Συμβούλιο εκφράζει την υποστήριξή του στο Σύλλογο Διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου για τις παρελάσεις, θεωρώντας τις «ως συντηρητικά ιδεολογικά σύμβολα και αναχρονιστικές πρακτικές που αντιτίθενται στην υπόσχεση της Παιδαγωγικής ως Επιστήμης της Εκπαίδευσης για ένα ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο για όλα τα παιδιά, που προετοιμάζει το δημιουργικό, κοινωνικό, ικανό για συνεργασία και ολόπλευρα ολοκληρωμένο άνθρωπο».

Δάσκαλοι: Η Ιστορία μιλά από μόνη της

Ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δ. Σ. Θεσσαλονίκης του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ θυμίζει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή του ότι: «Το μαθητικό συμπλήρωμα στις στρατιωτικές παρελάσεις ξεκίνησε στα χρόνια του Μεταξά, όταν η ομοιομορφία της εμφάνισης μαθητών και μαθητριών ήταν δεδομένη, ενώ η στρατιωτικοποίηση της νεολαίας ( Ε.Ο.Ν.) ήταν βασικός στόχος του καθεστώτος. Από τότε οι μαθητικές παρελάσεις συνεχίζονται αδιάλειπτα καθοριζόμενες από ένα θολό νομοθετικό πλαίσιο -«προαιρετικά και με το ζόρι», παρά την καταδίκη της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το θέμα της υποχρεωτικότητας της συμμετοχής μαθητών και εκπαιδευτικών σ΄ αυτές. Η μόνη περίοδος που τέθηκε ουσιαστικά ζήτημα κατάργησής τους ήταν αμέσως μετά τη χούντα. Όμως οι παρελάσεις έμειναν ανέγγιχτες από οποιαδήποτε απόπειρα «εκσυγχρονισμού» ακολούθησε και έτσι μέχρι σήμερα μαθητές και μαθήτριες συνεχίζουν να παίζουν τα στρατιωτάκια με τους εκπαιδευτικούς (και ιδίως τους/τις γυμναστές/τριες) σε ρόλο «επιλοχία».

Από τη σκοπιά της παιδαγωγικής

«Προφανώς, η μαθητική παρέλαση (και μάλιστα στρατιωτικού τύπου) δεν αντέχει ούτε τη στοιχειώδη κριτική προσέγγιση από οποιαδήποτε σύγχρονη παιδαγωγική σκοπιά. Αφού όλα στην παρέλαση παραπέμπουν σε παιδαγωγικούς αρχαϊσμούς στρατιωτικού τύπου. Γι’ αυτό και όλη η προετοιμασία είναι μια ξεκομμένη δράση στο χώρο του σχολείου. Συναντά τη χαρούμενη αποδοχή των μαθητών/τριών, μόνο γιατί γίνεται «έξω» και αντιμετωπίζεται με την ιλαρότητα ενός παιχνιδιού ρόλων. Έτσι όμως η «εγχάραξη» επιτυγχάνεται πολύ ευκολότερα, αφού οι «συνθήκες πρόσληψης» είναι σχεδόν ιδανικές (πολύ θα θέλαμε ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής εκπαιδευτικής διαδικασίας να γίνεται «έξω» και με «παιχνιώδη» διδακτική προσέγγιση).

Όμως τι ακριβώς «εγχαράσσεται»;

α) Διαχωρισμός-διακρίσεις: αγόρια μπροστά, κορίτσια πίσω (ολοφάνερα σεξιστικό), αλλά και ψηλοί/ές μπροστά, κοντοί/ές πίσω (ολοφάνερα ακατανόητο). Και κυρίως άξιοι/ες ξεχωριστά -η Ελλάδα της σημαίας-πληβείοι πίσω. Μάλιστα η εξάδα μόνο πηγαίνει συνήθως στη Δοξολογία και πάντα μπροστά- ξεκομμένη από τον υπόλοιπο μαθητικό όχλο. Εδώ, συναντάμε και το μεγάλο θέμα της απόρριψης των παιδιών με αναπηρίες. Η εγκύκλιος που επιτρέπει και τη συμμετοχή ανάπηρων στην πράξη περιορίζεται στους/ις σημαιοφόρους και αποτελεί καταφανώς επικοινωνιακό τρικ, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γενικευτεί, αφού οι απαιτήσεις για τη συμμετοχή στα «παρελαύνοντα τμήματα» δεν σέβονται διόλου τις ιδιαίτερες δυσκολίες και ανάγκες αυτών των παιδιών.

β) Θηριοδαμαστικός παβλοφισμός:
Όλοι/όλες περπατάμε με το ίδιο αφύσικο βήμα, μετά από πολύωρη, μάλιστα, εκγύμναση, που μετατρέπει το σχολείο σε τσίρκο. Για να μπορούμε να «στοιχιζόμαστε» βλέποντας μόνο το κεφάλι του μπροστινού μας και να «ζυγιζόμαστε» ρίχνοντας ματιές στο πλάι στο/στη διπλανό/ή μας και εντέλει να κινούμαστε σαν ρομποτάκια με το ρυθμό που επιβάλλει -παβλοφικά-η σφυρίχτρα ή το «ένα στο αριστερό».

γ) Αγελισμός – ομοιομορφία: συνδέεται με το προηγούμενο όσον αφορά στην κίνηση στο χώρο, αλλά επεκτείνεται και στην ενδυμασία. Την πιο ορατή προσπάθεια υποταγής του ατόμου στη μαζική ομοιομορφία του συνόλου. Τώρα τελευταία, μάλιστα, έχουμε σύνδεση του εθνικοσοσιαλιστικού αυτού κατάλοιπου με το θεσμό της χορηγίας. Συνήθως φροντιστήρια «χορηγούν» μέρος (φουλάρια, γιλέκα, μπερέδες κ.λ.π.) της ενδυμασίας.

δ) Υποβιβασμός του ελεύθερου πολίτη σε υποταγμένο «υπήκοο»:
Από ποιο φεουδαρχικό χρονοντούλαπο άραγε βγαίνουν αυτοί οι «επίσημοι» που στέκονται κάθε φορά στην εξέδρα (δεσπότης, στρατηγός, νομάρχης -οι αρχές και εξουσίες του τόπου) επιθεωρώντας με βλοσυρό βλέμμα τους υπηκόους τους, καθώς αυτοί τους «αποδίδουν τιμές» (γιατί άραγε;) στρέφοντας την κεφαλή δεξιά (ενώ ταυτόχρονα κοιτάνε λοξά τη «στοίχισή» τους και ακόμα πιο λοξά τη «ζύγισή» τους);

ε) Κιτς και αισθητική κακογουστιά: Εκτός από τον τρόπο που κινούμαστε και τα ρούχα που φοράμε στην παρέλαση ακούμε και μουσική (δεν υπάρχει τελετουργία χωρίς μουσική υπόκρουση άλλωστε, εκτός από αυτές που απαιτούν πλήρη σιωπή). Και τι μουσική! Στρατιωτικά εμβατήρια (την κακοποίηση, δηλαδή, της όποιας συμφωνικής παράδοσης της Δύσης) που επενδύουν μουσικά κάποια άτεχνα στιχάκια εθνικιστικού κρεσέντου.

στ) Eθνικιστική μονοπολιτισμικότητα: Παρά τα ρητορικά φληναφήματα περί «σεβασμού των πολιτισμικών διαφορών» οι παρελάσεις αποτελούν έναν ακόμη μηχανισμό (τον πιο χοντροκομμένο, ίσως) για την επιβολή είτε της αφομοίωσης είτε της ρατσιστικής απόρριψης και του αποκλεισμού του «διαφορετικού» από την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι «καθιερωμένες» πλέον αντιπαραθέσεις γύρω από το ζήτημα των αλλοδαπών σημαιοφόρων το αποδεικνύουν περίτρανα.

nazi-tympana

Από εδώ.

Ο πολιτισμός σε αντιπαράθεση

Οκτώβριος 23rd, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο πολιτισμός σε αντιπαράθεση § permalink

Σε αντιπαράθεση με το προηγούμενο post, ας δούμε με τι ασχολούνται σε μία βαρβαρική χώρα. Έχω πει και στο παρελθόν ότι ο κόσμος εκπαιδεύεται και ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, σε πείσμα των μηδενιστών που λένε ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει γιατί ο κόσμος έχει σκατονοοτροπίες. Στην βαρβαρική Σουηδία λοιπόν, βρήκαν ένα απλό αλλά πολύ αποτελεσματικό τρόπο να «πείσουν» τον κόσμο να ανεβαίνει από τις σκάλες του μετρό αντί για τις αυτόματες κυλιώμενες. Είναι σαν να λες στην Ελλάδα στον έλληνα οδηγό να πάει με το μετρό και όχι με το αμάξι. Στην Ελλάδα λοιπόν, θα πλακώνανε τα πρόστιμα και τους φόρους. Σε πολιτισμένες χώρες δίνουν κίνητρα, είτε απλά όπως του παρακάτω βίντεο, είτε πιο σύνθετα. Στο μετρό της Στοκχόλμης λοιπόν, έδωσαν το κίνητρο της διασκέδασης. Μα πώς μπορεί να κάνει κάποιος διασκεδαστικές τις σκάλες του μετρό όμως;

Με φαντασία και πολιτισμό

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

ΥΓ Φανταστείτε το Γιωργάκη να προσπαθεί να σφουγγαρίσει τα πλήκτρα πρωί πρωί. Μαγική εικόνα! (για όποιον δεν καταλαβαίνει τι λεω, ας δει εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=DayUNL9I5m0)

Δείτε επιπλέον εφαρμογές με την ίδια λογική εδώ:

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Και η αλητεία συνεχίζεται

Οκτώβριος 22nd, 2009 § 4 Σχόλια § permalink

Αυτό που θέλω να προσέξετε από το παρακάτω βίντεο είναι η ελληνομαγκιά των αστυνομικών που έχουν χάσει πλέον κάθε όριο και φυσικά δεν έχουν την παραμικρή ιδέα (λες και την είχαν ποτέ) για το ποιος είναι ο ρόλος τους στην κοινωνία. Προσέξτε το σημείο όπου ένας από τους ανθρώπους (ο κ. Δημήτρης Παπαχρήστος) που βρίσκονται εκεί αγγίζει κυριολεκτικά το κράνος ενός απο τους νόμιμους κουκουλοφόρους τρομοκράτες, με αποτέλεσμα να τον αρπάξουν αμέσως  και με την φράση «προσαγωγή ο κύριος» (στο 0:21) και να τον εξαναφανίσουν στο πίσω μέρος. Φυσικά ο κόσμος αντέδρασε αλλά η ψευτομαγκιά και το νταιλίκι των καθαρμάτων με τα κράνη συνεχίστηκε, παράλληλα με ηλίθιες ατάκες του στυλ «κάντε πιο πίσω εμποδίζετε τον έλεγχο», «ότι παράπονα έχετε στη ΓΑΔΑ».

Ανωνυμία με κράνη και μαύρες κουκούλες από υπαλλήλους του κράτους, ξανά βία και νταϊλίκι χωρίς λόγο σε απλούς επώνυμους πολίτες σε ένα βιβλιοπωλείο κατά τη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου και άλλα όμορφα και ελληνικά. Αν η άνθρωποι αυτοί ήταν 10 χρόνια μικρότεροι θα είχαν φάει και το ξύλο της ζωής τους, αλλά από ότι φάνηκε λόγω ηλικίας και ίσως και την παρουσία μιας κάμερας-κινητού, το γλίτωσαν. Φυσικά σπρωξιές και προπυλακισμοί δεν έλειψαν.

Ατάκες που έμειναν από τους ανθρώπους που είχαν πραγματικά αγανακτήσει με το άθλιο χουντικό θέαμα που αντίκρυζαν:

«Είμαστε ασφαλείς και χωρίς εσάς» (3:28)

«Όταν βλέπω ένα μαύρο πρόσωπο με κουκούλα φοβάμαι κύριε» (1:10)

Αλήθεια αν θέλεις κανείς να κάνει μήνυση σε αυτά τα γουρούνια τι κάνει αφού έχουν καλυμένα πρόσωπα και δεν φέρουν διακριτικά, όπως όλοι οι κοινοί εγκληματίες; Φυσικά ακόμα και να γινόταν υπάρχουν πάντα οι ΕΔΕ που αθωώνουν τα πάντα και τους πάντες. Αααα, ρε λαϊκά δικαστήρια που σας χρειάζονται.

Και για όποιον βιαστεί να πει ότι αυτά είναι κατάλοιπα της αυταρχικότητας της ΝΔ να σας θυμήσω ότι τα ίδια γουρούνια δέρνανε συνταξιούχους και μαθητές επί ΠΑΣΟΚ. Αν βάλεις κραγιόν στο γουρούνι δεν έχεις κάνει και πολλά.

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Όλο το χρονικό:

21/10/2009: Όπως έγινε γνωστό από την αστυνομία, περίπου 30 νεαροί κουκουλοφόροι που βγήκαν ξαφνικά από την Οδό Λόντου επιτέθηκαν με πέτρες, τούβλα και άλλα αντικείμενα εναντίον 4 αστυνομικών που εκτελούσαν περιπολία στη διασταύρωση των οδών Σόλωνος και Ζωοδόχου Πηγής.

Σε βοήθειά τους έτρεξαν άνδρες της ομάδας Δέλτα και των ΜΑΤ που καταδίωξαν τους νεαρούς, ενώ κάποιοι αστυνομικοί έφτασαν μέχρι το καφέ – βιβλιοπωλείο Φλωράλ στην Οδό Θεμιστοκλέους, όπου γινόταν παρουσίαση του βιβλίου του Χριστόφορου Κάσδαγλη «Η Αριστερά και ο κακός ο λύκος» .

Οι παρευρισκόμενοι αντέδρασαν και οι αστυνομικοί προσήγαγαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση τον συγγραφέα, αγωνιστή του Πολυτεχνείου και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαχρήστο, τον μουσικό παραγωγό Στέλιο Ελληνιάδη και έναν δημοσιογράφο της ΕΡΤ που κατέγραφε τις σκηνές με το κινητό του τηλέφωνο.

Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοίδης, αμέσως μόλις πληροφορήθηκε το συμβάν επικοινώνησε με τον κ. Παπαχρήστο και παράλληλα έδωσε εντολή να αφεθούν όλοι ελεύθεροι. Παράλληλα ζήτησε να διερευνηθεί ποιός έδωσε την εντολή για αυτές τις προσαγωγές.

Update:

Σήμερα την παραίτηση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. Βασίλη Τσιατούρα ζήτησε και  έλαβε το μεσημέρι.

Τεχνολογία οθονών OLED

Οκτώβριος 17th, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τεχνολογία οθονών OLED § permalink

Η νέα τεχνολογία απεικόνισης, μετά από τη γνωστή τεχνολογή υγρών κρυστάλλων, λέγεται OLED (Organic Light Emitting Diode). Αν και ελάχιστα προϊόντα χρησιμοποιού την εν λόγω τεχνολογία αυτή τη στιγμή, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα δούμε πολλά περισσότερα, μέχρι αν επικρατήσει τελείως, μιας και παρέχει σειρά πλεονεκτημάτων επί των LCD. Βασικότερο αυτών το γεγονός ότι οι OLED οθόνες δεν χρειάζονται φωτισμό πίσω από το panel μιας και αυτό είναι αυτοφωτιζόμενο. Αυτό σημαίνει ότι οι OLED οθόνες μπορούν να είναι εκπληκτικά λεπτές.Εκτός αυτού, παρέχουν πολύ μικρότερη ανάγκη για ενέργεια και δίνουν καλύτη αντίθεση και μαύρα.
Οι τελευταίες μάλιστα της Samsung φαίνονται και αρκετά ανθεκτικές, αν κρίνω από το παρακάτω βίντεο.
You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video
Στην αγορά μπορείται να βρείτε κάποια προϊόντα που χρησομοποιούν την τεχνολογία αυτή, με τελευταία χρονικά το Zune HD της Microsoft καθώς και κάποιες τηλεοράσεις της Samsung (που είναι και η εταιρία που παράγει και προωθεί περισσότερο την τεχνολογία αυτή), Philips και Sony.
Περισσότερα εδώ.

Ο καραγκιόζης της δημοσιογραφίας συνομιλεί με τον καραγκιόζη της Β.Ελλάδας

Οκτώβριος 16th, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο καραγκιόζης της δημοσιογραφίας συνομιλεί με τον καραγκιόζη της Β.Ελλάδας § permalink

Ε καλά θα μου πείτε, και από πότε ο Αυτιάς είναι καραγκιόζης της δημοσιογραφίας; Αν όντως ρωτάτε σοβαρά (που σημαίνει ότι δεν έχετε δει τον Γιώργο Αυτιά ποτέ άρα ζείτε κάτω από μία πέτρα εδώ και πολλά χρόνια) η απάντηση βρίσκεται στο παρακάτω βίντεο. Εκεί λοιπόν, ο καραγκιόζης της δημοσιογραφίας παίζει με τη νοημοσύνη μας συνομιλώντας επί 2 μέρες με βίντεο-κονσέρβα του Ψωμιάδη που τραβήχτηκε σε συνέντευξη της πρώτη μέρα. Καλά ακούσατε, κάνει ότι μιλάει με τον νομάρχη ζωντανά, ενώ μιλάει με το βίντεο. Και δεν είναι καλός καν σε αυτό!
Απολάυστε:
You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video
Όσκαρ! Όσκαρ!

Γιατί τα Νόμπελ δεν είναι πανάκια

Οκτώβριος 10th, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιατί τα Νόμπελ δεν είναι πανάκια § permalink

Από καθημερινές εφημερίδες:
«Η Χέρτα Μίλερ ήταν η λογοτεχνική φωνή των αντιφρονούντων της Ρουμανίας στη Δύση, όταν το απολυταρχικό καθεστώς του Τσαουσέσκου ζούσε και βασίλευε (…) Ο μόνιμος γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας Πέτερ Ενγκλουντ στάθηκε αρχικά στην «ηθική ορμή» της Μίλερ, που ταιριάζει τέλεια με τα κριτήρια απονομής του βραβείου (…) Οι παππούδες της ήταν εύποροι αγρότες της γερμανόφωνης μειονότητας, που έχασαν την περιουσία τους επί κομμουνισμού. Ο πατέρας της, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στα Βάφεν – Ες Ες. Η μητέρα της εγκλείστηκε επί πέντε χρόνια σε στρατόπεδο εργασίας στην Ουκρανία. Η Γερμανίδα συγγραφέας σπούδασε γερμανική και αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Τιμισοάρα»

«Προχτές, εκτός από το Νόμπελ στην «Βάφεν Ες Ες» δόθηκε Νόμπελ και στον Ομπάμα, για τις ειρηνικές προθέσεις του, λέει. Και σε πρακτική εφαρμογή αυτών των προθέσεων σε Αφγανιστάν και Πακιστάν δεκάδες άνθρωποι βρέθηκαν και χτες «να κοιτάνε τα ραδίκια ανάποδα».»

Εκεί που στο παρελθόν έδιναν Νόμπελ π.χ. Ιατρικής σε ανθρώπους που έσωζαν ζωές με την επιστήμη τους, τώρα δίνουν νόμπελ Ειρήνης σε ανθρώπους που διατηρούν στρατούς κατοχής σε ξένες χώρες. Καλά πάμε.

Τέχνη στην … άμμο

Οκτώβριος 9th, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τέχνη στην … άμμο § permalink

Εκπληκτική η κοπελλιά του παρακάτω video. Πρόκειται για την 24χρονη Ουκρανή Kseniya Simonova, η οποία με την σεμνή της παράσταση, ζωγράφισε σε έναν συνεχώς μεταλλασώμενο, σχεδόν κινούμενο, καμβά από άμμο, κατέπληξε εκατομμύρια ανθρώπους και φυσικά κέρδισε το πρώτο βραβείο. Δείτε το video και πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου όταν λέω ότι αυτό το βραβείο που κέρδισε (στο Ουκρανία Έχεις Ταλέντο) είναι πραγματικά πολύ λίγο για αυτή την καλλιτέχνιδα.
Η ιστορία που διηγείται η Kseniya είναι αυτή της εισβολής των Γερμανών και την κατοχή της Ουκρανίας κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όλα, από την μουσική υπόκρουση ως το πάθος που ρέει καθ’όλη τη διάρκεια της ανορθόδοξης αλλά εντυπωσιακής αυτής παράστασης, δημιουργούν ένα μοναδικό τοπίο.

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Γιατι η Ταλιμπανία δεν θα γίνει ποτέ Ευρώπη

Οκτώβριος 7th, 2009 § Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιατι η Ταλιμπανία δεν θα γίνει ποτέ Ευρώπη § permalink

Αν δεν αλλάξουν κάποια βασικά πράγματα δηλαδή.

Με τον όρο Ευρώπη να ξεκαθαρίσω ότι εννοώ πολιτισμένη χώρα. Με τον όρο δε Ταλιμπανία εννοώ μία θρησκοκρατούμενη κατ’επίφαση πολιτικώς ορθή χώρα, αλλά κατά βάση παπαδοκυβερνούμενη. Για να δούμε τα πράγματα με τη σειρά. Την Κυριακή, σύμφωνα με τη δημοκρατία, ο λαός μίλησε για όσο του αναλογεί να μιλήσει κάθε x χρόνια όπου 0<x<4 (χωρίς ισότητες). Το κατά πόσο αυτό είναι δημοκρατικό, είναι θέμα άλλου post. Ο λαός λοιπόν, μοναδικός φέρων την εξουσία σε μία δημοκρατία, διάλεξε 300 βουλευτές (και όχι κυβέρνηση όπως πολύς κόσμος νομίζει). Οι βουλευτές χωρίζονται σε συνασπισμούς που ονομάζουμε κόμματα. Ο εκλογικός νόμος λέει ότι ο πρόεδρος της δημοκρατίας (ως αρχηγός του κράτους) δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο κόμμα με το μεγαλύτερο ποσοστό (ως εδώ, ΔΕΝ έχουμε κυβέρνηση ακόμα). Αν το ποσοστό αυτό του επιτρέπει να κυβερνήσει αυτοδύναμα, δημιουργεί κυβέρνηση με τους δικούς του βουλευτές και το θέμα τελειώνει εκεί. Έχουμε κυβέρνηση. Έτσι;
Αμ δε! Εδώ μπαίνουν οι πραγματικοί έχοντες την εξουσία, οι ταλιμπάνηδες ιερείς. Γιατί η πράξη της ορκομωσίας, είναι προφανώς αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατικής κατα τα άλλα διαδικασίας (όσο είναι). Παραθέτω ένα κομμάτι της εν λόγω αχρείαστης (κατ’εμέ) και κατάφορα αντιδημοκρατικής (οι εν λόγω ιερείς δεν είναι εκλεγμένοι και φυσικά δεν εντιπροσωπεύουν όλες τις θρησκείες της χώρας μας). Θα πω και δύο κουβέντες για το τι ψέλνουν κατά τη διάρκεια της σεμνής τελετής, μετά το βίντεο.
You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video
00:42-00:57 «Ζητάμε το έλεος του θεού για όλες τις εξουσίες, καθώς και για τον ‘φιλοχρίστου’ ημών στρατού» – κουβέντα για τον «κυρίαρχο» λαό. Οι εξουσίες να είναι καλά, και ο στρατός να είναι καλά να τις φυλάει από τους άπλητους. Και φυσικά ο στρατός είναι φίλος του χριστού, για κάποιο λόγο.

2:07-τέλος Καλά εδώ μιλάμε για πολύ γέλιο. Προσέχτε ότι ο πρωθυπουργός της πολιτισμένης χώρας μας, ακουμπάει το μαγικό βιβλίο για να πάρει την μαγική ενέργεια και οι υπόλοιποι ακουμπάνε ο ένας τον άλλο για να μεταφερθεί η ταλιμπανική μαγική ενέργεια από το βιβλίο, μέσω του πολύμπριζου Γιώργου στους υπόλοιπους, για να πάρουν όλοι. Χα χα, αν τα δείξω εδώ σε κανέναν στο γραφείο, θα τρελλαθούν στα γέλια με τον μεσαίωνα που επικρατεί στην κατακαημένη πατρίδα μας.

Συνολικά δηλαδή, η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον αρχηγό του κράτους στον κομματικό σχηματισμό που πήρε την προτίμηση της πλειοψηφίας (όσο πλειοψηφία είναι το 42% σε σχέση με το 58%), προφανώς ΔΕΝ είναι αρκετή στο πολιτισμένο μας κράτος. Πρέπει να έρθουν και οι μάγοι της φυλής να ζητήσουν την βοήθεια του αόρατου πνεύματος ώστε οι εκλεγμένοι ηγέτες να υπηρετήσουν (διακονίσουν) το λαό.

Μπράβο μας.

Where am I?

You are currently viewing the archives for Οκτώβριος, 2009 at Καθημερινή Τρέλα.